The Vintage Spy™

The Adventures of Life Patrol

2011-10-10T12:41:00.000+08:00

Project sa theology. Random. Parang di theology.

Buwan ng wika

2011-08-17T08:28:00.003+08:00

Marami nanamang kikitang mananahi na gumagawa ng Filipiniana dress. Ganyan kasi ginagawa ng ibang mga schools eh. Especially yung primary schools at kahit yung intermediate. Pabonggahan ng damit ang buwan ng wika. Minsan may mga programa at kung ano anong pakulo pa. Pero yun nga LANG ba ang dahilan bakit tayo nagdiriwang ng buwan ng wika?

Hindi ko na balak ipaliwanag kung bakit wikang Filipino ang wika natin, bakit si Manuel Quezon ang ama ng wikang pambansa, bakit "F", hindi "P", bakit Agosto, bakit Tagalog at kung bakit naisip ni Quezon magtatag ng pambansang wika.

Pero ito ang ipinupunto ko, agosto nga lang ba natin dapat maalala na Filipino ang ating wikang pambansa? Yung iba nga, di alam eh. Ang mahirap kasi sa ibang mga Pilipino, hindi nila kayang mahalin kung ano sila. Masyado silang mapagkunwari. Magaling ang mga puti, gwapo't maganda ang mga mestizo/a, maganda ang wika ng mga taga kanluran, napakasayang tumira sa Amerika, ang ganda ng kanta ni Justin Bieber, ang saya maginarte ng pagsasalita 'pereng genitow ow'. YAN ANG MAHIRAP. Pag nagsalita ka sa sarili mong wika sa KAPWA FILIPINO, ang baduy. Pag nanligaw ka at Ingles ang ginamit mo, ang sosyal. Pag nag-ingles ka ng mali mali, nakakatawa. Mga P*t*** i**** yan, Pilipino tayo. Sa bansang Hapon, Tsina o kahit sa Malaysia, hindi kailanman nakakatawa magkamali mali ng ingles. Dahil naiintindihan nila na hindi ito ang kanilang pangunahing wika. Meron silang sariling wika na kailangang paunlarin at gamitin. Hindi natin isinasantabi ang paggamit at tamang kaalaman sa wikang Ingles, dahil ito ang wikang MAARING MAINTINDIHAN ng mga taga ibang bansa. Ngunit wag din natin kalimutan na habang nasa Pilipinas tayo, di ba't mas mainam na gamitin natin ang ating wika? Bakit tayo magpapakahirap magkunwari.

Oo nga't may ilang teknikal na salitang hindi mo maaring isalin sa wika natin. Katulad ng siyentipiko at mga pang-agham na salita. Ngunit nasisiguro ko, hindi naman natin araw araw ginagamit ang LAHAT ng iyon di ba?

Dahil ang multiply...

2011-06-27T20:07:00.001+08:00

Dahil ang multiply site ay bentahan na lamang, at di na siya cool para gawing blog, ay tuluyan ko nang iiwanan ang multiply site. Uso na kasi ang twitter, (time to time blog) at tumblr na mas may cool features at mas cool gawing blog kaysa sa multiply. Ang multiply ay gumagaya na lamang ngayon sa ebay. At siguro magpopost na lang ako dun pag may balak na ko ibenta.

Buti pa ang blogger, hindi naluluma. Mula noon, hanggang ngayon, blogger pa din. So back to basics tayo. Hindi ko naman ihahide din ang posts ko sa multiply, so pwede nyo pa siya balikan. www.vintagespy.multiply.com

2nd year na ko at di na pwedeng joke joke at petiks ang pagaaral. Kelangan magseryoso at heto nanaman ako, babalik sa pagkukwento ng mga kalungkutan, kaligayahan at kalituhan dito sa blog na ito. Magbabalik na din ang Vintage Spy. Di na rin siya cool pakinggan pero bakit ba, kanya kanyang trip yan.

Sa ngayon, wala naman akong balak imbestigahan. Wala naman kasing kaimbe-imbestigang bagay. Pero as soon as may maisip ako at medyo maliwanagan na ko sa accounting, back to business ako.

Dati, gusto ko gawing english itong blog ko. Napakarami ko ring audience around the world (base to sa stats ng blogger, wag nyo sabihing feelingero ako). Pero naisip ko, mag-English kapag trip ko lang. Pero siyempre, gagamitin ko ang aking nakasanayang wika.

BAKIT BLOGGER? BAKIT HINDI TWITTER O TUMBLR O FACEBOOK?

Uso na talaga ang twitter. Pero gaya nga ng sabi ko, di ako magtitwitter. Kasi nakakahiya na konti lang magfollow sayo. Tapos mga sinabihan mo pa yun ng "pa-follow" o baka naman tunay na kaibigan mo. So di ko trip mag twitter. Saka na lang yan (kung buhay pa ang twitter) kapag nailagay na ang pangalan ko sa Forbes Magazine. Bakit di tumblr? May blog din naman dun. Meron pang posting ng pictures. Eh, wala lang. Saka na pag-may DSLR na rin ako. Magyayabang na din ako sa tumblr. Pero di ko siya gagawing bling bling at papogi lang. Marami din palang ginagawang blog ang facebook. May nagsusulat sa note, sa wall, sa message, o kahit saan. Well, one thing kung bakit ayoko gawing blog ang facebook kasi una, di siya blog. Pangalawa, di ko trip.

Mas feel ko magpost dito sa blogger (dati sa multiply, cross post to blogger). Konti kasi yung readers. Yung gusto lang talaga magbasa yung makakaalam nung gusto mong sabihin. Isang reason din yun bakit ang hahaba ng posts ko.

Wala akong pakialam sa saloobin mo.

O di wag mo basahin blog ko. Di naman kita pinipilit eh. Besides, di ko nga pinopromote to para basahin nyo eh. Gusto ko lang magkaroon ng outlet.

Marami ang Bawal

2011-06-06T05:04:00.000+08:00

Unang una siyempre, Happy Birthday Daniel! :) Birthday ko kahapon. Siyempre masaya ako kasi birthday. Pero on second thought, tumanda na naman ako. And we all know na habang tumatanda ka, dumadami ang responsibilidad mo. Anyways, 18 na ko. Nice. Yung mga bagay na dating bawal, ay pwede na ngayon. Halimbawa, bawal uminom ng beer. Bawal manigarilyo (DI AKO SMOKER.), bawal pumunta sa website na may terms of use na pag below 18 ka ay di mo pwede maaccess. Bawal lumipad papuntang ibang bansa na walang DSWD clearance. Bawal magpakasal, bawal manood ng mga pelikulang rated R. Hindi lang naman bold ang may rated R eh. Minsan yung Saw, saka kung ano anong pelikula na brutal at may nudity at harsh words. Bawal maglaro ng mga games na rated R ng ESRB. Yung games na puro mura. Andaming bawal na pwede na ngayon sa akin.

Di na kasi ako bata. Pwede na ko makulong. Nawala na ang child rights ko at exemption ng tatay ko sa akin sa buwis (if you know what I mean). So kelangan mabuhay ako responsibly.

Well maraming nangyari on my 17th year. May pangit, may maganda. Pero its up to me now anong babaguhin ko for my 18th year. Happy New year sa akin!

I won't make this long. Thank you sa mga nagtext sa akin. Lalo na yung mahahabang text messages na punong puno ng birthday wishes, thank you. Effort yun. Thank you sa mga nagmessage sa facebook. I don't know kung nashashy kayo magpost sa wall o talagang mahaba lang gusto nyong sabihin. Siyempre pinakamarami, wall posts. Thank you. I know, konti lang talaga nakakaalam. Haha. Pero at least nageffort kayo iclick yung pangalan ko at mag-type/copy-paste sa wall ko.

Di ko alam kung may bumati sa friendster. Teka, ano na nga kaya nangyari dun?

Anyways, thank you uli sa lahat. Siyempre sa family. Hindi nila mababasa to, pero okay lang. Nagpapasalamat ako sa kanila ng buong buhay. Siyempre sila ang ultimate.

Facebook Sh*ts

2011-05-02T18:02:00.000+08:00

Bakasyon. Walang productive na magawa. Dahil dyan, magsisimula nanaman ako mamuna ng mga bagay bagay na nakikita kong nakakainis. Kahit di nakakainis basta maisip kong punain. Sisimulan ko sa mga bagay na kadalasang kinaiinisan ko sa facebook.

Okay. Unang una, lilinawin ko muna. Wala akong specific na taong pinatatamaan. Kung tinamaan ka, aray. At ito naman ay yung kadalasan ko lang nakikita. Pero madami pa talaga akong reklamo.

Unang reklamo!

(maglalag ang PC ko. Tutunog ang speaker at ito lang makikita ko? F)

Napakarami na talagang spammer ngayon. Ewan ko kung sa virus ba sa computer shops yan, yung mga isinasaksak na flash drives, o yung mga virus sa pinupuntahang site. Alam ko di naman alam nung nag-PM sakin na ginawa nya to. Tipong magugulat pa siya pag kinusap mo at minura. Di nya alam na ginagawa to magisa ng facebook account nya. Kaya pagingatan ang facebook account. Ingatan din ang PC na wag ma-virusan para di maapektuhan ang facebook. Wag ding pumunta sa di katiwa-tiwalang website. Magisip ka naman.

Well, di pa tapos. Ito kasing unang reklamo ko talaga ay tungkol sa spam. Oo masarap yung Spam luncheon meat. Pero yung spam sa computer, hindi mo na makain, bwisit pa. Kadalasang gumagawa ng spam ang mga viruses. Sa email, sa kung saan saan. Sa email uso yung mga magpapadala ng email sayo saying na meron silang ibibigay sayo na milyon milyon pero magbibigay ka ng information. Sa facebook, iba naman.

(oh talaga? t*ng ina mo.)

Ito yung nauusong spam. Sa sobraaaanggg gusto ng mga tao na matulad sa friendster ang facebook na merong who's viewed your profile, eh merong mga spammer na nagtake advantage nito. Napakaraming facebook applications na nagsasabi na makikita mo yung tumingin sa profile mo. Pero walang accurate. Wag kang tanga. Napaka-usisero kasi. Ito yung rampant talaga ngayon. Malas mo kung marami sa friends list mo eh medyo mangmang pagdating sa usapang internet. Click ng click ng hindi inaalam ang kini-click. At ayun nga. May lalabas nga sa wall mo na nagview sayo. Obvious naman na yun yung mga nasa unahan ng friends list mo. Usually, A's B's yung initial nung lalabas. Kung konti friends mo, baka A, B, C, D,E. Pero yun lang. Yung mga nauna lang na nasa friends list mo. Tapos napakaraming views. Libo-libong beses. Parang araw-araw nya tinitingnan profile mo. Wow. Astig. Tapos di lang yan. Pagtapos magwallpost eh guguluhin nya lahat ng friends mo. It's either magsend ng PM or magsend ng message or maginvite para sa isang event na "Who's viewed your profile". T*NG INA NYO. Yun lang. Pag may nagsend uli sakin ng ganitong PM o message o kahit ano basta related dito, eto kayo. ..l..

Well marami pang uri ng spam. Meron pa dati yung pillow fight. Bwiset na pillow fight. Tapos yung napakaraming shitty fb applications na nangiispam sa wall mo.

Anyways, enough of spam, second complaint tayo.

(FDA approved ba yan?)

Andaming naglipanang entrepreneurs ngayon sa facebook. Oo nga. Mas effective nga naman ito kumpara sa multiply (sorry. hehe) at olx (kung alam nyo yun). Siguro mas effective din to kesa sa ebay. Yung ebay kasi buong mundo makakakita, ito friends mo lang. Saka pwede ka idemanda ng ebay kung tarantado kang seller eh. Sa facebook, hindi naman. Anyways, as I was saying, walang masama magbenta. Kanya-kanyang paraan yan. Pero para ka kasing spammer. Alam mo yun. Ginawa ng creators ng facebook ang tag kasi ibig sabihin, NANDUN KA SA PHOTO. EH NASAAN AKO SA GAMOT NA YAN?! NASAAN AKO SA MGA GADGETS NA TINITINDA MO?! NASAAN AKO SA MGA BAG? SA ACCESSORIES? SA CONDOM at kung ano anong tinitinda mo. Officially, naging marketplace na nga ang facebook. Ewan ko kung pati sa ibang bansa ginagawa to, pero kasi dito sa Pilipinas, hindi na lang sa multiply umaasa ang mga online entrepreneurs kundi sa lahat siguro ng social networking sites.

Nakakainis lang kasi spam talaga. Epal. Yun. Sorry kung KJ pero epal talaga. Yung sa mga photos na wala ako kasi di ako nakasama, pwede pa. Kasi pwedeng nangiingit. Pero nakakainis pa din. Pero yung ganito, f*ck. Saka sana ayusin naman nung ibang nagtatag. Minsan gagawa sila ng sentimyento nila tapos itatag ka. CLOSE TAYO? Usually yung mga questions questions about me, yan nangtatag din. Tanging magagawa, i-untag ang sarili sa mga ito kung ayaw.

Okay, third,

(kaya ayoko magupload ng pics sa fb eh. Mahirap na. (ang kapal ko.))

Friend ko yung tunay na tao nyan. I mean yung tunay na may-ari nung pics nyan. Oo, close kami. Hahaha. Hindi, facebook friend lang. Di nga ako kilala nun eh. Well, since maganda siya, ayan, marami siyang posers!

Maraming gumagamit ng pictures nya (kahit di yung pangalan nya) para magkunwari. Ay nako. Effective yan sa pakikipagtextmate. Gaganahan yung textmate mo pero di nila alam, bakla ka. Tipong kinikilig pa yung textmate mo kasi ang ganda ganda nung pinakita mong profile. Well, hindi ako naiinis dahil ginaya nya yung fb friend ko. Wala akong pakialam dun. Ang nakakainis is yung ibang posers, fakers o bakla siguro ay nagaadd sakin. Halata naman eh. Iilan lang yung pics tapos hindi masyado active, ah shit, fake profile yan. Meron pa dati nagadd, bakla siguro, mga kap*tahan yung sinasabi. So siyempre, block agad. Pero bahala kayo mga posers. Wag nyo lang ako gayahin, hahanapin ko bahay nyo.

Fourth na reklamo,

(wag ka nang bumalik.)

Yung mga nagdedeactivate ng account tapos kinabukasan, active uli. Tapos next week, deactivate, tapos bukas active uli.

Hindi ako against sa trip mo. Well, nagtataka lang kasi ako minsan, biglang nababawasan yung number of friends ko. Tapos bukas iba nanaman. Then, through observation, napansin ko na may nagdedeactivate pala.

Educate kita bakit nagdedeactivate ha? Hindi naman to isinabatas ni Mark Zuckerberg pero para na rin masabi nila na educated ka kahit papaano. Ginawa kasi yang "deactivate" button kung tinatamad ka na sa facebook, may dapat kang asikasuhin or basta di mo na maasikaso ang facebook mo. Hindi yan ginawa para makita mo kung ilan yung nakamiss sayo. At hindi ka nagdeactivate para bukas eh magsign in ka uli. Bakit di mo kayang panindigan? Okay lang yung triny, one time, second time pwede pa. Pero paulit ulit? Hmm.

Eto naman, ikalima.

(T*NG INA ANG INGAY!)

Ilaw ng ilaw ang notifications. Only to find out na nagkukwentuhan pala sila sa wallpost mo o sa kahit anong post mo. Di bale sana kung related. Eh hindi eh. Kwentuhan ng mga di nagkita, sex talk, at kung ano anong usapan na wala talagang koneksyon sa pinost mo. Sana nag-PM ka nalang di ba?

Walang problema sa pagdami ng comments. Yung mga artista nga, pag nag-post ng picture sa fb, andami ding comments. Pero yung magkwentuhan kayo sa comments hanggang matapos sa good night, eh isang malaking katarantaduhan.

Ethics naman. Maawa kayo sa mga naglike nun, sa mga nagcomment na related naman. Kasi nabubwisit na din sila.

Sixth and final.

Yung like button ay ginawa para i-like mo ang isang bagay. Like. Ibig sabihin, gusto mo. Hindi yung sasabihin sayo na "paki-like" o sasabihin sayo, "contest ng paramihan ng likes". Bobo naman nung nagpapacontest nun. Kung sa ganoong paraan nila ibabase yung contest nila, T*ng ina nyo, magsara na kayo. Tapos yung mga pages ng mga pageant na paramihan din ng likes o talagang para lang mapakita na sikat yung candidate eh i-PM mo lahat na ilike yung pic mo, eh t*ng ina mo rin.

Buti nga ngayon wala na masyadong ganyan. Nasa tao yan kung gusto nila yung post mo, yung gawa mo o yung picture mo. Wag mo sila pilitin. Eto yung malala. Paglalalike sa status. Gusto nila palabasin na sikat sila. Ipapalike nila yung status nila. Parang tanga. Eh kung kagaguhan yung status mo ha? Eh kung wala namang naniniwala sayong sira ulo ka? Bakit mo ipapalike. Asshole. I-like nila yan kung gusto nila. Hindi dahil sinabi mo.

Pero eto malupet. Hindi ako naiinis dito. Natatawa. Ilike ang sariling status. HAHAHA. Okay.. Inistatus mo yan kasi gusto mo. Wag mo na ulit-ulitin na gusto mo. Wag mo na ilike uli. Please lang, wag kang magpatawa. Pero okay lang. Kung yan ang gusto mo.

Enough said.

5.1.11

2011-04-28T17:36:00.000+08:00

Kasabay ng beatification ni Pope John Paul II at ang Labor Day, ay eto.

Season 4 Launch

2011-04-25T16:44:00.000+08:00

After 2 years, bumabalik ang istoryang walang kwenta pero may istorya. Sa araw ng paggawa (May 1), magkakaroon na ng Season 4 ang superhero na hindi naman bida at parang extra lang. Pero bago may May 1, bakit di mo muna basahin ang season 3 at plots ng season 1 and 2? :)

www.lumangistorya.blogspot.com

It's Summertime!

2011-04-11T06:44:00.000+08:00

Ilang months din pala nagpahinga itong blog na to. Lalo na yung blogger. Months na ata.

Grabe din kasi yung pressure this past few days eh. Kelangan talaga magfocus sa mga studies kasi kung hindi, wala ako dito ngayon at nasa school ako taking up summer classes. At dahil nga matagal tagal din akong namahinga, eh napakarami kong kwento.

Una, yung grades ko. Okay naman siya. Impressive na din pero mas mababa kesa sa 1st sem. Bwisit kasi yung ibang mga external factors na nangugulo ng buhay ng iba eh. Pero at least eliminated na yung ibang bwisit sa buhay. T*ng ina mo, eto ka oh. ..l.. Andami din kasi ngayon yung mga akala mo ang bait bait, akala mo matalino pero walanghiya, demonyo pala. Kaya payo lang ha. Bago kayo magbigay ng tiwala sa kahit kanino, kilalanin nyo muna. Wag kayong papatol sa celebrity. Karamihan dyan mga showbiz din. Magaling gumawa ng kwento at magaling magkunwari. Plastik pa. Sarap tunawin sa plastic recycler (may ganun ba?). Anyways, yun lang naman ata yung nakasira ng grades ko eh. Yung external factor shit na yan eh. Pero happy na din ako sa grades ko.

Second, 3 idiots. Ito yung pinakaastig na bollywood film na napanood ko (dalawa lang naman napanood ko). It's a story about friendship, academic at kung anu-ano pang values sa buhay. Madaming kalokohan at kantahan, pero madami talagang matututunan. Good movie.

Third, andami kong gustong pagaralan this summer kasi wala talaga ko magawa. Gusto ko mag-aral ng Piano kaso naisip ko tinatamad ako. Gusto ko ng photography pero wala naman akong camera. Driving lessons, oo yata. Kasi meron na akong student's permit. Gusto ko din mag-advance study sana sa accountancy kaso tinatamad ako. Gusto ko magaral ng Sony Vegas kaso tinatamad din ako. Andami ko pang ibang gustong pagaralan na software kaso naisip ko di ko naman kakailanganin yan sa course ko.

Fourth, madami akong lakad DAPAT. Kaso siyempre karamihan sa kausap ko talkshit din. So yung iba lang yung natutuloy. Pero okay lang at least madami akong pera panggastos sa iba pang lakad.

Fifth, bakit ko ba kinukwento dito yung buhay ko? Para mabasa ng lahat and whatsoever? WTF. Well hindi naman ako showbiz na gusto ipaglantaran ang buhay ko sa WWW (world wide web). Kaso lang kasi, ito yung naisip kong matinong means para mailabas ko yung mga shit na naiisip ko at hindi siya mag sink in sa unconcious ko at baguhin o sirain ang pagkatao ko. Mahirap kasi magtiwala. So ikwento mo na lang sa lahat.

Sixth, ayoko magtwitter. Wag nyo na ako yayain kasi di talaga ako gagawa ng account dyan. Hindi naman ako celebrity eh. Parang sasabihin lang ng mga tao, SO WHAT KUNG NASA GANITO KA or ETO GINAGAWA MO. Besides, di naman ako big fan ng mga shit na Pinoy Celebrity. Di rin ako fan ng kung sino sino pang public figure. Siguro kung may twitter si Jesus Christ o si God baka magtwitter ako ng makausap ko sila. Saka dadagdag lang yan sa kakabisaduhin kong password. Saka tingnan mo, andaming artista, public figures ang nasisiraan at nagaaway-away sa twitter. Si Manny Pacquiao, napunaan siya kasi tinweet nya yung desisyon nya tungkol sa impeachment nung Guttierez something ng Ombudsman. Si Willie Revillame nagsentimento dahil sa mga tumira sa kanya sa twitter. Madami pang kung ano anong parinig ang mga celebrities dun na nagagamit ng media para may showbiz news sila.

Pati Facebook ngayon napupuno na ng scammer. Ganun ata pag dumadami ang populasyon eh. Nagkakaroon ng mga taong gustong makasira ng kapwa. Dati naman nung kakaunti pa lang ang tao sa facebook, walang spammer. Halimbawa yung Watch this video, Who see your profile, at kung ano ano pang shit. Ngayon kasi kahit sino may facebook na eh.

Seventh, napepressure ako knowing na magsesecond year na ko. Yun na kasi yung judgement day. Pero ayoko muna isipin. Kelangan ko enjoyin yung summer.

Eight, WTH! Ang saya ng SPACE SHUTTLE MAX!! Parang ang sarap ulitin kaso magko-close na yung EK eh. Pero ang saya talaga mag EK lalo kung madami at may kwenta yung mga kasama mo. Next time, I'll be back with more. :D

Hanggang 8th na lang para infinite. Parang future value ng perpetuity. Next time na lang uli ako magkukwento ng kung anu-ano. Stay nice and low so that I won't pop out of the radar. :D

Overpricing na Bentahan

2010-01-12T17:26:00.000+08:00

Nauuso ngayong mga panahong ito ang business. Maraming mga innovators ang gumagawa ng iba't ibang goods o service na ititinda. Pero di ko akalain na nagkakabentahan din pala ng mga tao.

Hindi lingid sa aking kaalaman na nagkakaroon ng bentahan ng tao. Meron din kasing bentahan ng laro, bentahan ng kung ano ano pa. Pero yung ibebenta ka na, overpriced pa, eh isang ka****han na.

Ang tsismis kasi, pag kumalat, parang virus. Ang masakit pa, galing pa mismo sa loob ng organisasyon ang nagpakalat ng "overpriced" na tsismis. Bakit overpriced? Kasi ang daming dagdag. Andaming kasinungalingan at ginagawang fairytale ang istorya para gumanda. Nagparang telenobela ang tsismis. Nakakaasar lang kasi nagrelay na nga lang ng kasinungalingan, dinadagdagan pa. Hindi ko masisisi na napakadaming ****ng tsismoso sa paligid. Tila mga pwet ng manok na walang tigil sa pagbuka ng bibig.

Kung pwede lang di ba, tigilan nyo na ako. Kasi wala kayong mapupulot sa akin kahit konti. Besides, bakit ba kasi puro ako pinapansin at ginagawan nyo ng kwento? Mga **********

Nakakaasar na kasi nauuso ang bentahan.

Sa ibang usapan naman,

Luckily, nakapasa ako sa La Salle. Ang problema, di namin kaya yung tuition. Kaya kung sinoman ang may mabuting loob na gagawin akong iskolar, maraming salamat po. :)

Madami talaga ako naisip isulat kanina eh, tapos na mental block ako. Saka na nga lang, pagkauwi ko galing Baguio.

New Year

2010-01-03T16:16:00.000+08:00

New Year na at 2010 na.

Tapos na ang 2009. Ang year kung saan naexposed ako sa napakaraming mga bagay. Mga first time, mga unang subok at mga experience. This time, 2010 na. Bagong taon at ang goal ko, dagdagan pa ang "firsts" at ipagpatuloy ang mga magagandang nasimulan.

Taon taon, gusto ko magbago. Gusto ko iwanan yung mga masasamang attitude pero as I can see, hindi tuwing new year mababago yun. Mababago yun as process. Basta lagi mo lang isipin na gusto mo magbago for the good.

At kasama sa pagbabagong yun for the good, ay ang pagiiwan sa ilang mga bagay na hindi mo na dapat asahan.

Over the years, marami akong mga bagay na ineexpect, na ilang years na ang nagdaan, ilang days, ay di pa dumadating. I think, now's the time for greater innovation. Kung mananahan pa ako sa nakaraan at ieexpect pa rin ito, baka di na ako makausad. Kailangan nang iwanan.

Gets? Guess no. :)

And dahil 2010 na, I expect na hindi lang ako magbabago.

Unahin na natin sa mga detractors. Yung gusto lang magdulot ng ikasasama mo. Yung gagawin lahat para masira ka, yung mga nakasamaan ko ng loob. Yung mga naspecial mention ko sa blog ko this 2009, well, magbago na kayo. Kasi kahit 2010 na, kung patuloy kayo sa ginagawa nyong kabuktutan, nandito lang ang blog ko para magkaroon pa kayo ng Part 2.

Sa mga characters nung aking mga short stories, kung sa tingin nyo kayo yon, eh magbago bago na rin kayo. Remember, wala man ako, maraming spies na nakapaligid na nakakaalam ng mga kilos nyo. Andyan din si Arsene na pwedeng magkunwaring kapamilya nyo, kabarkada nyo, kabro, o kahit kasindikato nyo.

Yung mga maiisue na tao, maghanap naman kayo ng ibang iisyuhin. Laos na ako. HIndi na bebenta yung mga binebenta nyong tsismis. Maraming mas bago ngayon, mas sikat. Tigilan nyo na ako, wala rin naman kasi akong aaminin eh, totoo man o hindi, okay?

Sa mga kulang sa pansin naman, marami pang papansin sa inyo. Wag na kayo sa akin magpapansin kasi naiinis lang ako sa inyo.

Anyways, too long na at nangaaway nanaman ako. January 4 na bukas mga people! Kita-kits na lang! 4 months na lang ang itatagal ko sa high school at hindi ito nakakasaya.. :(

Gratis

2009-12-24T10:49:00.000+08:00

Napakatagal na nung last post ko. Busy din kasi siguro sa mga gawain. Ngayon lang ako medyo naging free, almost 8 hours before Christmas Day.

Sad ending yung last post ko. Namomroblema san papasok para sa OJT, malungkot sa mga bagay bagay. Until, binigyan kami ng referral ni Mam Tahil.

Mahabang kwento ang aming paglalakbay. May mga inaplayan kami na nagpaasa lang, merong nagpaimportante at merong nagsabi na puno na raw sila (kahit hindi naman). Pero thankful ako dahil di ako natanggap sa mga kumpanya na yun. Bakit? Kasi ngayon, blessing ang pagdating sa akin ng J6. God truly provides. Hindi kami tinanggap sa mga kumapanyang yun. Bakit? Kasi nagreserve siya sa amin ng Best.

Thankful talaga ako kasi sobrang bait ng mayari, ng mga tao, ng environment at nasasanay na rin ako mamuhay sa Banawe. At kahit ano pang sabihin nila, naniniwala kami na kami ang pinakamaswerteng nag OJT sa history ng LabHi. Kung bakit? Approach nyo ko bakit. Baka maglipatan kayo pag sinabi ko dito eh.

Sabihin nyo nang masaya kayo, mas masaya talaga kami. And I know, marami pang pagpapala na matatanggap ang J6 dahil sa kanilang extreme generosity at pagiging hospitable.

Sa ibang usapan,

Nais ko nalang bumati ng MERRY CHRISTMAS!!!

Kahit meron akong namimiss, masaya pa rin, bakit? Secret. :)

Pangit ng Ending

2009-11-23T15:32:00.000+08:00

Sa nauna kong post, binanggit ko na nakapagsimula na kami sa aming OJT. Sadly, tinapos namin with 8 hours.

Nagkaroon kasi ng kaunting trouble regarding sa pagiging CONSIDERATE ng isang manager.
Itago natin sa pangalang "E". Actually, first day went well. Umuwi kami sa tamang oras at matino ang naganap. Kinabukasan, late daw kami. Anak ng teteng, WALA KAMING PROPER SCHEDULE. Ni hindi kami binigyan ng schedule ng pasok para sabihing late kami. Pero dahil nagtatrabaho ka dun, tiis lang. Naextend ang aming work ng 30 mins. No big deal naman. Kaya lang gusto pa nya kami magextend kasi wala naman daw pasok bukas. Okay, understandable. Mas maganda na rin yun sana para mas madaling matapos ang OJT. Ang kaso, underage kami. We rely on parents at hindi kami nakapagpaalam sa parents namin. Nung paalis na kami, nagpaparinig tong si Ms. E. Pagod na raw siya, kanina pa raw siya di kumakain.. Eh EFFING INA pala nya, tatayo tayo lang siya at puro utos eh. Okay, no big deal ang utusan. Sanay ako diyan. Ang masakit kasi, yung mga facial expressions nya pati yung tono ng pananalita na. Ayoko na magsalita kasi baka masigawan ko to.

Sunday, naisip naming gawing rest day namin. Tumawag ang kasamahan ko sa kanila para sabihin iyon. Ang masakit, parang galit pa raw tong E na to. Epal kasi talaga eh. Anyways, nagbigay din siya ng schedule ng pagalit na Mon-Sat, 6p.m.-11 p.m. Di ko alam kung anong plano nya sa buhay o ayaw na nya kami paaralin pero of course, di ako papayag dito.

Dumating sa time na naisip naming iwanan ang 8 hours namin. Lamunin na ng E na yun kung gusto nya.

Sa ngayon, medyo nadodown nanaman ako. merong puno na, may di sigurado. Di ko alam. Kailangan ko ng CONSIDERATE na mapagojthan. Yung isasaaalang alang pa rin yung pagkaestudyante namin.

Hindi Dapat Ganito

2009-11-18T14:42:00.000+08:00

Isa sa mga laging inaabangan sa foundation day ng PUP ay ang nagaganap na marriage booth sa laboratory high school. Maraming gustong magpakasal, mga napagtitripan at kunwari ayaw pa. May hatakan, habulan, meron namang mabait at merong pakipot pa. During the first 2 years ko, palagi kong tinatakasan ang marriage booth. At isa sa maipagmamalaki ko, di ako nakasal kahit isang beses sa 2 taon na yun. Unang taon, nagtago ako sa chapel at pati sa barracks ng tatay ni Raymund. All day, safe ako at hindi nakasal. Marami akong nalaman na dapat pala ikakasal sa akin at nagbail na lang. 2nd year, alam ko, tumakas lang ako. Di naman ako nakigulo sa foundation nun eh. Nag gateway ata kami nun nila Migraso. 3rd year, dahil CO ako, wala akong magagawa kundi magpahuli. Pero tumakas uli ako habang nasa loob ng kulungan. Kaya nabawasan yung ikakasal sa akin at naging 2 lang. Ngayong year na to, inexpect ko na dapat makasal na ako ngayon. Pero walang foundation ng PUP.

Nilagay sa foundation ng LHS. Limited ang time. Kaya wala rin...

Overall, okay lang naman.

THE MERITORIOUS CASE

Updates tayo...

Hindi pa rin tumitigil sa Merit sa kanyang ginagawa. Dumating sa kaalaman ng Vintage Spy na isa sa mga employees nito ay nag warn kay Merit na itigil na ang ginagawa dahil binabantayan siya. Kaso di siya tumigil. Lalo siyang lumalala. Gaya nga ng una kong sinabi, hindi lang kay Rose nya ito ginagawa kundi sa marami rin. Nandyan si Lhar, si Mhar, si Aida, si Lorna, si Fe, etc.. Meron ding nagkaroon ng intimate na si Andie. Pero dahil lubos na naapektuhan si Arsene between kay Merit at Rose, dun tayo magtutuon ng pansin.

This past few days, napansin ni Arsene na kapag nagbabalak muli gumawa ng "physical contact" si Merit kay Rose, medyo umiiwas na si Rose. Nakikipagkwentuhan pa si Rose pero iwas na sya sa physical contact. Pero mapilit si Merit. Ginagawa pa nya ito minsan sa harap pa ni Arsene. Take note, may idea siya na si Arsene ay spy pero di siya tumitigil.

Hindi dapat ganito ang mangyari. Kaibigan ng Vintage Spy ang pamilya ni Merit. Pero kung hindi nya to titigilan, hindi to matatapos at magpapatuloy ito hangga't may Merit at may Rose.

Sa ibang usapan...

Tapos na ang foundation day at awarding na bukas. We did well pero life's like that, may nananalo at may natatalo. Ang maganda lang, HANDA KAMING TUMANGGAP NG PAGKATALO.

The Final Destination

2009-11-14T04:19:00.000+08:00

Lahat ng pangyayaring ito ay naganap kahapon, November 13, Friday...

Around 10:30 na kami nakaalis ng school. Hintayan din kasi. Madaming iniisip si Leo at sumabay si Bule sa paglabas.

Nagbyahe kami via G-Liner. Puro kwentuhan, tawanan. Ang usapan, puro tungkol kay T.I. (initials nya). Sobrang traffic sa San Juan at hindi talaga umuusad. Umabot ng almost 1 hour na hindi kami nakakaalis malapit sa may SM. Pero finally, nakaandar din. Natulog muna ako at nagising pagdating ng Barangay Greenhills.

Pagdating sa Greenhills, unang destination, Shakey's Greenhills. Actually, pakay na namin to noon pa. Nagkataon lang na may mga nakapagpasa na ng resume the other day. Medyo na hopeless ako pero sabi nila, sige itry ko. Pagdating dun, kinausap ko na yung manager at hinanapan kami ng recommendation letter na may pirma. Actually, naisip ko na papirmahan yung recommendation letter. Sabi naman ni Leo, wag muna. Pag natanggap na raw, saka papirmahan yung recommendation letter. Nung time na hinanap, nabadtrip ako kasi talagang sinabi ko na papirmahan na. So lumabas kami ng Shakey's at wala talaga ako sa sarili. Ayoko na magsalita kasi naiinis na rin ako. Nanghihinayang ako na chance na pinalagpas pa. Marami kaming ibang iba pang establishments na pinasok at nakapasok kami sa Krispy Kreme.

Nakausap namin si "A-Jhay". Inentertain naman kami at triny tawagan yung HR nila. Binigyan din kami nung doughnut nila worth P31. Okay yung doughnut (siyempre libre!). Unfortunately, lunch break ng HR. Binigyan nya na lang kami ng calling card kung saan isesend yung recommendation letter. Sabi nila, di pa sila nagkaroon ng OJT. Natuwa naman kami sa kanyang warm welcome. Umabot pa kami kung saan saan sa greenhills hanggang naisip na pumunta muna ng Robinson's Galleria.

Nilakad namin mula Greenhills papuntang Galleria. Kung ano anong uri ng tao na ang nakita namin. Pagdating ng Galleria, dun kami kumain, naghanap uli ng trabaho at nagpaprint ng mahal. May bakla pang epal. Nakita pa namin yung mga candidates ng Miss Earth sa Burgoo kaya di kami pinapasok. Epal yung babaeng server. Anyways, dapat pupunta pa kami sa Ortigas Center mismo. Kaso nagkatamaran na at nakakuha din kami ng referral sa Don Henrico's sa Greenhills. Naisip namin isabay ang recommendation letter.

Nilakad muli namin pabalik ng greenhills. Nakita namin yung mga la Sallian na naka slacks at rubber shoes (public style). Mas maganda pa manamit yung taga Maceda. Anyways, tutal naunang dinaanan ang Shakey's sa Greenhills, dinaanan na namin. Pagpasa namin nung letter, nagulat kami kasi kinausap na kami ng manager. Marami na siyang sinabing mga bagay. Mga Standard Operating Procedures nila, mga gawain nila, at kung ano ano pa. Pinakausap na rin kami sa Captain at tinuruan na rin kami. Finally, shinake hands kami at babalik kami ng November 20.

Siyempre, mixed emotions naramdaman ko. Masaya kasi after a hard day's work, ang final destination namin ang Shakey's na siyang tumanggap sa amin. Medyo nasaddened ako kasi may mga kaklase ako na nagpasa din ng resume dun pero kami lang yung kinausap. Pero after all, at least tapos na ang paghahanap. Sumakay na kami ng bus pauwi. Medyo nangangamba pa si Gianan at Leo pero ako, sure na talaga dun ako.

Naguwian na. Kinagabihan, nagmessage si Leo na magbaback-out siya sa Shakey's. Malayo daw sabi ng tatay nya. May iba akong naisip. May nabanggit kasi siya at tinanong ko. Tama nga ang hinala ko. "Dun" na siya magtatrabaho. I understand. Siguro siyempre, mas masarap magtrabaho kasama ang taong mahal mo. Sa ngayon, triumvirate kaming magtatrabaho sa Shakey's.

On-the-Job Training

2009-11-11T15:19:00.000+08:00

Unang araw ng paghahanap ng pag-OJT.. Nagsimula kami around 10.. Nilibot ang SM, paligid ng SM maging ang gateway, pati ang Araneta, pero walang matino...

Willing na kami magtrabaho anywhere. Motel, Fastfood, Restaurant, atbp. Mula sa pinakamaliit na establishment hanggang pinakasosyal, vain.. May mga nanghingi ng bayad, naghanap ng college, di raw nila kailangan, pumunta ng head office, at kung ano ano pa..

In short, wala pa..

Pauwi kami, naiwan na si Leo, naisip naming dumaan sa Gilmore. At doon namin naisip pumara.. Sana merong chance...

Anyways, yoko na pagusapan yung pagoojthan, namomroblema ako.. Matagal tagal na rin akong hindi nakakabanat eh.. Mukhang masarap bumanat ngayon..

Paglilinaw muna... Hindi ko nilalahat ng tropa dito.. Yung iba lang kasing mga tropa-tropahan, mga thugs ng lipunan..

Ganito kasi yan..

Siyempre, di tayo pwede magbigay ng proper nouns.. So sisimulan ko na...

So meron kasing isang tropa, o grupo na may mga sinasabing forever-forever pa ang nagfefeeling malakas ngayon sa "communtiy".. Di ko alam bakit feeling nila malakas sila. Yun ba dahil marami sila? Dominating sila? Meron silang mga "kapit"? O talagang mayayabang lang tong mga hinayupak na to. Di naman buong tropa epal. Uhm, meron lang iba. Pero dahil basura ng isa ay basura ng lahat, ayun, damay kayo. Pasensya na.

Ganito kasi yan... Maraming nagrereklamo sa tropang to na pinangangalandakan nila na malakas sila, at dominating. Kumbaga, wag mong tirahin ang katropa ko kung ayaw mo makitang nakahandusay. Parang ganun. Pero alam ko namang wala silang kakayahan na ganun.. Siyempre, yung mga tao naman sa neighborhood, kinakabahan.. Eh magaling magsalita yung iba eh. Salita lang. Puro salita.. So dahil nga dun sa pagmamayabang nung iba, walang gumagalaw sa tropang to. Di naman epal yung tropa. Pero siyempre, sa community, hindi mo maiwasan na matapon yung baldeng tubig sa kapitbahay.. So yun ang kinagagalit nila. So sa kanila kasi, dahil meron silang mga quotes na forever, eh nagkakaroon ng proteksyunan.

Okay naman yun. Siyempre, damayan yan dahil magkakaibigan. Pero wag naman to the extent, gagamitan mo ng armas at sandata.. Eh siyempre, dahil meron ngang mga butterfly knife at pistol tong mga to, kabado naman ang neighborhood at ang nagagawa nila, magreklamo nalang.

Well, 2 sa tropang ito ang namumuro. Di pwede pangalanan eh. Pero isa si G1 at si G2. Meaning, "gago 1", "gago 2"

Itong si Gago 1, matagal nang nambabara tong gagong to. kaya nga gago eh. Butterfly knife lang naman hawak nya, pero mayabang talaga. Siguro kasi alam nya, meron siyang sasandalang "tropa". Ganun naman pag weak eh, puro sandal ginagawa. Well ayun nga. Mahilig mambara to. Puro daw reklamo sa gobyerno ginagawa. Puro pamumuna. Pero siya... Higit pa.. Bakit? Alamin mo nalang G1 kung mabasa mo. Alalahanin mo ha? Isa pa, ito ring si G1, sensitive. Pero para lang sa sarili nya. Di siya sensitive sa nararamdaman ng iba, sa masasaktan nya. Pero pag siya nasaktan, ah, grabe magreak. Bugbugan na kumbaga. Siguro naman may pakisama to kasi maraming kaibigan eh. Pero di rin magtatagal yan sa ganyang ugali.

Ito matindi, si Gago 2. Ito kasi, nambabara na, namamahiya na, namimintas na, lahat ng kademonyohan isinaksak ata sa taong to eh. Grabe talaga to eh. Kala mo diyos eh. Wala atang taong nakalusot sa pangaalipusta nito. Medyo sosyal naman hawak nya kasing weapon. Bolo. Pero bolo pa rin. Pag tinira mo ng m-16 o Chain Gun, tingnan lang natin kung makilala mo pa. Isa pa to. Sensitive din. Savior din to ng so called tropa. Siya rin kasi yung hitman nila eh. Kapag may umapi, siya na ang magliligpit. Sabay sila ni G1. G-Force nga kumbaga. Epal to. Wala ring feeling to para sa iba eh. Mahilig mamuna ng selfish at self centered na tao. Paano, self centered siya eh. Haha... Kaya puro puna kasi gusto nya lahat ng bagay umaayon sa kanya. Medyo traydor din. backstabber. mabait sa harap mo, pagtalikod, yun na. Pag meron kang nagawang hindi nya gusto, magagalit na at pagbabantaan ng bolo nya. Maangas din to. Tapos ito, mahilig to mamahiya ng tao sa neighborhood. May mga ilang tao na ngang nagreklamo sa kanya eh. Pero siyempre, magaling makisama, plastik nga eh, maraming kaibigan.

Meron pa pala, si G3. Pero epal lang to.

So ito yung G-Force na tinatawag. Magaling mamuna, bobo naman.

Sensya na sa mga katropa ng G-Force na to, nadamay pa kayo. Eh kasi, kayo lagi pinapang sanggalang ng mga to eh.

Disclaimer: Ang tamaan, tsk, alam na! Naisip ko lang to habang nasa jeep at kathang isip ko lang. Pag tinamaan ka, uhm, magisip ka na. Baka isa ka sa mga yan. :)

Ito yung natutunan ko eh. Pagkaclassify. Types of "G"

3K

2009-11-08T04:06:00.000+08:00

Speechless...

Wala talaga akong masabi.. Hehe.. Actually, nawala ako ng 1 week sa net. Sobrang nanghihinayang ako sa napalevel up na mafia, mga kita sa rakets. Bwisit na smart bro yan, hanggang ngayon, nakikigamit pa ako ng net dahil walang net sa bahay.

Anyways, tama na yung ganyang mga bagay. Kukwento ko nalang yung nangyari the day before and the day ng race.

MWF kami nagpapraktis sa pagtakbo sa 42Km Relay Race. Meron kasing 20 members. So dahil nga relay, pasa-pasahan. Ang bawat tao ay tatakbo ng 2 kms. Ang pinakalast ay tatakbo ng 4 km.

Bilang practice, tumatakbo kami sa oval ng PUP, 10 times. Siyempre, paguwi, tulog agad. O pagod.

Actually sa mga practices, di ako nababagot, naiinis o whatsoever kahit pawis na pawis na ako at pagod pa.

Dumating ang saturday. Kinailangan ko magbakot bakot ng ilang gamit para mag overnight kanila Leo. Sabay sabay kasi kaming pupunta sa Quirino Grandstand.

Nakarating naman kami ng matiwasay sa Quirino Grandstand. 3:30 kasi ang calltime. Puro paepal sa camera, picture at kung ano ano nalang ginawa namin.

Bago magsimula ang race, nagkaroon ng ilang discrepancies. Ang registered kasi sa amin ay 42K Relay Race. Ang kaso, sinabi ng aming coordinator na baka mahirapan kami dito dahil hindi kami na-brief. So, pinatakbo nya kami sa 3K. Ang problema, ayaw kami tanggapin sa 3K dahil nga iba ang pagkakaregister sa amin. Pumunta kami sa kanilang "Help Desk". Medyo napahintay kami ng matagal. Kala namin, wala nang mangyayari sa lahat ng mga practices namin. Luckily, meron nagassist.

Nakapasok naman kami. Siyempre, nung nagsimula ang race, medyo mabagal muna at bumilis ng bumilis. Para sa akin, achievement na natapos ko ang race. Di ako nakaramdam ng pagod at feeling ko ay full of energy pa ako. :)

Ahm, nais ko palang magpasalamat unang una siyempre sa diyos, sa mga magulang ko, uhm, sa mga sumuporta, nagbigay ng moral support, kay sir nero (kahit di kami sinama sa kanyang status message :)), at sa lahat ng tumulong.

Feeling ko, next time, "Takbo para sa Quirino Grandstand" na ang gagawin. Ang kalat kasi eh,

Anyways, part nanaman to ng history ng buhay ko. Ang first time na pagsali sa International Marathon na ginanap ngayong November 8.

Teutons Vs. Huns

2009-10-23T17:06:00.000+08:00

Bago ang lahat, malaki ang pinagkaiba ng Teutons sa Huns..

Well, ang Teutons kasi ay isang Germanic Tribe na sumugod sa Rome. Sila ay malalakas na isang dahilan ng pagkatalo ng Rome.

Ang Huns naman, napanood ko yung story nito sa History Channel. May reenactment pa ng laban ng Huns at Romans. Well, ang Huns kasi, base sa napanood ko, hindi sila more on pananakop talaga ng mga lupain. Ang pakay nila sa pagsalakay ay para lang i-loot ang town, pagnakawan ito at kuhaan ng pera. Pagkatapos nun, aalis na sila. Tinawag silang barbaric dahil dito. Nagpapanalo sila sa mga war dahil sa kanilang galing sa pakikidigma at galing ng kanilang mga blacksmith. Sa Battle of Chalons, natalo ang Huns. Pero hindi sila sumuko. Lalo nilang pinalakas ang kanilang artillery at muling lumaban sa mga Romans. Well, ang Huns pala ay pinamumunuan ni Attila, isang magaling din na warrior. Sunod sunod ang pagkatalo ng Romans. At that time, ang simbahang katoliko ang pinakamalakas na mangimpluwensya sa buong Rome. Kumbaga, sila yung nasusunod. Napansin nila ang sunod sunod na attacks ng Huns. Nabahala sila na baka mawala ang tiwala ng mga tao sa kanila. Sila na lang kasi ang sandigan ng mga tao dahil ang military ng Rome ay nauubos. Si Pope Leo I, ay nagtungo sa base camp ng mga Huns. Wala siyang kasama, wala siyang dalang kahit ano. Pinapasok naman siya ng mga Huns. Kinausap nya ang pinaka leader na si Attila. Walang malinaw na sinabi sa history kung ano ang pinagusapan nila. Pero after that talk, tinigil ni Attila ang pagwasak sa Rome at lumipat sila ng ibang area para manakop. Ilang buwan ang nakalipas, namatay si Attila habang natutulog. Hindi alam ang dahilan ng pagkamatay. May nagsasabi na nagchoke siya at may nagsasabi na cardiac arrest, pero walang nakakaalam. That time, humina yung army nila. May pumalit, magaling din naman pero that time, unti unting nagdedeteriorate ang army ng Huns. Hindi dahil mahina sila sa digmaan kundi dahil sunod sunod ang tinamaan ng malaria. Maraming sundalo ang namamatay hindi sa digmaan kundi dahil sa malaria. Di nagtagal, bumagsak ang kanilang army..

True story to, base to sa napanood ko sa History Channel.. Kaya manood din kayo.

Bakit ko nakwento to? Dahil ang Huns at Teutons ay magkaiba. ASIANS ang Huns at GERMANIC ang Teutons.

Anyways, sa ibang story...

Nasa Cuba pa rin si Arsene at kasama si El Capitan. Mahina na ang Organizacion pero di pa napapatay ang mga lider nito. Tumahimik ang Organizacion dahil sa takot.

Naisip ni Arsene na okay na ang lahat. Naisip nya bumalik ng Pilipinas at iwanan na si El Capitan dahil tingin nya, kaya na ni El Capitan ang Organizacion. Nagpasalamat si El Capitan at binigyan si Arsene ng rare na baril. RAS-12 na kulay ginto. Umuwi na si Arsene gamit ang private plane na pahiram ni El Capitan.

Pagbalik ng opisina, isang File Folder ang nakalagay sa kanyang mesa. Alam nyang closed na ito 1 year ago. Pero heto ngayon at nasa mesa nya. May maliit na note sa may folder.

reopened

Inisip nya bakit, posible sigurong may pagbabago..

THE MERITORIOUS CASE: REOPENED

Katulad ng Unanswered Question Case, na naisara at muling naiopen at nailabas ang katotohanan na nasagot ang "katanungan", itong meritorious case, ay nagkaroon ng kaunting pagbabago.

Una kasi, lumabas sa ating result na WALANG GUSTO SI ROSE KAY MERIT and VICE VERSA.

Pero, ngayon, merong something...

Sabi nila, "lokohan" daw. Okay, once, twice, thrice, 4 times and above. Hanggang nagkaroon ng "physical contact", nagkaroon ng tawagan, laging naguusap ng sarilihan, laging may "physical contact", laging nasa isang sulok, laging magkasabay at magkahawak with matching "sweetness", laging nasa labas, naguusap ng napakatagal at may nagaganap na "physical contact" na maaring i-categorize sa ipinagbabawal na "public display of affection".. What does that mean?

Naisip ni Arsene na bantayan at napansin nya ang binigay ng "unnamed tipper" na totoo. Nakatanggap ng balita si Arsene na si Rose daw ang lumalapit kay Merit. Okay. Given. Napansin ito ni Arsene nung "first days". Kasi nga, parang si Merit, nagbigay siya ng "lokohan" daw na "tawagan" at nakisakay itong si Rose. Pero, nagiging mutual. Nagiging sobra yung closeness. Closeness na hindi lokohan. Closeness na hindi pang magkaibigan. Minsan, nakikita ni Arsene na maglambing si Rose. UNDERSTOOD. Napapansin ni Arsene na ganun talaga ang attitude ni Rose. Pero, nakikita nya na yung ibang lalaki naman ay HINDI NAGTATAKE ADVANTAGE. Katulad na lamang ni "Tycoon". Siguro may kaunting "physical contact" pero HINDI INTIMATE. Napansin ni Arsene ang pagiging intimate ni Merit kay Rose. Nung mga last days, napapansin ni Arsene na mali ang balita. Si Merit ang nagsisimula. Siya ang unang lumalapit kay Rose, humahawak sa kamay, nagyayaya, atbp. Siyempre, ito namang si Rose, sa sobrang lambing, nadadala..

Base sa unang posts, si Merit po ay may existing relationship habang si Rose, ay wala daw. Hindi lang kay Rose ito ginagawa ni Merit. Pero kumbaga, kay Rose yung almost 60% ng kanyang atensyon. Kay Rose nya ginagawa ang mga ito.

So to finalize, si Merit ang gumagawa ng move kay Rose. Kumbaga si Rose, nagrerespond lang. Nagkataon lang na hindi binibigyan ng kulay ito ni Rose dahil "lokohan" lang daw.

Ang tanong...

ANO NGA KAYA ANG NAGAGANAP?
WALA NGA KAYANG KULAY ANG LAHAT NG ITO?
At kung lokohan lang talaga to, BAKIT SOBRANG INTIMATE?

Hindi lang po si Arsene ang nakakapansin. Marami pang iba...

Merit, The Vintage Spy, is on you.

"Sige tawa pa."

2009-10-13T16:39:00.000+08:00

Isang famous quote po ito ng philosopher na itatago natin sa name na E.D. As in "edukasyon"

I'm not feeling well talaga. Pero marami kasing nangyari this week. Starting off, babalikan natin ang isang istorya natin, ang "walang talo-talo"

WALANG TALO-TALO (The Quadrilogy)

Natapos ang 3 "Walang talo-talo" na series ukol sa paglalaban ng magkapatid na Iguedala at Igu tungkol sa fox. Actually, hindi nalaman ni Iguedala ang tunay na dahilan ni Igu sa pagagaw sa fox. Nang mabawi ni Iguedala ang fox, lie low muna si Igu at pasimple na lang pinapakain at pinapatulog ang fox.

Mula sa malayong kaharian, isang binata na anak ng hari na nagngangalang, Supremo ang nagtungo sa kaharian ni Iguedala. Nagustuhan ng Supremo ang fox. Sa di malamang dahilan, palaging umaalis ng magkasama ang fox at ang Supremo. Naiinis na si Iguedala dahil hindi naman nya kilala ang Supremo ngunit grabe na lang kung maglambing ang fox sa Supremo.

May dalawang bagay na umiikot ngayon sa ulo ni Iguedala...

1. May ginagawang "something" ang Supremo o nagpapainom ng gayuma para mapalapit ang fox.
2. O talagang sawa na ang fox kay Iguedala at nais na sumama sa Supremo.

Maraming beses na napapansin ni Iguedala ang ganitong mga pangyayari pero isinasawalang bahala lang nya. Ang masakit, sa tuwing nakikita nya, nasasaktan siya.

Next topic...

GANGSTER

Kanina, habang naglalakad sa Teresa, isang "gangstah" o sigang shit ang bumangga sa akin. Actually, di bale sana kung di sadya. Ang masaklap, talagang pinalo nya yung kamay nya sa may tyan ko. Peaceful man naman ako at hindi naghamon ng away kasi ayoko na ng gulo. Ang masasabi ko lang sa mga naghahanap ng away, makakahanap din kayo ng katapat nyo. Hindi kamao ang babaon sa mukha nyo, kundi bala o kaya naman rehas.

Super Typhoon

2009-10-01T15:36:00.000+08:00

Ito ay panimula pa lang...

Ang picture na ito ay nakuha sa PUP noong Sabado. Kasagsagan pa lang ito ng bagyo. Mas matindi pa ang inabot ng pup. Pano ko nasabi? Eh kasi, ultimo mesa ko, inabot pa ng baha.

Well anyways, ang bagyong ito ay talagang naging disastrous para sa Pilipinas. And yun nga, sinwerte dahil nasa tuktok ng bundok ang bahay namin, hindi inabot.

Anyways, feeling ko, walang words na pwedeng makapag-pa okay ng feeling ng mga nasalanta. So ayoko na lang magsalita, baka makapagpa-grabe pa sa kanilang nararamdaman...

Sa ibang istorya...

Nowadays, nauuso ang facebook. Dati, may facebook na ako. Kaso tinatamad ako gamitin. Pano ba naman, si Migraso lang ang pwede kong maging friend. So di ko siya binubuksan. Binubuksan ko lang siya kapag may gusto akong makitang commercial model o artista na di pa masyado sikat. Hehehe...

Ngayon, naging talamak na ang paggamit ng mga tao sa facebook. Meron na kasing kung ano anong mga laro na kinaadikan ng mga tao. Sa west wing, sa PUP, makikita mo na umaga at breaktime, may naglalaro ng farmville, at iba pang mga laro. There is this friends for sale...

Ito kasing friends for sale, parang nagiging katuwaan ko lang siya. Kasi, you buy someone, tapos bibilhin sayo, may kita ka. Binubuksan ko nga lang to pag napagtripan ko eh. Tapos, meron siyang feature. WORK. Pero, di ko akalain, na merong taong sobra yata yung inggit, selos o panibughong nararamdaman sa puso na sineryoso ang friends for sale.

Parang Gabriela lang na sinabing prostitusyon ang friends for sale, ganito rin ang ginawa nitong babaeng ito. Well, meron kasing isang work na "roundhouse kick" Naalala ko nung "karate days" ko pa, ito yung hirap na hirap ako gawin. Yung roundhouse kick. Sabi kasi nung senpai namin, "Roundhouse kick to the face DOJO EI!" Tapos yun na. Pag nagsparing naman, sinasabi nya sa akin, 'Roundhouse kick! Roundhouse kick". Natuto rin ako bago ako magtapos at talagang pag inabot ng aking roundhouse kick, secret. Anyways, balik tayo sa "ffs". Siyempre, dahil nasa suggested friends isa itong babaeng ito na itatago natin sa pangalang "GM" (actually, di na nga tago, halata na eh.). Bakit? Una kasi mahilig siya mag-gm. Tipong bawat hakbang, may gm. Wala namang sense. Buti nga ngayon tahimik na o talagang di na ako napapadalhan, wala munang epal sa cp ko. Well, itong si GM, siguro matindi talaga yung inggit sa katawan, eh nag-gm kagabi tungkol sa pag roundhouse kick ng aking pet na si "HAHAHA! INCOME GENERATING". Tapos ayun nanaman, sabi nya, "pagawa daw nya sa sabado, palag ka?" ABA, CHINALLENGE PA AKO! Pero, siyempre, I respond to challenges eh. So kung chinallenge nya ang kakayahan ko, well and good. Haharapin ko naman yan eh.

So labasan tayo ng baho. Nakakarating sa aking kaalaman kasi na itong si GM ay nagbibigay ng mga threat kay HIG na aking pet. Lagi nyang panakot, ang sabado. Ang mahirap kasi, NAPAKALIIT NA KAPANGYARIHAN lang, ipinagmamalaki pa. Kaya walang pagunlad ang ating bansa. Maliit na kapangyarihan, kahit yung pinakamababang pwesto sa pamahalaan, magaling sa korupsyon. Bakit? Nagsisimula sa pagkabata.

Okay, back to the topic. Dahil inis talaga ako sa mga guilty na tao, pina roundhouse kick ko si "It's a Bird, it's a plane... no it's... 2" sa kanya. Aba, ginawa ba namang status message sa facebook, "walang kwentang kor". Ayoko talaga mamersonal, pero sa tingin ba ng nakararami, SINO BA ANG WALANG KWENTA? SINO BA YUNG TEXT NG TEXT HABANG NAGKAKLASE? At sino ba ang hindi nagsisilbing ROLE MODEL? NA ALAM NAMAN NYANG MALI, GINAGAWA PA...

Umiyak ka na kung gusto mo dahil alam kong iyakin ka. Pero di kita tatantanan. Ito, ang ganti sayo ng nature. Ito ang super typhoon Ondoy para sayo, GM

Gm. multiply

TRIPLE ENTRY

2009-09-18T15:50:00.000+08:00

ENTRY 1: Napansin ng Isa, napapansin ng lahat...

Let's get to the point.

Ganito kasi yung napansin ko. There is this one girl. Actually, noon pa naman ako may "something" sa kanya. And before naman, in short, last year, eh, wala namang napakaraming "umaali-aligid" sa kanya. Until dumating yung time na nabunyag ang lihim.

Okay, pinagbigyan ko na intrigahin nila si girl. Pinagbigyan ko lang noon. Pero dumating yung time na to, na ang daming umaali-aligid sa kanya. And as far as I am concerned, it's more than friendship and it's so annoying. Tipong, sa harap mo pa ginagawa. Parang pinapamukha pa sayo. Di bale sana kung di nila alam. Ang kaso, alam nila yung katotohanan, alam nila ang nangyayari, at alam nila ang ginagawa nila. Hindi ako bulag. Alam kong maraming pumoporma porma sa girl mula nung umugong yung pangalan nya dahil sa "pagkabunyag". Tapos, kilala ko rin naman yung pumoporma-porma na may simpleng akbay, simpleng hawak.

Hindi naman sa nagiging selfish ako. Pero sana naman kasi, know your limitations. Wag nyong ipamukha sa akin yung mali ko, o yung mga bagay na hindi ko magawa. Wag naman kasi sobra rin pumorma. Di masamang pumorma. Pero wag mo naman i-take advantage yung girl.

ENTRY 2: Tsismis, Kasiraan, Atbp.

Kung mapapansin sa picture na ito, buhay talaga ang nagiging kapalit ng rumors, o tsismis.

Let us again, get straight to the point.

Hindi na maiaalis sa akin ang tsismis, ang issue. Kumbaga, alam ko na, isang galaw ko, isang balita ang lalabas. Naiinis na rin ako minsan, kasi, nakikipagkaibigan ka lang, binibigyang kulay na. Ang masakit, yung mga kaibigan mo na dapat nagtatanggol sayo, sila pa yung nagbabagsak sayo.

There is this one girl kasi, di ko alam kung siya lang ba o may isa pa, pero more on this girl. She is just a good friend. Katext, kakulitan, kausap. Minsan nakakasabay ko paguwi at papasok. Minsan naman, sinasabayan ko na talaga para di ako mabagot papasok. Ito lang ang masakit. Walang namamagitan sa amin ng girl na ito. Ang masakit, lumalabas na nilalandi ako nitong si girl, tapos parang may something sa aming dalawa na wala naman talaga. Alam mo yung kahit anong explain mo, feeling mo wala nang maniniwala kasi ang bilis kumalat ng MALING BALITA. Tapos, ang masaklap pa, nadamay pa yung girl na ito na wala namang ginawang masama. Pinagbibigyan lang nya ako sa iba kong kapritso na hindi ko alam eh iniisue na pala kami. Isa pa, sinabi mo na na WALA, pinipilit pang MERON. Sana kasi, di na lang nagtanong. Tapos pilit pang inaalam at gustong gusto pang kuhanan ng impormasyon kahit gamitan ng kapangyarihan. Ang ayoko talaga sa lahat, yung ginagamit yung kakarampot na kapangyarihan para mangextort, mangapi at mangharrass ng mga tao. Eh kahit anong piga nyo sa tao, wala ng mapipiga dyan dahil nasabi na nya lahat.

Ito pa ang pinakamasakit sa lahat. Okay, sige, pagbigyan natin yung mga naninira. Posibleng may inggit sila. Pati yung mga "kinakapatid" mo, at mga "kaibigan" mo, lalo ka pang dinidiin. Kung kailan, kailangang kailangan ko ng karamay, kailangan ko ng sandigan, kailangan ko ng magpapatunay na hindi totoo yung mga paratang, sila pa yung mga nakikisama at lalo pang nagpapalalim sa issue. Siyempre, anong tingin ng tao? E di totoo. Kasi mismong kaibigan at mga KINAKAPATID mo ang nagsalita. Hindi masamang macurious. Pero gaya nga ng unang entry, know your limitations. Sana naman alam nyo na nadidiin na yung kaibigan nyo. Alam nyo na nahihirapan na yung kapatid nyo. Wag lang basta issue, bato ng joke. Personalan kasi yung joke eh. You know what, tell you honestly, kaya di ako nagsasalita sa inyo it's because na hindi ako sigurado kung kailan nyo ako ilalaglag. Feeling ko kasi, wala akong sasabihin sa inyo na magiging safe. Feeling ko magkakaroon at magkakaroon ng leak. Which, nagkakatoo naman in the past 3 years tayong magkakasama. Mga pare, mga kapatid, sorry. Pero talagang napupuno na rin ako sa mga issue na binabato nyo sa akin.

ENTRY 3: 3rd Sex

Pinagbibigyan ko na talaga.. Alam mo yun, pero sorry talaga sa tamaan. I don't mean to do harm. Gusto ko lang ilabas yung point of view ko sa issue na ito.

Let's get to the point.

Hindi ako nangdidiscriminate ng tao, or nanunuri ng tao. I respect people kung karapat dapat ba silang respetuhin. Pero ganito kasi yung napapansin ko. May mga bakla na humihingi ng gay rights. Included yung pagpapakasal nila sa lalaki. Di ko pa alam yung iba. As we can see, ang batas ay para sa lahat. Ano pa bang rights ang hihingiin nila? Sabihin nila nadidiscriminate sila? Actually, nadidiscriminate sila kasi minsan sila rin ang may gawa. Or, siyempre, kung may nakitang abnormal yung tao or kakaiba, siyempre, parang ikagugulat nila ito or ayun nga, iba kasi sa mga normal. Sabihin nating hindi lahat ng bakla ay dala ng kanilang kalandian. Pwede kasing sa genes yan. Pero sana naman, galangin din naman nila ang sarili nila. Respetuhin nila ang mga tao. Hindi dahil pogi, Sasabihan mo na "HI (insert name)". To tell the truth, natatakot ako sa bakla. Pero kung makita ko naman yung bakla na matino naman, nirerespeto ko siya as isang lalaki. Nirerespeto ko siya as tao. Pero kung bastos, walang modo, at yung "nangpapana" ng lalaki, naiinis talaga ako.

On the other hand, meron ding mga lesbians. Okay, pagbigyan din natin. Pwede kasing sa genes lang eh. Pero napapansin ko nagiging rampant na. Tapos karamihan pa, mas maraming syota yung mga lesbians kaysa sa mga tunay na lalaki. In short, mas babaero pa sila at mas maraming pinaiiyak na babae. Minsan din, naiinis din ako kung makakita ako ng lesbians na pasimpleng hipo sa babae, pasimpleng mga bagay bagay. Kung ako lalaki, kahit hindi ko naman gusto yung babae, maiinis ako dun sa lesbian na gumagawa nun. Una, di na nya nirespeto yung babae. Sige, pagbigyan natin kung may relasyon sila. Pero kasi kung wala naman, wala naman sanang ganunan. Okay, sabihin nating babae pa rin yung katawan nila, pero hindi lingid sa ating kaisipan na lalaki ang pagiisip nila. Kumbaga, yung mga hawak na yun, kahit sabihin nilang hawak kaibigan, means something. Dun ako naiinis. Pero tulad nga ng ibang baklang dapat galangin, kung may mga tomboy naman na di kabastos bastos, ginagalang ko sila as babae.

Sa huli, hindi ako in favor sa isang environment na may kasamang bakla at tomboy. Hindi sa dinidiscriminate ko sila, pero ayoko lang talaga ng ganun. I believe na ginawa tayo ng diyos bilang lalaki at babae. Kung ano tayo, yun na tayo. Kung puso natin babae pero ginawa tayong lalaki, pilitin nating magpakalalaki. Iyon na kasi yung binigay ng diyos. I believe na sa ginawa nila sa sarili nila, it's a sin. Kumbaga, they contest God. Parang sinabi pa nila na "Mas alam ko kung ano ako". Parang ganun yung pinamukha nila sa Diyos. Well, to tell you frankly, mas masaya ako kung ang tao ay lalaki at babae lang. Walang tomboy, walang bakla.

We all have our own opinions. And this is my opinion. RESPECT IT.

Hanggang dito na lang ang triple entry ko na puro patama.

Hitlist

2009-09-14T18:14:00.000+08:00

Umiral nanaman ang pagpapapansin ng Organizacion kay El Capitan. Pero this time, hindi ng kanilang pinuno.

Matapos mapaslang ang kapatid ni Eduardo, nanahimik ito at nagbakasyon muna sa Bahamas. Iniwan nya ang pamamahala sa kanyang madaldal, epal, kulang sa pansin at mukhang pwet ng kabayo na nagkabuhok at nagkabigote na tauhan, si Gerardo. Nagkalat ng maling tsismis nanaman itong si Gerardo. This time, pinaparatangan nya si El Capitan bilang corrupt na opisyal sa pamahalaan.

Tuluyang ikinagalit ni El Capitan ang paratang. Hindi pa rin pala tumigil itong si Gerardo, na kahit namatayan ng kapatid ay nagdadadaldal pa. Dumagdag pa ang isa sa mga tauhan ni Gerardo, si Adolfo Carlo. Itong si Adolfo, bobo, tanga, estupido. Literally. Binagsak nya ang kanyang grade 2 ng paulit-ulit. Nagkataon lang na malakas ang kanyang mga magulang sa paaralan kaya naka graduate siya ng elementary. Pag tungtong nya ng high school, dapat ay tatanggalin na siya sa unang taon pero napagbigyan hanggang 4th year. Pagdating ng 4th year, natanggal din dahil sukdulan na ang kabobohan at puro kagaguhan na lang ang ginagawa sa paaralan. Well, nakikisama si Adolfo sa kagaguhan ni Gerardo dahil nauto siya nito dahil nga sa katangahan nya.

Dahil nga sa nagsanib na ang pwersa ni Arsene at ni El Capitan, may pinaplano nanaman si El Capitan na opensiba para sa mga epal na nabanggit.

"Bumagsak na ang isa... Susunod ka na..."

Maiba tayo, baka mawasak ko yung keyboard sa tindi ng pagtype ko.

Maganda pala talaga yung story nung pelikulang 21. Palabas pa ata sa HBO. Alamin nyo nalang. Tinatamad na ako magkwento.

Marami talaga akong nalalaman these days. Pero yoko na ikwento. Baka mabasa ng mga epal eh, maissue nanaman ako...

Thought of the Day:
Wag mong subukan languyin ang ilog na tahimik. Hindi mo alam, na lulunurin ka lang nyan hanggang sa ika'y mabura.

One Down

2009-09-09T03:04:00.000+08:00

Isa itong achievement sa Mafia Wars sa Facebook, pero this time, it's not about facebook. It's about history..

(Kung may assignments kayo, or researches na gagawin, wag po ninyo gamitin ang aking site as reference dahil ang ibang scenario dito ay more on representation lang naman. Hehe.)

May isang nananahimik na tribe na ang pangalan ay Mongol. Itong mga Mongols ay namumuhay ng tahimik, at payapa. May sarili silang sibilisasyon, may sariling kultura at may sariling pagkatao. Pinamumunuan ito ni Genghis Khan.

Isang araw, sa kanilang pananahimik, mayroong dumating na dambuhalang beast. Inakala ng mga tao na ito ang kanilang diyos na bumamaba sa lupa para parusahan sila. Ngunit ang kanilang ipinagtataka, ang dambuhalang beast ay mayroong mga sakay na tao. (Ang dambuhalang beast po ay isang barko.) Bumaba ang isa sa mga tao na nakasakay sa dambuhalang halimaw at nagsalita. "Ako si Wandajajardo. Ako ay mula sa kaharian ng Jardo. Inuutusan kayo ng hari na magbigay sa kanya ng tributo."
"Nauulol ka na ba??" Pagalit na tanong ni Genghis Khan.
"Kung di kayo magbibigay ng tributo, gegerahin namin kayo. Kung di rin naman kayo magbibigay ng tributo sa amin, di kami papayag na magkaroon kayo ng kalayaan."
"E di gerahin nyo kami." Sabi ni Genghis Khan.

Nagsimula ang digmaan at nagwakas makalipas ang 3 taon. Siyempre, hindi naman malakas si Wandajajardo. Nagkukunwari lang siyang malakas para matakot sa kanya ang mga sinisingil nya ng tributo. Napatay si Wandajajardo sa digmaan. Dahil sa ginawa ng Kaharian ng Jardo sa kanilang tribo, nagalit si Genghis Khan at naisip nya lusubin ang buong Jardo. At duon nagsimula ang mga conquest ni Genghis Khan at ng mga Mongols.

Sa ibang usapan naman...

Saka na, kasi di ko naman pc tong ginagamit ko.

Arsene Returns Home

2009-09-04T16:48:00.000+08:00

Ilang buwan din ang lumipas mula ng umalis si Arsene sa Vintage Spy Office para magbakasyon. Subalit, ito ang mga kaganapan habang siya ay nasa bakasyon nya.

Merong nakilalang isang army commander si Arsene habang siya ay nasa Cuba. Ito ay si Capt. Rodriguez. Sikat si Capt. Rodriguez. Maugong ang kanyang pangalan sa buong Cuba. Una kasi, si Capt. Rodriguez o mas kilala bilang El Capitan ay maraming kakilalang sikat na tao. Isa pa, siya ay may malaking reputasyon sa buong Cuba. Isa siya sa mga respetado, kinatatakutan ng mga ilegal at kinhuhumalingan ng kababaihan. Naging kaibigan ni Arsene si El Capitan.

Ngunit, di pa man nagtatagal si Arsene sa kanyang pananatili sa Cuba, nalaman nyang may suliraning kinakaharap si El Capitan. Bukod pala sa magagandang naririnig ni Arsene tungkol kay El Capitan, marami ring nagkalat na masasamang balita ukol kay El Capitan. Ilan na dito na sinasabing nambabae siya. Yun ang pinakamaugong sa lahat. Sinubukang bantayan ni Arsene si El Capitan at mayroon siyang napansin. Dahil nga sa lubos na katanyagan ni El Capitan, marami ang nakikipagusap sa kanya. Napansin ni Arsene, na sa tuwing may kausap na babae si El Capitan, kinabukasan o makalawa, maugong na ang balita sa bagong babae ni El Capitan. Naisip ni Arsene na sobra na ang paninira nila kay El Capitan.

Inalam ni Arsene ang pinangagalingan ng isyu. At napunta ito sa isang grupo. Isa itong grupo na nagkakalakal ng droga, mga taniman ng marijuana at mga ilegal na pasugalan sa Cuba. Ang pangalan ng grupo ay Organizacion de Cuba. Pinamumunuan ito ng isang tinatawag nilang Big Boss. Nakilala ni Arsene ang "Big Boss" na si Eduardo Domingo, isang Mexicano. Meron siyang kanang kamay na siya ring namamahala sa mga ilegal na gay bar sa Cuba. Ito ay si Gerardo Ponciano. Marami pang tauhan si Eduardo. Nakatanggap din si Arsene na lahat ng babae na naiisyu kay El Capitan ay binibigyan ng threat ng Organizacion. Sinasabi na ipapapatay ang pamilya at iba pa. Marami ang natatakot at naiilang na lumapit kay El Capitan dahil sa bantang ito. Inalam ni Arsene bakit ito ginagawa ni Eduardo. Nalaman nyang matagal na palang nais ni Eduardo na masama sa Organizacion si El Capitan. Pero dahil nga sa nasa tamang pagiisip pa si El Capitan, di siya sumama. Binigyan din siya ng mga lagay pero di nya tinatanggap. Dahil dito, napapahiya ng lubusan si Eduardo. At naisip nyang kung di rin naman mapupunta sa Organizacion si El Capitan, walang ibang taong pwedeng umangkin dito.

Naging epal sa buhay ni El Capitan si Eduardo mula noong tanggihan nya ang alok ni Eduardo. Nang napuno si El Capitan, naisip nyang ipahuli ang mga nalalaman nyang ilegal na pasugalan ng Organizacion. Nalugi si Eduardo ng malaki. Ngunit mas tumindi ang galit ni Eduardo ng mayroong tatlong dalagang humingi ng tulong kay El Capitan dahil sa pangaabuso ng ilang tauhan ng Organizacion. Nagpakalat nanaman ng isyu si Eduardo na pinaglalaruan ni El Capitan ang 3 babae at pinapaikot ikot sa mga palad nito. Nakikisang-ayon pa ang mala-demonyong kanang kamay nito na si Gerardo. Kumalat ang isyu. Sobrang threat pa lalo ang natatanggap ng 3 dalaga at kailangan ito pigilan ni El Capitan. Magkagayunman, hindi nya maipahuli si Eduardo pagka't pamangkin ito ng pangulo ng Cuba.

Ilang araw ang lumipas at nalaman ni Arsene ang tungkol sa pagkasunog ng bahay ni Gerardo kung saan, nasugatan ng malubha ang kanyang kapatid. Makalipas muli ang ilang araw, nakita ang bangkay ng kapatid ni Eduardo na duguan sa gitna ng kalsada at binunutan ng mata. Napagalaman din ni Arsene na nakatanggap si Eduardo ng package na laman ang mata at dila ng kanyang kapatid. Brutal ang pagkamatay nito.

Bumalik si Arsene sa Maynila upang magdala pa ng ibang tools. Nais nyang tulungan si El Capitan na sugpuin ang numero unong gumagawa ng krimen sa Cuba. Sisimulan nila ito sa mga lider. At siyempre, mas maganda ang paghihiganti kung paunti-unti...

"Patikim pa lang yan, bagsak ka na, paano pa kung bagsakan ka na ng galit ni El Capitan?"

Para sa Masusing Pagbabasa...

2009-08-29T18:07:00.000+08:00

Balik nanaman tayo sa mala-nobelang pagsusulat ng blog post. Simulan natin nung happenings ng Thursday...

Siyempre, nagmadali ako para makapasok ng maaga. Kasi, may exhibit daw. Pagdating ko, wala pang 1/4 ng klase ang naroon.

Well, nung exhibit naman, medyo tinatamad tamad ako magtingin tingin sa ibang bagay. So pakain kain lang ako, patayo tayo. Bigla kong nakita si Leo, kasama si Gienela. So di ko rin alam paano kami napunta sa Booth ata ng HRM yun. Nagkataon na naaliw kami sa pagmimix nila ng mga liquids. Paghirap ng isang matangkad na lalaki, namukhaan ko agad at nakilala ni Migraso. Isa siya sa mga nanalo nung Mr. PUP 2008. Well pano siya di makikilala ni Migraso, eh....... (MS daw eh). So inalok nya kami ng iba't ibang liquor. Kala ko naman mild lang. Kasi, seeing na high school students kami. So ayun, tig-iisa pa kami nila Leo. Iba't ibang flavors din. Di rin kami nagiisa sa pagtikim. Pasa pasa kami ng inumin hanggang maubos. Nakishare pa ako ng kaunti kay Ira at Gerby. Tinetesting ko rin yung flavored beer daw pero sobrang konti nun. Wala akong nararamdaman that time. Nang bumaba kami ni Leo para mananghalian papuntang HQ, naginit yung pakiramdam ko. Pero maaraw.

Pagdating ko ng HQ, duon nagbago ang lahat. Umiikot na ang paningin ko at nagiinit na ako. Napansin na rin ng mga tao ang pamumula ko at marami ang nakapansin ng pamumula ng mata ko. There is something wrong na nga raw. Ako naman, paulit ulit kong sinasabi sa sarili ko, "nasa state of mind pa ako. Di pa ako lasing. Alam ko pa kung nasaan ako at matino pa ang utak ko." Oo nga matino, pero wala na akong balance. Nahihilo na ako at bumibigat ang ulo ko. Tuloy tuloy pa ang paumula at pagkakaroon ng rushes sa mukha ko. Sabi rin ng iba, malakas yung amoy nung alak. Pinilit kong matulog pero di ako matulog. I don't feel good talaga.

So to cut it short, hanggang paguwi, masakit ulo ko. Ang maganda lang, wala na yung amoy alak. Open din naman ako sa magulang ko dahil alam ko na wala naman akong kasalanan. So kwinento ko. I have learned my lesson na talaga. Alamin muna ang iniinom at ang proof number nito.

FRIDAY

Araw ng Wika..

Mukha daw Mayor, mukha daw Congressman. Pero, host ako. Well, nagpapasalamat pala ako kay Juryl at sa SCO dahil na rin sa pagkakahirang sa akin bilang host ng palatuntunan. Kahit marami ang lumabas para mag-dota at mamasyal, okay lang din naman. Nagkasiyahan naman kahit hindi nanalo ang iba. Proud din kami sa lakan at lakambini namin dahil pareho pa silang nanalo. DI man champion ang lakambini, at least, pangalawa.

So, may continuation pa to...

Mga Teorya, atbp...

2009-08-20T12:07:00.000+08:00

As stated sa aking previous post, gusto ko na magquit. Pero ayun, I can' t talk nanaman. Umuurong dila ko. Gusto ko na umalis. Pero langhiya namang dila to, di nanaman ako makapagsalita.

Anyways...

Tapos na ang exam at nagmamafia wars na lang ako ngayon. Ayoko pagusapan yung tungkol sa exam kasi naman ayoko mag-assure sa sarili ko na madali at ayoko ring idown ang sarili ko. So, kalma muna.

Isa pa, isang katanungan ang naglalaro sa isip ko kasi ngayon...

Meron kasi akong story noon, pero I forgot the title na kasi.. WEll anyways, meron lang kasi akong napapansin, tapos siyempre para maitago ang kanilang pagkatao, gagamit tayo ng mga bansa sa Fertile Crescent.

So, itong Sumer ay nasa pagmamayari ni Sargon the Great ng Akkads. That time, mayroong trade relations ang Assyria at ang Sumeria. Nung sinakop ng Akkadian ang Sumer, hinahayaan lang ng Akkadia ang trade between Sumer at Assyria. Alam kasi ni Sargon na walang balak sakupin ni Assurnasirpal ng Assyria ang Sumer dahil trade lang naman talaga ang tukoy nito. Tumutulong pa si Assurnasirpal noon kay Sargon sa pagpapatakbo ng Sumer at pagtalo sa mga gustong sumakop sa Sumer. Subalit habang tumatagal, dumarami ang nasasakop ni Assyria. Nasakop nya ang Babylonia, Ankara atbp. Napapansin nya na napapadalas ang pagdating ni Assurnasirpal sa Sumer. Wala naman siyang business dito ngunit lagi siyang nandito. Naglagay na rin ng mga espiya sa paligid ng Sumer ang mga Assyrians. Nangangamba si Sargon. Kasi posibleng maisama sa mga sasakuping bansa ni Assurnasirpal ang Sumer. Maaring ginagamit na lang nya ang pagiging traders nila para itago ang kanyang tunay na plano...

Ano man ang plano, di ka makakalusot kay Sargon.

Maraming magaganap na programs ang LHS. Abangan...

Anak ng Pasig

2009-08-11T16:53:00.000+08:00

Kanina...

Na-cut yung klase para sa meeting. Pero bago pa man na-cut ang klase, meron akong isang bagay na kinakailangan ng malalim na decision making. Ito kasi ang scenario...

There is this organization na member ako for 3 years in a row. 4th year ko na ngayon. Pero feeling ko pressured ako. Pag-uwi ko, gabi na, pagagalitan ako. Tapos, pagod, di makagawa ng assignment, diretso tulog. Kinabukasan gigising tapos saka lang gagawa ng assignment. Di na nakapagaral. Ang mahirap, kahit sabihing excused sa klase, mahirap humabol. Walang special quizzes na ibibigay, yung iba, magagalit pa sayo. SO mahirap talaga. Una, sabi nga ng parents ko, gabi na ako umuuwi. DI na ako nakakapagaral. Second, hindi ito yung career path na pupuntahan ko, Lastly, di ako nakakapagfocus sa academics ko.

So dalawang choices ang naglalaro sa isip ko. I'll quit or I'll continue. Kapag tumuloy ako, okay. Kapag pinutol ko, makakapagfocus ako sa pagaaral ko, sayang nga lang extra co. But, I have decided, I'll quit. I'm just finding the right time.

Anyways, so naguwian na at naisipang makikain kanila Migraso...

Pagkakain, umakyat at pinanood ang Crank 2. Pero di natapos. Sayang.

Marami akong kwento pero next time na.. Hehe..

Basagan gamit ang Kapangyarihan

2009-08-03T16:42:00.000+08:00

Who's Who...

So itong post natin ngayon ay isang blind item. Tamaan, wag magalit.

Ang ating blind item sa ngayon ay isang tao na ayaw sa musika o talagang may galit sa musika. Sa hindi ko maintindihang paraan, bakit ang init ng dugo nya sa mga taong mahilig sa musika. Ganito kasi yan.. Meron nang history ang taong ito na talagang mahilig mamersonal, yung tipong mahilig siyang magparinig, mamersonal sa harap ng maraming tao at mangursunada. Mangursunada in the sense na ginagamitan nya ng kapangyarihan nya. At siyempre, yung taong kinukursanada nya ay walang laban dahil mas mataas siya. So itong taong ito, kapag nakursundahan ka, buong taon, ikaw lang babantayan. Andyan yung babarahin ka at ipapahiya sa harap ng klase, di ka bibigyan ng karampatang grade atbp. Marami umalis na may galit sa kanya. Masyado siyang deceiving. Akala ko dati, nagagalit lang siya kasi may rason, and I found out na unreasonable lang talaga siya. Sinasabi din na kulang siya sa atensyon at gustong gusto na laging center of attention, siya yung inuuna. Kulang sa pansin kumbaga. So ganito kasi nangyari...

Meron kasing isang grupo ng mga mangaawit ang umalis ng mga 10 am. Darating siya sa lugar ng mga after lunch. So may mga nauna nang taong nasabihan na mawawala ang mga mangaawit. Pero dumating sa kaalaman ng mga mangaawit, kasama ako, na galit pala itong taong ito. Nagalit ata dahil di siya nasabihan at sinabi pa na naglalakwatsa lang daw ang mga mangaawit. Wala siyang ideya na pinapraktis ng mga mangaawit ang kanilang boses sa iba't ibang lugar. Dun namin nalaman na unreasonable siya. Una nabigyan ng kaalaman ang lahat na aalis ang mga mangaawit, so unreasonable siya, kasi gusto nya ng sobra sobrang atensyon, at kung magalit siya, akala mo wala siyang nalalaman..

So dumating tong araw na to. At ayun, napapansin ko na isa ako sa mga pinagiinitan. Tipong naubusan ako ng grade na ginawa ko mula June hanggang bago kami umalis, tapos pagbalik ko wala na akong grade.

Ayun... Kung nababasa mo man to, na sa tingin ko hindi nanaman, hindi ako magmumura ngayon. Kahit kanina pa ako naiinis kasi ramdam mong pinagiinitan ka at ayoko sa lahat ang binabackstab ako. Kung may sama ka ng loob, sabihin ko kasi makapangyarihan ka naman. Nakakaasar lang talaga, na paginitan ka.

Isang paalala lang po. Tatanda kami, lalaki at magkakaroon ng sariling buhay. Ayoko namang one day nagkasalubong tayo, matanda ka na at ako, mayaman na, tapos sasabihin ko, "Alam mo yan, dati, pinagiinitan ako nyan eh." sana naman wag mangyari yun.

I believe in diplomacy, pero kung may mga tao na ayaw ng diplomacy, ginagawang meat pies yung katawan ng mga yun...

Yes, You

2009-07-28T16:24:00.000+08:00

"Four hostile newspapers are more to be feared than a thousand bayonets."
-Napoleon Bonaparte

Kaya idol ko yung ideas ni Napoleon eh. Napaka-practical. Ito kasi yun, bago ko pa maibuhos yung galit ko sa keyboard ko, mas maganda na malaman nyo ng bahagya ang istorya.

Saturday, pinilit kami manood ng isang film. Nagkainipan sa film at inantok ako. Pero di ako pwede antukin. So kinausap ko yung katabi ko na hilutin ako sa kamay kasi nahihilo na ako at inaantok pa. Luckily, mabait ang katabi ko.

Yun ang nangyari.

This day, Tuesday. Around 3:30 p.m. Ininform ako ng kaibigan kong si Migraso ang tungkol sa kumakalat na issue na tungkol sa akin at di ko alam. So ito pala ang kumalat. Nagkaroon ng usap-usapan na nag-holding hands daw kami ng katabi ko, at dumating sa punto na kami na ng katabi ko.

Dagdag to sa problema ko actually. That moment kasi, I was looking towards the window tapos may mga pangyayari na ayoko irelate at nakakainis. Tapos may binalita pa si Laguatan. Tapos dumagdag to. Parang gusto kong sumigaw right at that very moment.

I-clear ko muna lahat. Bago ang lahat kasi, meron akong kaibigan na siguro ay naapektuhan dito sa issue na to. Siguro isa na yung katabi ko, at yung isang kaibigan ko. Pre, di kita tinatalo. Pangalawa, ayoko namang magisip ang iba ng masasamang bagay against sa katabi ko and against sa akin.

So tapos na tayo sa clarification. Alam ko kasi, na klinaro ko na ang mga bagay bagay kanina, bago ko kumalat ang issue. Sa kung sino man ang nagkalat nito; di ko alam kung mababasa mo to, or mababasa nyo ito. I know di to gawa ng iisang tao lang. Kakalat in a minute? At siguro, di nyo alam kung anong effect ang magagawa nito. Siguro napagtuwaan ikwento, yung nakwentuhan, nagtanong-tanong, tapos kumalat tapos nagkaroon ng iba't ibang version. Gusto magpasikat ng bawat isa. Mga P***** I** nyo, ayusin nyo muna mga P***** I**** buhay nyo bago kayo nakikialam. Unang-una, hindi nyo alam yung nangyari. Tapos ganyan kayo magsi-asta. Parang kayo yung may hawak ng buhay ko? Eh mga G*** pala kayo eh! Lalakas nyong mamuna. Eh kung isa-isahin ko kaya kayong mga G*** kayo? Yeah, I know you. Kilala ko na kayo. At identified na yung mga G***** gumawa nito. Hoy, g***, kung nababasa nyo man to, o kung hindi dahil tingin ko na estupido naman kayo pagdating sa bagay na to (sige, diskriminasyon na. Stupido naman kayo eh), mabuti pa isuko mo na sarili mo. Bago ko pa mahampas yang pagmumukha mo.

Inis na inis ako kasi yung mga ganitong bagay hindi pinapalaki. At hindi ginagawang issue. At hindi dapat pinoproblema. Pero kung kasing gagago ng mga taong to ang makakahalubilo mo, eh di ka talaga makakapagpigil. T*** I*** mo, trayduran pala gusto mo ah. Sige...

Gaya nga ng sinabi ko, maraming effects ito. At ngayon, di na siya nagtetext. Hoy ulol, ano, masaya ka na sa ginawa mo?

Yung suspects? Di ko na ilalagay dito. Baka mamura ko yung pangalan eh. Kawawa naman yung mga magulang nila na nagisip ng pangalan nila.. Basta tandaan mo, binabantayan kita.

Sa ibang usapan...

Bukas, maraming presentation. At bukas makikita ko nanaman yung mga P***** I***** traydor na nilalang na to. So wala akong magagawa. BUkas kasi, merong something sa Office Procedures at ang ilang linggong naudlot na sabayang pagbigkas, at last, matutuloy na.

Goodluck.

23rd of July

2009-07-23T16:29:00.000+08:00

"Bobo mo Clarin.."

Paulit-ulit na umaalingaw-ngaw na sinasabi ng kalooban ko. Pano ba naman kasi, mag gogoodbye lang, di ko pa magawa. Parang gusto kong sabihin pero parang gusto kong kumuha ng buwelo tapos huli na ang lahat.

Tulad nga ng nangyayari ng mga nakaraang araw, ganun nanaman.. Sabi nga eh, "Nakakapagsalita ka lang sa text". Pero hindi talaga madaling magsalita kapag nasa harap ka na.

Sa tuwing idle time ko sa bahay, naiisip ko yung mga sasabihin ko. Tipong kaharap ko na at sasabihin ko na lang. Madali. Sobra. Napakasimple lang naman kasi. Pero once na nandun ka na, parang ang hirap gawin. Especially pag pinaglalayo kayo ng pagkakataon.

Ayun, sayang talaga. Tanong nga ni Gianan, "May next time pa ba?" Sa isip ko, "sana naman, para makabawi ako sa 2 taon kong kabobohan."

In other usapan...

Na-late kami ng paguwi today. Pero feeling ko, okay lang. Kahit punong puno ako ng pagsisi habang umuuwi ako at habang nasa jeep ako. Nagkaroon ng "real progress" ang aming ginagawang sabayang pagbigkas. Kahit kaunti, at least, may nangyari. Pero as expected, cramming. Matapos itapon ang mga naunang araw..

Isa pang good news.. Dumating sa aking kaalaman na ang PUPLHS Chorale ay published sa Press Release ng Department of Foreign Affairs ng Republika ng Pilipinas. Hindi lang yan, nandun pa ang picture namin! Ito ang site..

http://dfa.gov.ph/?p=7020

http://www.gmanews.tv/story/167434/PUP-choir-gets-award-at-Malaysian-choral-fest

Ayan.. Grabe, nakakataba ng puso. Kahit Cantamus ang nag overall. Well, buti pa GMA News, binigyan kami ng halaga. Hehehe...

Sa ibang usapan uli...

Marami na talagang nahook ngayon sa larong The Godfather. Well, since 3rd year, ito na ang kinaaadikan ko. Parang naging kapalit siya ng GTA San Andreas na sakaling may kagalit ako ay dun ko ginaganti. Pero mas astig kasi ang execution styles sa The Godfather. So available ang installer CD sa akin. Kung sinong gustong mag install, just approach me..

So aalis muna ako dahil may mga gagawin pa ako at mag seek ng help ng mga magagaling na advisers ko. So goodbye for now...

Too many...

2009-07-19T16:01:00.000+08:00

Andami talagang nasa isip ko... Marami akong gustong itype kaso napaka limited ng time, limited ang space at limited lahat ng bagay..

So gagawa na lang tayo ng mga buod...

Nung mga nakalipas na araw, galing kami ng Malaysia. Meron kaming dinaluhang choir competition. May mga pictures. Dun nyo nalang tingnan.

May mga days rin walang pasok. Mga days na walang CAT at mga days na puro laro ang ginagawa ko... DAMN!! Gusto ko na magbagong buhay!

In other news...

Yung Paranoia case, may updates pero di ko muna ikukwento.

Tapos, siyempre, umulan, bumagyo, tuloy pa rin ang ating mga imbestigasyon.

Dahil dyan, isang bagong case ang naformulate.

The Mr. X Case

Si Mr. X ay mayroong kaibigan. Si Y. Well, matalik na magkaibigan sila ni X. Ngunit dumating ang time ng paghihiwalay. Kailangan pumunta ng ibang bansa ni Y. So walang nagawa si X at kahit gaano siya kalungkot ay tinanggap siya na mawawalan siya ng kaibigan.

Lumipas ang ilang buwan. Sa mga unang araw, mababakas talaga kay X ang kalungkutan. Ngunit sa mga sumunod na araw ay makikita ang pagbabagong anyo ni X. Ang dating tahimik at masikretong X ay naging maingay at pranka. Maraming nagbago kay X. Pati ang pakikipagkaibigan nya. Napansin ito ng 2 world renowned na detectives. Si L at Arsene. May mga sources si Arsene na nagsasabi na may iba nang kaibigan si X. Nagkaruon na ng kanya kanyang kuro-kuro.

Sinabi ni L na baka dahil sa kalungkutan ni X kaya nya nagagawa na makipagkaibigan sa iba. Para icover up ang kalungkutan. Pero di alam ni Arsene kung 100% na magagree siya sa theory na to. Duda siya sa mga bagay-bagay. Kaya di nya tinapos ang kaso sa theory na iyon.

Ayun, marami pa akong gagawin.

It's not a small world after all...

2009-06-20T22:18:00.001+08:00

Sabi sa kantang it's a small world, dinescribe nya na ang mundo ay maliit lang dahil meron lang iisang buwan, iisang araw at sa bawat ngiti ay nagiging magkaibigan ang mga tao.

Pero I believe na hindi maliit ang mundo.. First of all based sa scientific explanation, 197 million square miles ang area ng surface ng earth. Internationally speaking naman, gagastos ka ng milyon milyon para maikot ang buong mundo. And based sa experience, truly, hindi maliit ang mundo...

Naging expression na sa mga nagkikita ang "Wow, it's a small world." Kaya hindi na natin maaalis yun. Pero ang pagkikita, depends on timing, luck and the chance. Kung isa ang wala, di kayo magkikita.

For 2 days, in the same place, same time, hindi pa rin nagkita ang dalawang tao? It's definitely not a small world.

Change topic...

For 1 week, wala akong blog post since nag start ang opening ng classes. And during those dates, many things has changed, again...

June 15. Opening.

6:30 a.m. Nakarating ako ng school. Tingin ko, napakaaga ko pa. Sumabay lang naman kasi ako sa kapatid ko kaya nakarating ako ng 6: 30, pero kung hindi rin ako sumabay, 7 na ako nakarating. Akala ko, first man ako. I was wrong. LAst man ata ako eh... Marami nang tao, magulo na ang entre at nakatayo na sa labas si Migraso together with Bule. And after a short while, nag ring ang bell...

Habang naglalakad patungong Freedom Park kung saan gaganapin ang flag ceremony, blanko ang utak ko. Ni hindi ako nagiisip ng klase or whatsoever. Nakita ko na ang full force ng Banda Kawayan na naka costume sa aking pagdating sa Freedom Park. Ang namiss ko ng isang buong taon, ang pumila kasama ng aking section, ay nagawa kong muli.

To cut the story short, natapos ang flag ceremony at nakapili ng sari-sariling upuan na I do pray hindi na baguhin...

Bagong school rules, especially ang pagbabawal sa pagdaan sa Front Door, ang pagsusuot ng black socks, ang pagbabawal ng cellphone sa corridors, ang strict implementation ng haircut, ang pagbabawal sa pagstay sa corridors habang walang klase and the likes.

Tapos, pumunta ako ng SM para bumili ng gamit, sa National Book Store. May mga nirequire kasing notebook. And this day, I proved na hindi maliit ang mundo, at nagkikita tayo by chance at hindi sa tamang timing.

June 16. Word History

First subject, world history. Second subject, music.. Nagkaroon ng sudden change. Ang 3 years in a row na pananatili ng Banda Kawayan at Drum and Lyre Band sa pagiging exempted sa music ay naputol this day. Siguro ang dahilan para sa Drum and Lyre band ay ang pagpapalit ng kanilang adviser. Yung sa Banda Kawayan, hindi ko lang alam. Maaga ang uwian, but still need to wait for the practice ng chorale.

June 17. Window

Meron nang trigonometry at English. May something na psychological na ginawa sa English, ang Johari Window. So saka na natin ipapaliwanag yan. Regular classes na talaga.

June 18. Big World Theory

Nagkaroon ng logic questions sa P.E. at nagkaroon ng practice.

For the second time, pumunta uli ako ng SM, department store naman at naprove ko for the second time na hindi maliit ang mundo, therefore, nag come up ako ng Big World Theory.

June 19. Birthday ni Rizal

Before anything else, birthday ni Rizal ngayon, idol ko si Rizal, kasi nga, nakita nya ang future na magiging buhay ko at nilagay sa buhay ni Crisostomo Ibarra, (hehe) So, Happy Birthday Jose Rizal!

NOthing special..

Alam ko may sasabihin pa ako but there's not much time, so, without anything to add, I am signing off...

Conspiracy... Etc...

2009-06-13T23:06:00.001+08:00

These days, nawiwili ako gamitin yung word na "conspiracy". Parang merong something dun sa word na yun na mapapadalas ang paggamit mo once na ginamit mo. Anyways, enough of nonsense talks. Issues tayo..

Since June 2 maraming nabago.

June 4. Thursday. Enrollment.

As usual, yung plano ay di natupad. First plan, yung "scheduled enrollment." Yung per batch enrollment. Di nasunod yun. Pero ayos lang, di naman ako naapektuhan. Enrolled naman ako ng maayos. Second plan yung CAT Enrollment. So ito talaga topic ko eh.

Overall, maayos naman. Except for some "haircut exemptions". Nagkaroon kasi ng misunderstanding or shall I say pagdidisregard sa rules. Yeah. You know yourselves. Hehehe. Tamaan wag magalit. Opinion lang. Saka di lang naman ako nagrereklamo. Marami especially yung sumunod sa required haircut. During this enrollment, nirerequire kasi lahat ng lalaki na magpagupit ng "proper haircut" na tinatawag. Ngunit dahil lalaban sa Malaysia ang Chorale, naexempt sila sa pagpapagupit. Actually kahit trim lang. Pero yung iba mabait so nagpagupit sila ng "acceptable haircut". Ang lagi kasing nangyayari sa CAT enrollment, kapag di proper ang haircut, balik sa barbero at pagupitan ng maayos. May mga nakakailang balik dahil matigas ang ulo. Pero sabi nga ni Alfredo Lim, mayor ng Maynila, "The law applies to all, otherwise none at all." Sabi rin ng isang philosopher, "Ignorance of the law, excuses no one." SO malinaw na sinabi na Ang batas ay batas. Expected na namin na marami sa amin ang magsasama ng chaperone. Pero yun nga, kung yung chaperone ang sumisira sa batas, buti pa wag na lang tayo magbatas. Pero siyempre, ano nga bang magagawa namin. It was ordered na "okay na" so nagkaroon ng "haircut exemption" ang iba na hindi kasali sa chorale, walang dahilan para di magpagupit ng required haircut at wala ring dahilan para baliin ang batas. Pero as I am saying, sumusunod lang kami. Pero dahil inspired ako sa sinabi ni Fred Lim, walang makakalusot sa araw ng paghuhukom (evil laughs)

Maliban sa haircut controversy, wala namang ibang umepal na. Siguro yung iba medyo pero yung epal talaga, wala naman.

Then natapos ang enrollment at nagkainitan kami ni Laguatan dahil di nya maiproduce ang registration card ko.

June 5. Friday.

Birthday ko na. Freshmen Orientation pa. Bumabagyo pa.

Di ko rin inexpect na maraming babati. How unlucky pa na wala kaming internet that time. Siguro inoff para di maapektuhan ng bagyo. So di ko makikita yung mga bumati ng online. Bago pa man mag June 5, marami nang nagpa-advance. Yes, credited naman sila, salamat na rin, pero siyempre, marami pa rin yung bumati ng mismong date. Yeah, salamat uli. Unexpected talaga. So sa nakalimot naman, tulad ng dati kong sinasabi, CURSE YOU! (hehe, joke lang)

Freshmen Orientation, kailangan kumanta. Kasi manghihingi ng donation. Isa pa, kami rin yung prayer at ang Lupang Hinirang. Sabi ng mga watchers, nakakapanindig balahibo daw. Para daw silang umaangat sa lupa; sabi ni Ma'am Via, improving. So sabi rin na black socks na raw? OMG. Hmmm... Anyways, pahayag naman ni Sir Jaime, pwede white. Kasi nga naman kung nakabili na. Eh kaso daw black na, di daw nya sure. Wag lang daw gray.

June 6. Saturday. Staff Meeting.

Still, bumabagyo. Usapan, 9. Siyempre ako naman dating ng 9, to set an example. Pero at least dumating kahit 1 hour delayed. So nagsimula na ang pulong. Outpowered ng kaunti pero still, if they cannot give reasons para ilagay nila ang isang tao sa isang grupo, of course, di mapush thru yun. So close door meeting yun, kaya hindi pa nilalabas ang results.

Then naguwian.

June 7. Sunday.

Marami pa kaming dinaanan ng tatay ko bago ako binili ng notebook. Birthday gift daw. Well, bata pa ako, gusto ko na magkaroon ng notebook. Di naman ganun kakapal yung notebook pero ayos na. Pang-araw araw na gamit. 120 pages. Thanks nga pala sa father ko.

June 8. Monday.

Practice uli ng chorale. Sama ng pakiramdam ko nung hapon, maguuwian na.

June 9. Tuesday

Walang practice. Nilalagnat. Lumabas lahat ng sintomas ng H1N1. Tsk, maliban lang sa loss of appetite. Tapos di naman H1N1. Drama ko lang ata yun eh. Hehe.. Di naman. Di siya flu, parang lagnat lang ata kasi naulanan, di ko alam.

June 10. Wednesday

May practice. Nag lugaw pa kami. Grabeng pawis ang nilabas ko. Parang may kemikal na nakakapagpapawis duon sa chili sauce nila kaya bumaba yung temperature ko sa dami ng pinawis ko. To tell the truth, nakatulong siya sa pagbaba ng lagnat ko.

June 11. Thursday

Ngayon. Practice pa rin naman ng chorale...

Tapos medyo nalilito ako sa iniisip ko ngayon eh... Saka ko na ididiscuss...

The Terms of Use

2009-06-13T23:05:00.001+08:00

I had placed the terms of use before entering my blog. And since I don't find it useful, I removed it...

But still, you can read the plot of it in some parts of the blog. And I am not held liable.

Before anything else, I would like to share a story, since stories are just made from our own imaginations.

These things all happened during 1066.

A Spanish general named Crisanto Domingo served under the rule of King Alfonso IX. Crisanto won war after war and was able to strengthen the kingdom of Geronimo. He was also able to expand their powers islands after islands. Because of his great skills in fighting, he became the favorite of King Alfonso IX. One time, a Spanish soldier spotted an enemy soldier also scouting one of their colonies. This was brought to the knowledge of Crisanto and Crisanto immediately approached the King to conquer the city to which the scouting soldier belongs. King Alfonso declined him and said to wait for another scouting and let one of the guards follow the scouting soldier until he returns to his Kingdom, in that way, they will have an idea which Kingdom was scouting their colony.

Another day came when the another scouting soldier returned. Dressed in a commoner's clothes, Crisanto himself followed the soldier. The soldier entered the gate of one of their former ally, the Kingdom of Torres. The Kingdom of Torres was their ally for almost 20 years. But during the War of Constes, the Kingdom of Torres had their own interest and decided to fight against Geronimo. But due to their lack of knowledge in fighting, the Kingdom of Geronimo won the battle. From that time, the Kingdom of Torres and Geronimo became neutral to each other in order to avoid conflicts. They had an agreement not to see each other again or a war will occur. But this time, Torres broke the agreement. Crisanto brought the information to the king and they decided to conquer the Torres.

Crisanto and his men journeyed until they reached Torres. They bombed everything they can see until they were able to enter the walled city. They conquered the land when a commoner appeared into view and told Crisanto, "You must have been more careful in conquering our land." Crisanto asked for apology and explained but the commoner turned his back on him. Finally, the war ended and the King of Torres escaped. They had conquered the Kingdom of Torres.

As Crisanto was walking along the palace gardens, a mail had been delivered to him. It was from a man named Ignacio Salvador. It was challenging him. Crisanto thought that this was just some kind of prank but the soldier informed him that a man was waiting him outside the gates. He went outside and talked to the man. It was the same man he met during their war at Torres. He tried to explain to the man but the commoner wasn't listening. Ignacio was establishing his own revolutionary army. He even threatened Crisanto of putting down his army...

(to be continued...)

The Ayala Case: Reopened

2009-06-13T23:04:00.000+08:00

Tomorrow will be the Philippine Flag Day, so after the line, we will speak using our native language.

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

The Ayala Case: Reopened

To give a short background, ang Ayala Case ay nabuo nang dahil sa posibleng pagkakagusto ng isang girl na pinangalangang Ayala kay Tycoon na isang Chinese national. Ang case na ito ay naisara 2 years ago with a clear answer na hindi si Tycoon.

Then just last year, nakarating sa kaalaman ng Vintage Spy na isang volleyball superstar ang kinahuhumalingan ni Ayala. Si Ferge. Pero di naman ito pinansin na ng Vintage Spy kasi wala namang iimbestigahan pa. Natapos ang taon ng hindi nakalapit si Ayala sa voleyball superstar. Until this day came.

Habang nasa website ako ng "talaan ng mga magaganap sa hinaharap", o ang website ni Captain Nguso, nakita ko sa updates ang H1N1 case ng isang detective, si L. It states about some girl named "Layla". At ito ang naging preliminary investigation ng Vintage Spy.

Chineck ng Vintage Spy ang nasabing account ni Ayala na pinangalanan ni L na "Layla" at napatunayan ang sinabi ni L. Yung kakaiba nitong "status message". Isa pa, ang usapan nila ng isang out-of-school youth na papangalanan nating Ali.

Si Ali ay may di magandang reputasyon. Unang una ay ang pagiging babaero niya. Hindi dahil babaero, gwapo. Babaero lang talaga. Magaling daw magsalita at malapit nga talaga sa babae. Parang si L din pero siya, mas malapit talaga. Mas babaero. Meron siyang isang grupo na tinatawag na "Ali and Friends". Itong mga friends nya, kung ipagsama-sama ang galing sa dota, at sa pambabae, Ali ang lalabas. At dahil nga sa babaero siya, eh puro babae ang featured nya.

Ang inaalam ngayon ng Vintage Spy, isa ba sa mga susunod na bikitma si Ayala ni Ali? Meron silang pagkakaintindihan at meron silang pinagusapan na sikreto. At kung ano ang kinatatapusan ng sikretuhan...

The Midnight Case

There was this certain girl na matagal na sinusundan ni Arsene at lumabas na sa napakaraming cases ng Vintage Spy. Then naisip ni Arsene na itigil na ang pagsunod kasi parang nalaman na rin nya lahat until yesterday na nakakuha siya ng isang midnight instant messages.

Nagonline sa Instant Messaging si Arsene mula umaga hanggang gabi, 24/7 on standby. Kahit tulog na siya, naka online pa rin yun at open pa rin for personal messages. It was least expected dahil merong naka chat si Arsene at biglang naiba ang usapan. Ang usapan ay napunta sa "tila pagpaparamdam". Yung ka-chat ni Arsene ay nagbibigay ng representations. Hindi nya alam kung tungkol kay Fugitive, tungkol kay Vladimir. Basta ang alam nya, isa o pwedeng pareho sila ang involved sa kasong ito.

Speaking of, merong isang phrase na nakuha si Arsene at qinuote ito. Yung tipong mamimili between "sa taong di mo kayang iwanan at yung taong ayaw mong mawala sayo". Hindi alam ni Arsene kung this pertains to the two suspects. Wala siyang further leads maliban sa saved conversations.

And thus, The Midnight Case is now open, having the questions, "sino yung mga taong involved na tinukoy sa midnight personal message na tila clue o representation na natanggap ni Arsene?"

Having nothing to say, I am signing off.

All English Post

2009-05-26T21:46:00.000+08:00

This is my first "All English Post" starting from the time that I was engrossed into blogging. And because, this is a special post, we are sectionalizing our posts per subject this time since I was not able to type in here for a long period of time. So we'll better start...

The Congee House

I was eating in this said "lugawan" since I was in first year. But this time, I noticed something different. It was the fire extinguisher under the table.

( the red thing in plastic, beside the tank of gas is the fire extinguisher)

To tell the truth, this lugawan is not a small or a medium enterprise. Actually, this is just a simple eatery offering unlimited porridge for the amount of P7.00. I was amazed, when I saw this fire extinguisher, thinking they have complied in what is said in the permit given to them.

The Rm. 101 Case

These things all started at Rm. 101 of the Laboratory High School. Some events may not happen in the said room, but it is where it all started. The identity of the people involved in this case will be safe and for their privacy, we will use aliases.

This case is about a boy which happens to court the girl in his "own way". The boy is named, Ian while the girl is named Alyssa. To give a short background, Alyssa has a distant relationship, probably having a mutual understanding with a guy he never met, whom she never saw personally. While this Ian has been single for a year after breaking up with her girlfriend. The suspicion all started when Arsene was passing by the lagoon and he saw Ian with Alyssa walking too. Arsene was with some other guys namely, Drew and Achilles. That time, Arsene, thought it may be a coincidence that Alyssa and Ian are walking together so he hadn't thought that something is happening. But every day, the same thing happens. It may be with Drew and Achilles or just the two of them.

Then one day, Arsene overheard the conversation of Drew and Achilles. It was about "something fishy going on". SO he decided to join the conversation. The conversation ended up in one point. That Ian may have something towards Alyssa in which he shows it by waiting for Alyssa and together going to Rm. 101.

We have no clear leads or strong evidences for this case other than the things mentioned.

With nothing else to say, I am signing off.

The Stolen Dossier

2009-05-12T22:47:00.000+08:00

"No one can escape the eye of the spy."

Maraming series of related events na nangyari kamakailan lamang. Mas maganda ayusin natin in chronological order.

May 5-6

Hindi nila nabasa ang post na "Mission of a Serviceman" pero nagpakita sila during those dates. Masaya ako para sa kanila. And isa lang ang hindi talaga nagparamdam.

May 6-7

Merong guest conductor na inimbitahan si Sir Jarin. Babalik uli siya bago pumunta ng Malaysia.

May 10

Kumpleto na ako sa gamit. From the top to the shoes. Wala nang kulang. Ilang tulog na lang, enrollment na.

May 11

Kahapon. Merong nakapagdagdag ng impormasyon ko. Ganito kasi ang story nyan... (of course it's another representation)

Pumunta si Arsene sa National Library upang hanapin sa archives ang tungkol kay Fugitive nang biglang nag pop up ang isang dossier (mga files na naglalaman ng sikreto) na nawala 3 months ago. 7 months before nawala ang dossier, naisara ni Arsene ang Fugitive Case. Sinasabi ng mayari ng dossier na related ang pagkawala ng documents sa kaso ni Fugitive. Sinasabi rin na posibleng ninakaw ito dahil naglalaman ito ng karagdagang evidences at mga files na mahahalaga. May 11, nakita ni Arsene ang dossier sa National Library. Naisipan nyang basahin ang nilalaman ng folder na nakasulat ay The Case Closed. Sa loob ng folder ay mayroong 2 tao na involved. 2 tao na nakikita lang sa pelikula. Nalito si Arsene. Pareho silang work of imagination. Isang galing sa libro, isang galing sa comics. Magkaibang bansa. Magkaibang nationality. Isang bata, at ang isa ay mas matanda. May asterisk sa baba ang folder na nakasulat na *representations only. The thing it represents is on page 5. Tiningnan ni Arsene ngunit walang page 5. Dumiretso ito sa page 7. Punit ang pages 5-6. Inisip nya na malaki ang possibility na ninakaw ng "thief" ang nasabing pages dahil ito mismo ang mga kinakailangang evidences. Tinanong ni Arsene ang keeper ng library at sinabi na iniwan lang ang dossier sa isang mesa sa library. Hindi na nila ito binalik sa may ari dahil umalis na ng bansa ang may ari. Inilagay na lamang ito sa kanilang library.

Maiba tayo... Same day, naglugaw muna kami. Pampalipas ng oras. Hehe.

May 12

Nabawasan ng isang contact sa sun. Tapos nawili kakalaro.

Bukas, May 13. Practice uli. Walang idea kung ano ang mangyayari...

Anyways, meron pala akong case na hindi na-open kasi naisip ko na napakaliit na kaso lang nito at sa tingin ko ay wala na akong magagawa dito pero related siya sa post na "Walang Talo Talo (The Third Issue)". So ikukwento ko nalang.

Nang dahil sa technology, walang idea si Igu na naespiyahan na siya ni Iguedala ukol sa paguusap nila ng matandang ermitanyo. Nalaman ni Iguedala ang tunay na pangyayari ng magkunwari siyang isang villager at tingnan ang mga kilos ni Igu at ng matandang ermitanyo.

Pumunta sa Bundok ng Armenya si Igu hindi upang ipaalam sa matandang ermitanyo ang tungkol sa fox at kay Iguedala. Pumunta siya ng bundok upang makipagkilala sa matandang ermitanyo dahil naisip nya na maari siyang ipaglapit sa fox ng matanda. Kinumusta ng ermitanyo ang fox kay Igu. Pinapurihan ni Igu ang fox. Ngunit nadulas siya ng sabihin nya na nais ito ng magiging susunod na hari. Hindi siya nakapagbigay ng pangalan ngunit nacurious ang ermitanyo kung sino ang susunod na hari kaya naisip nyang bumaba ng Bundok ng Armenya at pumunta ng Gubat na Mapanglaw. Duon nya nakilala na ang susunod na hari ay si Iguedala...

Anyways...

Para sa pagbabago. After ng linya na ilalagay ko sa baba nito, magiging English na lahat ng post ko. Di muna ako gagamit ng wikang Filipino. Kasi, kung si Pacquiao nga pinilit nyang mag-English, bakit di natin gamitin? In that way, mahahasa pa tayo sa pagsusulat ng composition in English...

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

With nothing else to say, I am signing off.

Mission of a Serviceman

2009-05-05T19:39:00.000+08:00

Pagkakuha ng sword, pagpasa ng tungkulin, I vowed to serve. Nangako ako na pagsisilbihan ko ang aking organisasyon, tutuparin ang anuman iutos basta't nakabubuti ng walang reklamo at walang pagaalinlangan. And that is what I am holding on right now.

Hindi lang ako ang nanumpa. There were twelve of us who vowed the same thing too. Per lately, I have been seeing people na nanumpa na hindi dedicated sa kanilang work.

Yeah right, it's not our job to fix the tent, mag-assist sa enrollment and so on pero it is still part of our responsibility. Oo nga't di natin trabaho yan, but once we are called to do something for the school, it is STILL our responsibility and part of our job to do the task. Okay, understood na bakasyon, okay, given na rin na merong mga gawain kapag bakasyon. Pero not all the times naman yun at yun lang ang ginagawa mo di ba? You have the time to do your part naman in the organization. Napapansin ko lang, yung ibang alibis kasi, masyadong gasgas na. Parang pinaglumaang sapatos, ginamit mo pa, ang sangsang ng amoy ng paa mo. Ganun din dito. Luma na yung alibi, ginamit mo pa, halata ka na. Okay, I'm not pointing on anyone dito. Tamaan ang tamaan, I am just giving my opinion. Hindi sa nagrereklamo ako sa task ko. Actually I am enjoying it. Pero magparamdam naman kayo na part kayo ng organization. Hindi yung kayo na nga yung parang patay, eh kayo pa yung nagagalit. Being uninformed is a stupid alibi. Nainform lahat. Problem is with you na. Not with me or yung mga nagkukusang loob na iinform kayo ng paulit ulit. Hindi kami nagkulang. Pero ni isang reply, wala akong natanggap. Yeah siguro sa iba na desido, pero sana naman yung desidido magbigay naman kayo ng pahayag nyo para naman di kami nagmumukhang tanga na nagaabang eh patay na pala kayo.

HIndi naman sa naiinis ako dahil puro ako ang gumagawa. Actually thankful nga ako kasi merong mga tumulong. Besides, as early as this time, binigyan na ako ng responsibility na ganito na sana ay may nakipagcooperate.

Meron pang 2 days na natitira para i-redeem ang sarili nyo, pero siyempre imposible mabasa nyo to lahat within that days.

Kanina, 5 kaming naroon. Okay naman ang nangyari sa pre-enrollment procedures and decided na kami, PAINT. Pintura at budget na lang. So May 28 is our general meeting, officers. (well ito, sa mga di makaalam talaga at di dumating sa may 28, hindi talaga mga officer yung mga yun siguro, hehe, kasi sa mga gm naka-address ito sa "officers" eh kung di nyo binigyang pansin yun e di di kayo officer, hehe)

Tapos pauwi, nakita ko rin yung mentor namin ni Migraso pagdating sa scriptwriting, si Mr. Ramos. Tinanong ang tungkol sa script eh sinabi ko na wala nang initiative si mam lai na ituloy pa so di na namin tinapos. Mukhang inaabangan yung script ko, hehe.

With nothing else to say... Teka, meron pang humahabol...

"Kung ang Isa ay Higit sa Dalawa"

Actually, narinig ko lang itong love story na to at medyo nakakatuwa. So ito, iibahin natin yung pangalan dahil malalaman nila na naitsismis ko agad sa blog ko, well ito.

Merong dalawang girl na magkapatid. Nagngangalang Celine at Luna. Well si Celine kasi, kumbaga, siya yung babaeng talk of the town. Tipong sikat. At si Luna naman, eh simple lang. Maraming manliligaw si Celine. Merong mga sikat na tao tulad ng hasyenderong si Sergio, ang alkaldeng si Gabriel, at ang mangaawit na si Floyd. Isa rin sa mga sinasabing posibleng nanliligaw kay Celine ay ang kanilang tauhan sa taniman na si Torres. Ngunit, walang malinaw na sinasabi na si Torres ay may gusto kay Celine. Alam ng marami na may kasintahan si Torres ngunit nahahalata ng ibang mga tao sa taniman ang pagiging malapit ni Torres kay Celine gayong si Luna ang unang nakilala ni Torres. Kumbaga, pinakilala lang ni Luna kay Celine si Torres at naging mas malapit si Celine at Torres. Well, ayun, sa mga manliligaw ni Celine, isa isa nyang kinakansela ito hanggang umabot sa 3. Ang 3 sikat na tao. Sabay nagpahayag ng pagibig si Gabriel at Floyd. Pero mas pinansin ni Celine si Gabriel at hindi pinansin si Floyd. Gayon na lamang ang kalungkutan ni Floyd at naisip na magpatiwakal. Namatay si Floyd. Nagkamabutihan si Celine at Gabriel ngunit naisip ng mga magulang ni Sergio at Celine na paglapitin sila. Nalaman ni Sergio na may gusto sa kanya si Celine ngunit dumating si Gabriel at nalamin ni Celine na may gusto sa kanya si Sergio.

Isang araw, sa isang inuman, kasama ni Sergio ang kanyang mga kaibigan, si Rey, si Nuestro at ang dalagang si Mitra. "Pare, seryoso ka ba kay Celine?" ang tanong ni Rey. "Ano ba namang klaseng tanong yan?" sagot ni Sergio. "Alam mo, wag na kay Celine." sabi ni Nuestro. "Bakit?" tanong ni Sergio. "Kasi, tingnan mo ah, si Floyd, ano nangyari, nagpakamatay, dahil di na pinansin ni Celine, si Gabriel..." di natapos ang sinasabi ni Rey ng sumingit si Mitra, "nagising sa katotohanan." Inisip ni Sergio, na kaya ito nasabi ni Mitra dahil may gusto siya kay Gabriel noon pa. At ang ibig sabihin nito, wala na siyang kalaban dahil wala na si Gabriel. "Alam mo, bakit di ka na lang kay Luna? Mabait pa." sabi ni Rey. Sa isip ni Sergio, "Ha? Si Luna? Eh kaibigan ang turing ko doon, saka ayoko paglaruan yung tao." Di natapos ang usapan nila ng biglang dumating ang waiter na sinabi na magsasara na ang bar.

Abangan...

Walang Talo Talo (The Third Issue)

2009-04-29T19:09:00.000+08:00

Obviously, sequel sya nung mga naunang post na may title din na "Walang talo talo". Pero this time, we'll change events.

Habang naglalakad si Iguedala sa Gubat na Mapanglaw, nakita nya ang isang matandang ermitanyo. Ang matandang ermitanyo ang sinasabing pinanggalingan ng mahiwagang fox na nais mapasakamay ni Igu. Nakita ni Iguedala ang matandang ermitanyo ngunit di nya pinansin. Ang ipinagtaka ni Iguedala ay hindi naman nagiistay ang matandang ermitanyo sa Gubat na Mapanglaw bagkus ay nananahan ito sa Bundok ng Armenya. Kaya nagduda siya na may inaalam ang matandang ermitanyo sa kanya. Pagbalik ni Iguedala sa kaharian, pinatawag nya ang mga wise men upang magsalita. Walang nakapagbigay ng magandang pahayag. Naisip nyang tawagin ang mga espiya na mga tauhan nya at dito nya nalaman na nagbihis at nagkunwari si Igu na isang commoner at pumunta sa Bundok ng Armenya. Nagkaroon ng ideya si Iguedala na si Igu ang impormante ng matandang ermitanyo...

This has a relation and an update to The Igu Case...

Usapang Tao

Kahapon, kinontak ko ang mga kasamahan kong officers tungkol sa pagpunta sa school. Marami ang nagdecline, lahat sila may alibi.

Kanina, kinailangan pumunta sa school upang i-set up ang tent. Wala akong idea para saan, as I came, sineset up na ang tent para sa Sagip Ilog Pasig program na gagawin. Binuhat na raw pala ni Guerrero, Aparejado at Gianan ang tent. So ayun, di ako nakatulong... But then, around 12 dumating si Cruz at Diendo. Sabi nila Aparejado at Guerrero, babalik pa sila sa school, so nauna na kami ni Gianan pabalik. Pagbalik naghintay pa kami ng ilang hours. Around 3, natapos ang program, umuwi sila Diendo at Cruz, hindi bumalik si Aparejado at Guerrero. Hindi rin inayos ng mga nanghiram ng tent ang tent so wala kaming magagawa ni Gianan kundi ayusin. HIndi rin kami makahingi ng tulong sa mga tao sa paligid so kahit 2 lang kami, inayos namin ang tent. Luckily naayos.

It's up to you to feel na lang.

Hanggang dun na lang muna, may tatawagan pa ako. 911.

Group Message

2009-04-28T21:50:00.000+08:00

Kanina...

Matagal-tagal ko nang hindi nilinis ang locker room sa school magmula matapos ang 4th Quarter Exams. From then on, hindi ko na inisip i-vacate ito at iniwan na lamang ito. Kasama ng aking ka-share sa locker na si "Unnamed". Kanina nga, naisip ko tapusin na at kuhanin ang aking mga gamit sa locker room. Hindi lang pala ako ang di nagalis ng gamit.

Marami pang natira, mga kalat, pero di na amin yun so hindi ko na sagutin yun. In short, malinis na ang aming locker.

Anyways... Main topic tayo... GROUP MESSAGE.

Bago ang lahat, kadalasan nating nakikita sa ending ng mga group message ang initials na GM. Sa Business, it means General Manager, sa Genetics, Genetic Modification o Genetically Modified, sa Chess, well, Grand Master, at sa Army, Guided Missile. Pero sa pagsesend ng messages, kadalasang nakikita ang 2-letter word na gm. Minsan "ghiem", "ji-em", "jhiem", atbp. Pero ang paglalagay ng GM sa dulo ng text ay nagbibigay linaw "daw" sa mga bagay bagay.

Bakit nga ba tayo nagpapadala ng group message at bakit ba nagkaroon ng distribution list o groups ang cellphone natin? First kasi para ma-dissimilate ang mga padadalhan mo ng messages. Hinahati sa mga grupo grupo ang padadalhan upang hindi ka na mahirapan kaka-isa isa sa contacts list. Pangalawa ay para mag-inform. Sa pagpapadala sa isang grupo, meron kang pang lahatang mensaheng nais ipahatid sa kanila. At ito ay ipinadadala mo sa lahat para mabigyang ideya sila. Pero hindi lahat ay ganon ang dahilan ng pagpapadala ng group message.

Sa iba, it serves as a "bulletin board", announcement ng mga bagay bagay, mga events, mga nangyayari at mga dapat malaman ng mga tao. Sa iba naman, nagsisilbi itong diary o blog kung saan kinukwento nila ang mga nangyayari sa buhay nila, mga mangyayari, mga iniisip at iba pa na sinusulat sa diary. Sa iba, ginagamit nila ito para mang-inspire ng ibang tao, magpadala ng quotes, mga joke, mga kung ano anong pang-inspire. Sa iba, it serves as a message na "Oi, text nyo na ako, unli na ako!". Meron din namang ginagawang "conference" ang gm kung saan, sa gm na sila naguusap. Meron ding gusto lang manggulo, at merong iba na gusto magpadala ng gm pero di naman talaga gm yun. I mean, group message siya, pinadala mo sa group pero para talaga yun sa iisang tao lang (o, tamaan na ang tatamaan!, hehe).

Sa dami ng dahilan ng pagsesend ng group message ng tao, hindi natin alam kung ano ang tunay na iniisip nung nagpadala sa atin ng gm. Pero napapansin ko, na karamihan talaga ng group message, lalo na yung mga love quotes na yan, meron talagang pinatatamaan. Tipong meant talaga ipadala lang sa isang tao pero para di mahalata ay nilalagyan ng 2-letter word na GM.

Kapag nilagyan mo na kasi ang iyong text ng GM, siyempre iisipin ng mga tao na pinadala mo ito sa lahat. Well, ipinadala mo man o hindi, mahahalata mo naman sa GM kung saan inspired yung taong nagpadala sayo at sino lang naman ang gusto nyang padalhan. And that is how you will know, something is going on.

Sa group messages, makakakuha ka ng information. Minsan, yung mga gusto mong malaman, nalalaman mo. Pero karamihan kasi, well, sorry for the term, nagiging feeler na (hehe). Tipong akala nya para sa kanya yung group message, pero sa totoo lang, di pala. Eh, wala tayong magagawa dun kasi di naman dinerekta nung nagpadala nung gm kung para kanino yun eh. Pero siyempre, kaya nga dinaan sa gm para di halata.

Maraming nangyayari sa text. May mga nagkakatuluyan dahil sa text, merong nagkakaroon ng magandang samahan, merong nagkaka-"anuhan" at meron ding nagaaway. At sa group message, mayroong nagkakaroon ng ideya. Mga ideas na maiisip mo dahil sa kakapadala sayo ng gm. Pero sa ngayon, kahit lagi akong binabagabag at minu-minuto halos nagriring yung phone ko at pagtingin ko ay gm lang pala, well, di naman ako naiinis. Kasi dahil sa gm, nalaman ko yung mga bagay na itinago sa loob ng 3 buwan...

Sensya sa mga tatamaan, di ko naman meant magpatama. Hehe...

Kanina nga pala, habang nasa locker room ako, maraming notebook akong nakita at marami rin akong nabasang kung ano ano. Haizz. Next time kasi, wag na kayo magsulat ng kung ano ano sa likod ng mga notebook nyo. Kung isusulat nyo, siguruhing di makukuha ng kahit sino, wag nyo rin ilagay sa USB!!! Hehehehe...

It All Happened in a Minute...

2009-04-27T14:49:00.001+08:00

Parang kailan lang talaga...

Kani-kanina lang, pagkagising ko, nakita ko ang COCC pin ko na nasa baba ng mesa ko. Siguro nahulog. Naalala ko, kung ilang segundo ko lang pinagdesisyunan ito. Actually matagal namin pinagisipang magkakaibigan ang tungkol dito. 2nd year pa lang, inisip na namin yun. Pero pagdating ng 3rd year, nagbago ang isip ko. Inisip ko na hindi naman kami seryoso nung nagdesisyon kami nung 2nd year. Hindi ko rin inisip ng bakasyon yun. Things suddenly changed. Inaya ako ng kaibigan ko na mag CO, since that time, siya lang kasi mag-isa. Isang linggo ako nagtanong tanong sa mga tao kung tutuloy pa ba ako. Many said NO. Pero July 10, uwian, dun ko sineryoso ang pagiisip. Immediately, tumawag ako sa bahay, kinuha ang consent ng magulang at pinasa ang form. From then, nagsimula ang training ko. Ilang seconds ko lang inisip kung papasok na ba ako sa pagsi-CO.

Ang letter, ang letter na nakuha ni Migraso na nalaman ng ibang tao, nabuksan at nabasa. Ang letter na hawak din ni Vladimir ngayon. Mabilisang kumalat na parang virus ang impormasyon sa mga tao. Hindi naman siya nangyari ng segundo lang. Pero linggo lang ang inabot, alam na nila, ng mga taong nasa paligid ko. Actually 3 days lang ata yun.

Ang pagsali sa Mr. and Ms. PUPLHS. Ilang segundo lang ang dumaan nun ng ituro ako ni Ma'am Dizon at Sir Jarin bilang contestant. Pati ang pagsali sa Baguio, ilang segundo ko lang siya pinagdesisyonan.

Ang Captain Nguso. Ang istoryang pinaniniwalaan ng mga wise men na pinagmumulan ng lahat ng pangyayari sa mundo. On the spot ko lang ginagawa ito at kung ano lang ang pumasok sa isip ko.

Maraming bagay ang nangyayari sa mundo na ilang segundo lang ang nagaganap. Mga bagay na nakakapagpabago ng buhay. Mga pangyayaring nagbibigay ng malaking epekto sa ating buhay. Sabi nga nila,

"Everything happens for a reason."

Pero ang mga pangyayari ay nasa desisyon mo pa rin. Wala sa tagal ng pagiisip ang kalalabasan ng desisyon. Basta't sa tingin mo ay nakakabuti ang iyong desisyon, go with it. Hindi lahat ng desisyon na pinagisipan ng mabilis ay walang pinatutunguhan. So sa ngayon, di muna ako magdedesisyon. Hihintayin ko ang panahon ang magpakita kung kailangan ko nang magdesisyon. Pahinga muna.

Malapit na mag April 23...

Ano-ano nga bang meron sa April 23?

Well, nung 1992, ang unang fast food restaurant ng Mcdonald's ay nagbukas sa China, nalaman din nung 1984 na merong AIDS na nageexist sa mundo. Nung 1348, nabuo ang isang order ng knighthood (English) na Order of Garter. Maliban din sa birthday ni Angel Locsin, birthday din ito ni William Shakespeare, birthday din ni John Cena. This date din, namatay si William Shakespeare (galing, pinanganak siya at namatay ng April 23!), kamatayan din ni Miguel Cervantes na author ng Don Quixote. On this day, icecelebrate din ang UNESCO International Day of the Book.

The Missing Case

Sa ngayon, wala nang leads ang kasong ito. Mukhang wala na rin siyang konek sa mga further investigations ng Vintage Spy so ang kasong ito ay ilalagay na natin sa

COLD CASES

Hindi muna natin siya isasara pero hindi na natin siya iimbestigahan pa.

Puro pelikula rin muna ako ngayon, byahe uli sa April 25. Siguro last byahe na yun. Babalik na ako ng school ng May 4 for the rehearsals.

May problema sa friendster

2009-04-27T14:48:00.000+08:00

May something sa friendster account ko these days. Ito yun. Nakakatanggap ako ng comments pero di ako makapagsend. Naisesend ko, lumalabas na naisend ko pero hindi nila natatanggap. Same thing with the messages. Verified ang account ko 2 years ago pa ata. Wala naman akong nakikitang problema. Hindi ko alam kung ano nang pwedeng dahilan nito...

Ano nga ba? Pa-help naman...

Maulan mula kahapon hanggang ngayon. As in madilim. Di ko alam kung may bagyo. And dahil nga maulan, eh nageenjoy nanaman ako. Una kasi malamig tapos hindi pa masyado nakaka-stress magtrabaho.

Wala naman talaga akong ipopost din... hehehe

1st (R)

2009-04-13T18:34:00.000+08:00

(Pagpasensyahan nyo na ang posts dito dahil di talaga ako nagbabanggit ng proper names.)

Mission: Don Cervantes Assassination

13 April 2009; Around 3:00 p.m.

Nakarating sa kaalaman ng Vintage Spy ang isang tangkang pagpatay kay Don Cervantes Ignacio Jr., isang estudyante. Nagpadala ang mga tauhan ni Don Cervantes Sr. ng isang assassination threat na pinadala ng posibleng assassins. Nakapirma sa baba ang pangalang Alfonso L. Hinanap ng Vintage Spy ang pangalang Alfonso L. ngunit napakaraming resulta ang lumabas. Naisip ng Vintage Spy na paprotektahan na lamang si Don Cervantes Jr. mula sa Alfonso L. na iyon. Ipinadala nya si Arsene.

Si Don Cervantes Ignacio Jr. ay anak ni Don Ignacio, isang businessman na nagmamay-ari ng hotel chains sa buong mundo. Nagaaral si Don Ignacio Jr. o mas kilala bilang Cer, sa isang exclusive school along Saint Table. Well, this day, si Arsene ay magkukunwaring estudyante upang mapigil ang binabalak na assassination. May lakad si Cer that time. Meron siyang sasamahang kaibigan sa bahay ni Mary Althea Claro. Sinasabi na si Cer ay nagkakagusto kay Mary at isang lalaking nagngangalang Alfie Linsangan ang kanyang katunggali. Sinasabi rin nila na si Alfie at si Mary ay mayroon nang malalim na pagkakaintindihan kung kaya't si Cer ay hanggang asa na lamang. Ngunit may mga nagsasabi na malaki ang tsansa ni Cer. Ngunit walang makakapagsabi ng kanyang tunay na saloobin at iniisip.

Nagsimula nang lumabas ng paaralan si Cer, si Mary at ang kaibigan ni Mary na tutulungan ni Cer, si Loren. Nasa malayo lamang si Arsene upang di malaman ang kanyang presensya, binabantayan ang bawat paligid sa posibleng assassination plot. Maya-maya lumapit na si Arsene kay Cer upang i-cover ito sakaling biglang may magpaputok. Duon nya napansin ang katahimikan ni Cer. Nakatingin sa baba habang naguusap si Mary at si Loren. Nakita ni Arsene na meron talagang nararamdaman si Cer para kay Mary pero naiilang siya para sabihin ito kaya hindi sila nagkakausap. Nawili sa pakikinig si Arsene ngunit nabagot din ng napansin na wala namang sinasabing kahit ano si Cer. Hanggang dumating ang usapan ni Mary at Loren sa mga pictures at kung ano ano pa. Nag buntong hininga si Cer pero wala pa ring imik. Si Arsene naman, tuloy sa pagtingin tingin sa paligid sa posibleng pagputok ng baril o pananambang.

Dumating ang lahat sa bahay ni Mary. Hindi na pumasok si Cer at si Arsene at nanatili sa labas. Ang pumasok lamang ay si Loren upang kunin ang dapat nyang kunin. Nagsimulang magsalita si Cer.
"Siguro isusuko ko na to."
Nagulat si Arsene at tinanong si Cer kung ano ang tinutukoy nya. Duon nagsimula magkwento si Cer. Totoo ang lahat ng haka haka ng marami. Pero di pa yun ang alam nila. Hindi nila alam kung ano si Cer. Inakala nila na si Cer ay isang tao na katulad ni Alfie. Kayang ilaban kahit imposible. Sumuko si Cer sa laban nya kay Mary. Kahit pa maraming sumusuporta sa kanyang mga kaibigan, mga tao sa paligid na handang tumulong, inisip ni Cer na kung talagang minamahal ni Mary si Alfie, magiging talsik lamang siya kung saka-sakali. Sa pagkakataong ito, habang nagkukwento si Cer, naisip ni Arsene ang isa nyang kaso. Ang Missing Case. Ngunit pinakinggan nya muli ang kwento ni Cer. Naisip ni Cer na wag nang ipaglaban pa si Mary dahil mukhang imposible na itong mangyari. Sinabi ni Cer na ayaw nyang biguin ang mga taong nagtiwala sa kanya pero hanggang duon lang talaga ang kakayahan niya. Nagkakailangan sila ni Mary. Ngunit hindi pa sarado ang kanyang pinto sa posibleng signos. Sa posibleng magaganap. Pero di na siya umaasa. Di na rin siya lalaban. Hahayaan na lang nya mangyari ang nakatakda.

Lumabas si Loren at isang putok ang narinig mula sa malayo. Hindi tinamaan si Cer. Walang tinamaan. Nakailag sila. Sunod sunod na putok ang dumating at isang van ang tumigil sa harap nila. Pumasok sila at umandar ang van. Ito ang van ng Vintage Spy. Inuwi si Loren at si Cer. Sa mansyon ng mga Ignacio, tinanong ni Don Ignacio Sr. si Arsene kung nais nitong maging opisyal na bodyguard ni Cer. Umayaw si Arsene at sinabing di nya maaring iwan ang Vintage Spy dahil di siya ginawa para magbantay ngunit binuhay siya para magimbestiga. Binigyan ni Arsene si Don Ignacio Sr. ng calling card ng isang security agency na maaring maging bodyguard. Umalis na siya at nireport sa Vintage Spy ang lahat ng kaganapan, maging ang kanyang nalaman.

The Missing Case

2009-04-12T10:20:00.000+08:00

Merong bagong kaso, bago talaga though may konting relation sa ating previous cases.

The Missing Case

Pumunta sa isang conference si Arsene para mangalap ng kaalaman ukol sa Igu Case. Conference sa Instant Messaging ang pinuntahan nya. Ang pangalan ng Conference Room ay "The World". Maraming nakausap si Arsene, iba-ibang usapan. Pero walang naglead sa Igu Case. So naisip ni Arsene makipagkwentuhan na lang sa kung kani-kanino. Until na-meet nya itong isang chatter na magbubukas sa isang bagong kaso.

(Ang original na usapan ay sinave ni Arsene. Hindi ito ilalabas sa site na ito para mapangalagaan ang identity ng chatter na papangalanan kong "Alkane")

Sa paguusap ni Arsene at Alkane, naramdaman ni Arsene ang lungkot na ikinukwento ni Alkane sa kanya. Naisip ni Arsene na umalis sila sa conference at magusap ng sarilihan thru "Personal Messaging". Dun pa rin sa nasabing Instant Messaging site na yun. Nag chat sila dun at nagbitiw ng pangungusap na "Mawawala na siya" si Alkane. Yun ang pangunahing dahilan ng pagkalungkot ni Alkane. Tinanong ni Arsene ang ibig sabihin nito ngunit ayaw sabihin ni Alkane. Maraming bagay na nag pop-up sa utak ni Arsene. Lalo pa nang nalaman nya na si Alkane ay may koneksyon sa kanyang previous cases nang iscanin ni Arsene ang profile ni Alkane. Lalong nagbukas ang isip ni Arsene sa mga posibleng kaganapan. Posibleng tinutukoy ni Alkane. NAg sign out si Alkane ngunit walang malinaw na paliwanag sa kanyang binitiwang salita.

Merong mga ilang bagay na nagformulate sa utak ni Arsene tungkol sa sinabing pangungusap.
1. Si Vladimir. Nagamit si Vladimir sa "Unanswered Question Case" na naisara na ng Vintage Spy. Malaki ang posibilidad na si Vladimir ay may problema sa kanyang asignatura kaya may posibilidad na mawala siya na ikinalungkot ni Alkane.
2. Kawalan ng pagkikita. Magbabakasyon kasi si Alkane sa malayong lugar. Posible na hindi sila magkita kita ng kanyang mga kaibigan.
3. Instant Messaging Account. Nageexpire ang account dito. Ito ang pinakamalayo yet ito ang sinabi na dahilan ni Alkane. May punto rin kahit papaano dahil baka nga naman mamiss nya yung mga kausap nya sa conference.

Walang malinaw na sagot. Pero malakas ang kutob ni Arsene na si Vladimir ang dahilan.

May site na talaga si Captain Nguso...

www.lumangistorya.blogspot.com

USAPANG NLEX

Walang problema sa NLEX kung ordinary days ka babyahe pero kung ganito, makikita mo na grabe talaga.

DAU TOLLGATE

Dito na siguro naubos yung ilang oras na nasave namin sa pagbabyahe. Umabot ng halos 30 mins ang traffic. Mga 500 Meters pa mula sa tollgate ang buntot ng traffic. Ganun kalayo. Nung nasa traffic nga kami, di mo pa makita yung mismong tollgate. Sabay sabay kasi ang tao. Tapos ang init. Maraming parang masisiraan. Pa-over heat na rin ang sasakyan. Sa init ng araw at traffic, di imposibleng may ma over heat. Tumataas ang temperature. Patay ang aircon. Ubos ang body fats dahil sa pawis, nakalabas din ng Dau Tollgate. Tumabi muna sa shoulder. Makikita mo na napakarami ring nagstop over paglabas ng tollgate. Makikita mo talaga pagiging matiisin ng mga Pilipino. Tiniis nila na mag over heat yung sasakyan nila para lang makapila sa tollgate at paglabas nalang sila magpapalamig sandali. Ganun din ang ginawa namin, at nagtuloy naman ang byahe.

SOUTH BOUND

Pauwi na kami. Sa may Pampanga, nakalimutan ko ang pangalan ng lugar, basta malapit sa exit, isang Truck ang tumaob. As in upside down talaga sa may island ng expressway. Di lang yun, malaki ang damage ng truck, at mayroong naka handusay na duguan sa kalye. Wala pang rumirespondeng rescue. Di ko alam kung ilang minutes na siya nandun. Nagkalat din ang mga mangga na posible nyang idedeliver sa kalye.

Marami ring mga road accidents na naganap.

Hanggang dito na muna, too much to do.

Walang Talo Talo (The SECOND ISSUE)

2009-04-08T16:38:00.000+08:00

Bago ang lahat, nais ko munang i-announce na tuloy na po talaga ang pagkakaroon ng Season 3 ng Captain Nguso. This time, di na to ningas kugon.

Sabi nila bakasyon na, pero si Arsene, dahil wala namang pupuntahan ay hindi nagbakasyon. Sa naunang post, nailathala ang istorya ng dalawang anak ni Haring Papius, si Prinsipe Iguedala at Prinsipe Igu. Ngayon, medyo mabibigyang linaw tayo thru Arsene's Investigation.

The Igu Case

Itong case na ito ay mairerefer sa isa ring case ng Vintage Spy. Ang Seatmate's Case. Sarado ang kasong iyon na lumalabas na si Dencio ay may gusto kay Mara pero si Mara ay walang gusto kay Dencio.

Ang Igu Case ay di lang basta case na aalamin, iimbestigahan pero pipigilan. Pareho kasi ng scenario ang Igu at ang Seatmate's. Noon pa man, alam na ng Vintage Spy na may "something" si Igu sa fox. Simula nagsimula ang taon na ito. Pero it grows more each day, sabi nga nila. Kaya yun ang nais alamin ni Arsene. Komplikado ang case na ito. Maraming pwedeng maapektuhan pero if that's the only way, we need sacrifices. Nakapanayam ni Arsene si Iguedala kamakailan lamang, or in short kani-kanina lang at sinabi nyang handa siyang labanan si Igu saan man abutin. Di pa nakakausap ni Arsene si Igu. Ang pipigilan ni Arsene, wag magkaroon ng gulo sa pagitan ng dalawang magkapatid. Nais ni Arsene ang katiwasayan ng mundo.

Well about the case, ayun nga, may something kay Igu patungkol sa fox. Ang Igu ay magaling na hunter. At ayaw ni Iguedala at ni Arsene na mangyari ito sa fox kung saan pinahalagaan daw ito ni Iguedala. Siguro walang something sa fox patungo kay Iguedala pero who knows? Di natin alam. Sana walang mangyaring masama.

Usapang Age of Empires muna...

Well, tuloy na tuloy na ang laban. Mahina na ang aking "created enemy" na mga Franks. Unti unti ko nang winawasak ang kanyang "kolonya" at lulusubin ko na ang kanyang mother base para makuha ang medalya at korona. It's the only way to win. Itutuloy ko na ang laban. Wala nang atrasan.

Anyways...

Kamakailan lamang, kumalat sa gm ang istorya ng King's Gold. Kung saan nabigyan ng tip si Arsene kung nasaan ang King's Gold. Sinasabi na nasa monasteryo ito. Pinuntahan nya ngunit nabigo siya at ang nakita nya ay isang note. Ito ang nilalaman ng note...

"Mas maganda sa June mo simulan. Pahinga ka muna"

Sa June na niya itutuloy ang paghahanap ng King's Gold.

Walang talo-talo

2009-04-07T13:27:00.000+08:00

"Bok, walang talo-talo"

Paulit-ulit ko naririnig ito sa mga tao na this time naisip kong gamitin for this post.

Sa Kaharian ng Armenia, si Haring Papius ay mayroong dalawang anak. Si at Prinsipe Igu at Prinsipe Iguedala. Mas matanda si Prinsipe Igu kaysa kay Prinsipe Iguedala. Di naman sila nagaaway sa mga bagay bagay. Kadalasan silang nagkakasundo. Isang araw, isang sugatang fox ang dinala ni Prinsipe Iguedala sa kaharian. Pinagaling ito ng prinsipe. That time, hindi pinapansin ni Prinsipe Igu ang fox pagka't meron din siyang ibang alaga. May alaga siyang tigre. Binigyan ni Prinsipe Iguedala ang fox, pinakain, at binigyan ng karapatang mamuhay sa Armenia. Napamahal na si Prinsipe Iguedala sa fox.

Isang araw, lumusob ang mga Nine Bands, mga bandido na mula sa North sa kaharian ng Armenya. Matinding digmaan ang naganap at naisalba ni Prinsipe Igu ang buhay ng fox mula sa namumuno ng Nine Bands na si Nine. This time, nabusy si Prinsipe Iguedala sa pakikipaglaban sa iba pang mga bandido na kasama ng Nine Bands, katulad ng Armen Militia at Scoff Laws. Naubos ang kalaban at ang tanging kinakalaban ni Prinsipe Iguedala ay ang Nine Bands. Lingid sa kanyang kaalaman, inaangkin na ni Prinsipe Igu ang fox at sinabing kanya. Napaalis ni Prinsipe Iguedala ang Nine Bands at nagbanta si Nine na babalik siyang muli. Pagbalik ni Prinsipe Iguedala, binigyan siya ng hero's welcome. Hinanap nya agad ang fox at nalamang hawak ito ni Prinsipe Igu. Di nya alam kung paano nya babawiin ang fox, unang una, nakatatanda ito sa kanya at ikalawa kapatid nya ito. Ngunit kailangan nyang bawiin ito tulad ng pagtatanggol nya sa Armenia.

...to be continued...

Meron na palang Web Log ang Entrepreneurship 08-10, www.entreparangmaingay.blogspot.com

Wala na akong maidagdag pa. Hanggang dito muna.

Well, public announcement muna.

Sa lahat ng merong picture ng Commencement Excercises ng Laboratory High School, paki-inform lang po. Yung pinaka-recent. Yung 52nd. Thanks a lot po!

Year Sum-Up

2009-04-03T19:19:00.000+08:00

Officially, tapos na ang lahat. Wala nang classes, wala nang pasok, di ka na babalik ng school for any subjects (maliban sa clearance). Everything is ENDED. Maraming bagay pa akong di nagawa, bagay na di nasabi at ilang mga bagay na ewan. Siyempre, tulad ng nakagawian, ipopost ko ang isa sa mga photos dito...

Pero bago ang lahat, short background muna tayo. Nagbigay ng ilang "terms" at mga trivia ang photographer tungkol sa mga bagay bagay na umiikot sa paligid. Definition of terms muna tayo.

Tershir -(n) /ter-shir/; 3rd year
PMI - (n) /pi-em-ay/; Philippine Military Academy

Trivia: Ang electric fan ng PUPLHS ay nagkakaroon ng "complete rotation" sa loob ng 7 seconds.

Well, ang class picture namin ay mala mission impossible. Ang mission ng photographer, makalusot ang flash ng camera at yung pag flicker ng camera nang hindi naiikutan ng electric fan. Inalam ni Etit Hunts (photographer) ang complete rotation ng electric fan. 7 seconds ito. So kailangan pagdaan ng electric fan, mahabol nya ang 7 seconds. Ang speed of light at pag flicker daw ng camera ay more or less tatagal lang ng 3 seconds. Sa sa calculations nya, kaya habulin. Bago makuhanan ang lahat, humabol ang isa...

Formal daw ito sabi nung photographer. Iisa-isahin ko ang mga nandito at ipapaliwanag ang pananaw ko sa kanila (kuro-kuro ko lang ito, walang pakialamanan)

(L-R) (Very Upper Part)
Rojan Miergas - idol si Francis M. Mahilig din siya sa mga rap things, mga hiphop things. Meron siyang kasintahan na isa sa mga kamagaral namin. Palatawa at masayahin.
Raymund dela Cruz - "bobo". Mahilig magsalita ng bobo, at kung ano ano pa, kapag kausap mo maliligo ka sa mura.
Daniel Clarin - corps commander ng batch nila. Mr. PUPLHS, Lakan ng YMCA, 4th Placer sa Mr. PUP. Sabi nila gwapo daw, sabi ko di lang gwapo, sobrang gwapo. Di siya katalinuhan. Tahimik pero malalim. Mabait, matalino, mapagkawanggawa, may mabuting loob atbp (walang kokontra, gawa kyo blog nyo kung gusto nyo)
Lloyd Lemoncito - Emo. Tahimik pero matalino.
Kaye Ron Canona - Masayahin, katropa ni Miergas. Mahilig sa mga negro music. Tipong mga negro yung kumanta. Kind-hearted din.
Cedric Manuel - They say he's eppileptic. Some said nakuryente siya, I say, it's just a manerism. Lagi siyang nagngingig nginig. Mabait naman siya, di lang siya nabigyan ng pagkakataon ipaliwanag ang side nya because he's like Vincent sa kantang "Vincent" sabi duon, "They would not listen, they would not know how..."
Leonille Migraso - Alpha Company Commander, Alpha 1st Platoon Leader, Presidente ng IT-BDA next school year, bigo sa pagibig. Bilib ako sa kanya. He has the perseverance. Kahit sa pagiging COCC. Sa lahat ng bagay, katuwang ko ito at kasama ang isa pang ka-CO ko. Repormista din yan.
Micah Bule - "Errand boy" Pansin ko lang talaga. Anyways, masipag naman siya, inspired, palatawa, joker at nagpapaligo ng mura. Di na nga gaano ngayon eh, pero maasahan mo siya kung meron kang responsbilidad na iwanan, in short, responsible.
Frangelico Co - willing siyang magextend ng help sa kahit kaninong nangangailangan. Matalino, palangiti at medyo pareho kami ng idealogy pagdating sa ibang bagay. Kapag titingnan mo siya sa inaasta nya, maangas, mayabang pero kapag nakausap mo, malalaman mo kung ano talaga siya.
Alfred Gallamos - masayahin, makulit at pasaway. Pero napapakiusapan naman.
Carl Kevin Sabillo - laging napapagtripan, laging inaasar pero nagiging mabait ang lahat kapag PSP time na. Siya kasi yung pinaka-approachable pagdating sa PSP na hiraman. Matalino. Laging inaasar. Di ko alam kung bakit.
Dan Vincent Figueroa - Best Buds ko yan. Since 1st year. Kahit di kami magkaklase nyan nung 2nd year, e best buds pa rin kami. Artistic, magaling sa designing especially sa movie maker. Basta software related, artistic siya dyan. Idolo ng lahat pagdating sa ganyang bagay. Technical support na rin siya ngayon ng LHS. Mabait, mapagbigay, intsik at palakaibigan. Repormista din yan.
Ephraim Gianan - 1st Runner-Up, Queen of the Night ng CAT. Di siya bakla pero magaling magbakla-baklaan. High-Ranking Officer ng CAT; Corps Staff 4, saka kasama ni MIgraso, katuwang ko sa lahat ng paghihirap. Habang nasa COCC ako, mas naging katuwang ko siya sa lahat ng hirap, kaligayahan at pagtatagumpay. Savior ko kumbaga. Kung ako si Ibarra, siya yung Elias. Repormista din yan.
Cyrus Ignacio - Former COCC. Masayahin, mabait siya. Iba yung pagkakakilala ko sa kanya nung 2nd year ako at sa ngayon. Lalo na nung nasa loob siya ng COCC at isa siya sa mga kasamahan ko. Madali siyang kausap, mabait saka may sense kausap.
(Upper Part, L-R)
Patricia Aparejado - Alpha 2nd Platoon Leader, secretary ng SCO this coming school year. Kasintahan ni Rojan.
Lezlee Garcia - sinisinta ni Kaye Ron, kaibigan ni Alano
Jasmin Poquiz - "friend lang daw" hehe. Classmate ko nung 1st year. Tapos natuto siya maglugay ngayon lang year na to. Naalala ko dati, nung 1st year, gustong gusto ni Rojan inaalis yung panali nya kasi mangiyak ngiyak na si Jasmin nun.
Phil Maglinte - "Running on the outside..." Bravo 2nd Platoon Leader. Well, inaasar siyang kabayo. Di ko alam kung bakit. Ka-CO ko siya, may sense kausap pero kadalasan puro reklamo. Hehe.
Carla Acosta - di naman kami close, tao siya, nilalang ng diyos, hehe.
Ira Baradi - katabi ko to dati sa Filipino. Masayahin naman siya saka may sense kausap.
Joneth Anne Diendo - Bravo Executive Officer (wohoo.. Ganda pakinggan), may pangarap maging pulis.
Dawn Doroja - dapat awardan na Most Active. Kahit binabara na siya ng mga kaklase namin, ibang tao, tuloy pa rin siya sa pagsasalita, pagrereason out, paglalabas ng saloobin. Di siya basta basta nababasag ng pambabara. Boses nga raw ng entre.
Nicole Nethercott - Ang chorale mate ko na may dugong "Hitler"; German ata. Kinalolokohan ni Cedric.
Gerby Bautista - Alpha Executive Officer
Sharmaine Laguatan - Bravo Company Commander, Siya kumbaga yung tumutulong tulong sa akin lalo na pag sa CAT. Kahit medyo matigas ang ulo. Palakanta din.
Apol Duque - ang babae na may "sedentary pose". Yung tipong di masyado nagiiba yung pose, yung anggulo ng camera atbp. Mahilig manalamin.
Rhey Ann Magcalas - taga Banda Kawayan. cooperative sa group works. Sa daming beses kong nakasama to sa group works.
Edsha Dulay - inaasar kay Dan, soulmate daw kasi sila. Lagi siyang handa. Siya tinatanong kung anong assignment, may test ba, etc.
Genna Martino - "Early Bird" Hindi dahil maaga dumating, maaga umuwi. Layo pa kasi ng bahay nya, Bravo 1st Platoon Leader, di matigil kakatext cause she said it's her life.
(middle L-R)
Rita Quinton - sinasabing pinaka banal sa buong entre.
Mara Alcaraz - di ko rin to close pero kaibigan siya ni Carla.
Gienela Pondevida - Marami daw siyang kamukhang celebrity, mahilig sa basketball players.
Hannahgene Carlos - para syang school supply store. Siya ang nagsusupply sa halos buong populasyon ng entre lalo na sa papel.
Mary Joi Diane Enriquez - ayan, buo, mahirap ma-technical, sayang naman. Siya ang presidente ng Entrepreneurship. Minsan isip bata siya, minsan matured thinker naman. May sense kausap kapag matured magisip, hehe, pero kapag isip bata, mahirap, hehe. Matalino sa IT. Top 1 sa IT (entre) eh. Mabait naman, kind hearted saka sobrang hinhin. Vice president din pala siya ng YES Org. Model student din siya ng Entrepreneurship.
Siyempre yung katabi ni Joi, eh ang adviser, si Prof. Serapia Serencio. Siya rin ang CAT Commandant.
Louise Dianne Serrano - commentator ng Entre, taga tanong ng mga explanation of things.
Czarlaine Bacero - artistic magisip, bookworm din.
Jirah Florendo - adik sa anime at magaling magdrawing ng anime. Sana naging drawing na lang, hehe, joke. Medyo weird siya kumilos.
Kim Alec Marcos - best in Entrepreneurship yan. Matalino. Tapos... hmmm... Banda Kawayan din siya, masayahin, mahilig kumanta though minsan makikita mo tulala or parang napakalalim ng iniisip. Di ko siya nakakausap masyado ng personal, laging thru text lang pero sa paguusap naman namin, eh may pinatutunguhan naman. Yun muna.
(lower L-R)
Mark Cabangon - joker din siya, masayahin at kaibigan ni Alano.
Lourence Angelo Encinas - tapos na ang taon di ko pa alam ang tunay na spelling ng pangalan nya. Mabait naman si LA, may "S" deficiency. Madaling kausap at may sense din.
Caryl Figura - volleyball varsity
Lenina de Guzman - mabait naman siya
Syville Sebastian - kaibigan nila Laguatan at Aparejado. May gusto sa isang superhero.
Maan Hontiveros - brains ng Entre. Pinakamatalino, walang aral-aral. Onti siguro, talented sa violin.
Evita San Juan - magkakaibigan silang 3 nila Joi at Kim. Banda Kawayan din. Minsan pag kinausap mo, puro tawa pero katagalan makikita mo na may malayong patutunguhan ang inyong usapan. Mabait naman, approachable, mahilig din kumanta kanta lalo kung inspired. Masayahin pero madrama sa text.
Mae de Castro - laging late, kaibigan ni Alano.
Edralyne Villegas - kaibigan nila Carla to eh.
Julius Alano - bestfriend ng mundo. MAy mga kamaganak sa military, mga kakilala sa PMA, ROTC, AFP meron din ata sa MILF, Abu Sayyaf, Al Queda atbp. Joke. Pero kapamilya nya ay militar. Pinsan nya ang isang prof ng PUP. Mabait siya, mapagkakatiwalaan.
Jervin Velasco - kumbaga sa pagkain, siya ang ulam. Nagbibigay ng kwenta sa kinakain mo. NAgbibigay ng katatawanan sa Entre, magaling mambato ng joke.

Iyan ang entre, kinabilangan kong batch ngayon at hanggang next year, di ako nagsisi sa pagpili.

(The Eko Pose)
Trivia: Merong isa dyan sa pic na yan ang di gumawa ng Eko pose. Sino?

Trivia: Isa sa mga tao dito, si Maria. Kung inaalam nyo pa rin kung sino, alamin nyo nalang. Hehe. Di ko ikokonfirm.

Hanggang dito na lang ang lahat. Tapos na ang klase, di ko pa siya nakausap. Sana sa April 13. Sana.

Blood-stained threads

2009-04-02T16:55:00.000+08:00

Itong kuwento na ito ang pinaka kontrobersyal na kasasangkutan kong kaso. This does not only involves me. This involves one powerful unit in a university. Di ko alam ang kalalabasan pero ayoko magbigay ng exact events, pero ito, if you can understand the story, you may relate into this.

Merong 2 kingdom na mag-allies. Ang Romans at ang Chinese. Nagkakaroon sila ng trade, mga ugnayan at iba pa. Matino ang naging pamamalakad at nagkakaisa sila. Ngunit isang araw, ipinadala ng hari ng Chinese ang heneral ng Romans upang makipagdeal ukol sa pakikipagtrade ng tela ng mga Romans sa mga Chinese. Ilang araw din pabalik balik ang Chinese general, kung minsan may kasamang tauhan at kung minsan ay wala. Isang araw, bumalik ang Chinese general at marami siyang kasamang tauhan. Pagdating nila sa kampo ng mga Romans, wala ang Roman General na nakipagdeal sa kanila at ang tanging nakausap nila ay isang kawal lang ng Roman General. Tila di maganda ang araw ng kawal ngunit naisip ng Chinese General na kailangan makisama dahil may kinakailangan sila. Pinapasok ang Chinese general, iniabot sa mga tauhan ang telang kinakailangan, inabot ng mga Chinese soldiers ang perang napagusapan at inutusan sila ng nasabing Roman Soldier na bumalik na sa China upang dalhin ang mga tela. Naiwan ang Chinese General. Tinorture ang Chinese General, pinahirapan at sa huli ay pinatay.

Napagalaman ng ilang Chinese soldiers na kasama nung general na may galit pala ang kasamahan nung Roman soldier na pumatay sa Chinese general. Hindi alam ng emperor ng China na patay na ang kanyang heneral. Nagdadalawahan ang mga natitirang sundalo na sabihin ito sa Emperor dahil maari itong lumikha ng digmaan. Pero naisip nila ang General. Ang general na nagbuwis ng buhay para sa trade na ito. Itutuloy nila ito. Digmaan ang magaganap.

Disclaimer:

Di ko alam kung anong mangyayari. I know God will help me, di ko alam. Sana makapasok ako ng matino bukas, sana naman walang mangyaring masama dahil oras lang na meron, p*tang ina nilang mga g*go sila, di na nila matitikmang mabuhay pa uli.

Ayoko na magsalita.

Mission: King's Gold

2009-04-01T16:05:00.000+08:00

Before anything else, ang Mission: Sentry Security Agency ay drinop ng Vintage Spy at di na tinuloy ang pagiimbestiga. This time, it has lesser time...

MISSION: KING'S GOLD

Isang treasure mula sa ancient times ang nawala sa National Museum nuong isang linggo. Ito ang King's Gold na tinatawag. Ito ay isang jewelry, isang singsing mula sa unang rajah ng Pilipinas. Una nang naisip na iabandona ng Vintage Spy ang paghahanap sa King's Gold pero dahil sa ikabubuti ito ng bansa, naisip ng Vintage Spy na ituloy.

Actually, isang araw na ang nasayang. Kasi dapat talaga, last Tuesday pa sinimulan ng Vintage Spy ang paghahanap sa King's Gold pero dahil naubusan siya ng pagkakataon, di nya nagawa. Ngayon, nabusy ang ilang agents ng Vintage Spy sa ibang missions at walang nakapagtuon ng pansin sa King's Gold. Meron na lang siya POSSIBLY hanggang Friday pero kung mamalasin, bukas na lang ang deadline bago pa tuluyang mawala ang King's Gold.

Meron tayong mga outsider accomplices para dito pero di ko alam kung kakailanganin pa ng Vintage Spy ang karagdagang accomplices.

PARINIGAN TIME NA!!!

This time, we'll make SYMBOLISMS...

Ang title ng istoryang ito ay "Unang Digmaan"

Sa isang forest, merong naninirahang matandang leon. Siya ang hari ng isang tribo. Sa kabilang tribo ay pinamumunuan ng isang wild boar. Well ang istorya natin ay iikot sa kaharian ng Leon...

Merong digmaang gaganapin sa pagitan ng dalawang kaharian. Ipinadala ng Leon ang kanyang pinagkakatiwalaang kawal, ang kuwago. Ang agila ay matalino ngunit kapag maraming epal sa paligid nya ay nasisira ang kanyang katalinuhan at focus. Merong kaibigan ang leon. Ito ay ang tigre. Hindi namumuno ang tigre sa kaharian ngunit kaibigan siya ng leon. Masakit magsalita ang tigre kahit noon pa man. Sa pagsasanay sa pakikidigma ng agila at ng ilang tauhan nito (kuwago, paniki, maya, pabo) puro siya komento ng masasama kaya nasisira ang pagsasanay, isama pa ang ilang komento ng mga hayop sa paligid nila. MAsama ang loob ng agila. Di pa siya sanay sa pakikidigma ngunit kung ituring siya ng mga hayop sa paligid nya ay parang napakagaling na nya at sanay na sya sa gera. Pero wala na siyang magagawa. Ngunit sa dami ng mga hayop, merong nais tukain at patayin sa tuka ang agila. Ito ang maitim na gorilla. Noon pa man, bata pa man sila ng mga kaibigan nya ay inaapi na sila ng gorilla na ito. Nagpapakita lang ito ng kabutihan kung may kailangan sa kanila.

Di tapos ang istorya...

Congrats pala sa mga umakyat ng stage kanina!

Wala na akong masabi... Kasi mahirap magsalita...

The War's not Ended

2009-03-27T14:31:00.000+08:00

Currently under ng influence ng Age of Empires. Pinaglalaban ko ngayon ang Britons (ako ang nagpapagalaw) at ang Byzantines. Well it was almost 3 days. 4th day na ng digmaan ngayon. Di pa rin tapos. Lamang ako ng malaki sa economy at sa ibang bagay. Sa total points lamang din ako. Nauubos lang ang lamang ko dahil malakas yung military nya at yung strategy sa pagpapatayo ng mga barracks. Kalat kalat ang barracks at madami siyang monk kaya nacoconvert yung army ko. Badtrip talaga. Sa laban kahapon, 3 trebuchets, at ilang sundalo ang naconvert ng kalaban at naging kanila. May mga siege weapons din ang naconvert. So mahirap ang laban. Currently, lamang pa ako.

Okay, into the main topic.

Wala naman talaga akong main topic for this time. Siguro ilang mga kuro-kuro at kwento lang naman.

Kanina...

Nagkaroon ng "palarong Entre" na ginanap sa Rm. 102. Sadly, nasa music room kami, nagpapractice para sa baccalureate mass. Tapos nung natapos yung practice, sakto rin natapos yung palaro. Di ko rin alam yung palaro pero sabi nila Love and Personality Test daw. I don't know how it goes. Sana meron pa sa lunes uli para malaman ko paano mangyari yun at di ko naman ma miss ang ilan sa mga nalalabi pang 3rd year days ko.

Speaking of nalalabing 3rd year days, ang bilis ng panahon. Patapos na ang taon, "speechless" pa rin ako. Di ko alam. Alam ko kasi, kahit sabihin ng mga tao sa paligid ko na I stand a chance, feel ko wala na. Kumbaga di naman sa sobrang imposible, pero it may require hardwork talaga saka baka matagal tagal na labanan pa, kumbaga, nakapagestablish na ng empire, mahirap na paalisin. Pero ayun nga. Di pwedeng ganun ganun na lang. Alam ko huli na ang lahat. Di ko alam paano sisimulan ang laban. Next year o kailan pa. This year, malabo na unless a miracle may happen.

P.S. Ang tinutukoy ko doon ay ang pagpasok ko sa Top 10 at Merit Card.

Di ko alam kung naconquer na ba talaga ang utak ko o blangko lang talaga, kasi kanina marami ako naiisip i-type pero ngayon wala na. Parang gusto ko nalang gumawa ng istorya pero baka naman maging story book ang blog ko.

Ayaw ko rin muna mambatikos.

So in short, tapos na ang post ko.

230309

2009-03-23T16:42:00.000+08:00

It's a number combination. But not just a simple number combination.

The day of the end finally came. Nuong mga passed days, I had waited for it, pero as time goes by, I let the days passed na parang wala lang, and now here comes this day. Sunday pa lang, di ko alam kung anong nararamdaman ko, masaya, malungkot, di ko alam.

Parang kailan lang...

Nang ipasa ko ang aking form following the footsteps of Migraso, na that time is almost one week nang CO and Gianan na 24 hours nang naging CO. Nagtanong tanong muna ako, (obviously, blog posts ko yung mga pagtatanong tanong ko) at kung titingnan nyo rin ang mga blog posts kong nauna, makukuha nyo yung sequence nang aking pagtatanong tanong hanggang sa aking pagdedesisyon. Siyempre kung bakit ako nagcome up sa aking desisyon ay nagmula sa napakaraming elemento. Pero di pumasok sa isip ko ang mga nalaman ko.

Nang ipasa ko ang aking form, i only think of one thing. SIGN. Pumasok ako because of sign which I believe na effective. And that sign shows me a "yes". Una, di ako makapaniwala na ang sign na iyon ay sasagot ng yes dahil noon ay no ang sagot nito. Ngunit nung dumating ang araw na hiningi ko ang sign, it showed yes. (Naalala ko pa nagaayos ako ng gamit ko nun sa PE dahil katatapos lang mag PE).

It was July 10. Naglalakad ako sa freedom park ng napakabagal. Mga 10 cm/second. Sobrang bagal talaga. Blanko ang utak ko. I made a deal. I waited for the sign. It both showed YES. Inisip ko, na ito na ang last day ng buhok ko, last day na ganito ako kabagal maglakad dito sa freedom park at last day ko mararamdaman yung freedom na naranasan ko nuong mga huling araw. Nakalabas ako ng PUP na blanko ang utak.

July 11 came. Sabay kami ni Migraso, bumaba ng sasakyan. Pinakamaaga sa buong LHS. Walang tao. Tahimik. Naalala ko nakarelo pa ako nun. Saka lang ako sinabihan ni Migraso na bawal accessories. Walang tao sa headquarters. As in wala. Parang inallot talaga yung oras para iorient ako ni Migraso sa mga basic rules ng COCC. Starting from the salute, side step, mga attention at etc. Di pa nya isinawalat yung iba, basics lang. Siyempre di pa sila nagtraining kaya ano namang ikukwento nya sa marchings? Anyways, di natapos ang aming paguusap, dumating ang isang officer na babae. Si Bb. Baldo. Una nyang inakala ako si Gianan. Akala ko, ako lang pumasok ng July 11. Marami pala akong kasabay. Umabot ata kami ng 16 nung July 11. Gulat din ako. Kinabukasan, sabado, July 12, nalagasan na. Medyo nadadagdagan ang kaalalaman ko as time passes by. Ilang araw ang nakalipas, maraming nagbalak magCO, marami din nagquit after the first saturday. And Migraso was elected president of the COCC. Sabi ko sa sarili ko, hindi madali. I wanted to quit habang maaga. Pero unang pumasok sa isip ko, "sayang". Una kasi nakapagsimula na ako. Pero deep inside in me, gusto ko na umalis.

As I had said, marami pang nadagdag. Yung iba, expected ko na parang dadaan lang sa headquarters. Sa mga inexpect ko, ang iba duon, ay nagkatotoo at ang iba ay naretain. Ilang araw pa ang lumipas, sinabi ko sa sarili ko na "bakit di na lang ako umalis?" Pero iba nanaman ang pumasok sa utak ko, haircut. Sabi ko sayang naman. Pahabain ko buhok ko tapos alis na ako. Ayoko na. Matagal pang panahon ang hihintayin ko. Weeks passed, gusto ko pa rin umalis. But then, haircut pa rin ang dahilan ko. Hanggang isang araw, pumunta kami ng Recto para bumili ng uniform. It changed my plans. Kung noon gusto ko magquit, nang nahawakan ko na ang aking type a uniform (kaya kung mapapansin, mahal na mahal ko yung type a ko) sinabi ko sa sarili ko na itutuloy ko na ito hanggang katapusan, ano man ang kalabasan. I was determined now to finish the course. Inisip ko na ikakasal na ako sa organisasyon with this uniform.

Ang oras ay naging araw, ang araw ay naging linggo at ang linggo ay naging buwan. May mga nagquit at bumalik at isa ang presidente sa COCC na nagdahilan para ako ang pumalit. Kahit ayoko, I have to take the post. There, I was pressured. Hindi ako napressure dahil sa sarili ko pero dahil sa mga kasamahan ko. They pressured me a lot. To tell the truth, minsan, naaasar na ako sa kanila for their insensitivity. Kasi di ko alam, parang inakala nilang ako si Superman. At first, okay, sige, sunod lang ako. As time passed by, at napuno na ang aking pasensya, naging magagalitin ako. Tinigil ko na. Naisip ko na sa tuwing manunumbat sila, isa silang radyo. Pwede kong pakinggan, pwedeng hindi. Basta tuloy tuloy lang sila sa pagpuputak. Ang masakit lang ay minsan kahit sa harap ng maraming tao, lumalabas na incompetent akong tao. Siguro dahil na rin sa mga salitang ito, dahil na rin sa pangdudusta, pangaalipusta ng aking leadership kaya naisip kong patunayan. Pero sa ibang paraan. Hindi ko pinatunayang tama sila, naisip ko na kahit ipaglaban ko rin naman kung ano ang aking sarili, wala ring mangyayari. Naisip ko na hayaan sila sa sasabihin nila. Inisip nila na wala na akong pakialam sa kanila. But really, I am after their welfare. I am just not showing it. Wala rin namang sense na kasi eh. Siguro mawawala rin ang di pagkakaintindihang ito.

Then habang nasa organization ako, maraming nabago. Pero kung ano ang mga iyon, di ko na sasabihin ang lahat. Basta, medyo naging maiinitin ang ulo ko. Tipong konting epal lang naiinis na ako. Pero I tend to manage self control. Di ko agad naibubulalas yung galit ko unless sukdulan na talaga. At ang iba, siguro, di ko pa nakikita.

During my stay in the organization, marami akong nakilalang tao. Marami akong naging acquaintances. I became a public figure kumbaga. Pwedeng puriin, pwedeng dustahin, pwedeng sambahin at pwedeng sirain. Ang ibang lower years, medyo takot. Well, di naman ako tagahanga ni Ironman, kaya di ko na kailangan ng fear nila. Respect lang ay okay na. As I can see, kahit sabihin ng iba, na di naman ako nirerespeto, based on my own experiences, I feel na nirerespeto nila ako, kahit ng mga 4th years. Yung iba lang sa kasamahan ko ang hindi.

Sa huli, aking napansin na iba-iba ang dinulot sa akin ng organisasyon. Nagkaroon ako ng tiwala sa sarili ko. Nasusunod ko na ang ilang mga school rules na kung dati ay lumalabag ako, pero sa ibang banda, marami ang nawala sa akin. Tama nga ang isang girl na tinanong ko kung magCO ako at sinabi nyang hindi. She told me kasi, na mawawala ang social life ko. Sa katunayan, ngayon, bumabalik ako pero kumbaga, ang nabasag na, merong maliliit na detalye ng isang basag na bagay ang hindi mo na maikakabit pa. Isa pa, merong ilang elemento na gustong pigilin ako sa pagbabalik sa aking tunay na pagkatao, yung tunay na ako. Kahit sabihin nating maraming sumalubong na mayroong masayang mukha at pakitang giliw, alam ko namang pagkukunwari ito, anong ipagmamalaki ko dito? One more thing, kahit sabihin nating di siya lubusang nakaapekto, pero nakaapekto ito sa akademiks ko. Nawala ang focus ko sa pagaaral. Yun ang totoo. Kasi napapansin ko talaga na nawalan ako ng oras sa pagaaral. Di tulad noon, hawak ko ang oras ko, nakakapagaral ako during my free time. Yung mga exams kong matataas, mababa, at pasado, ay mga stock knowledge ko na lamang. Lagi rin akong pressured sa lahat ng bagay kahit di naman ako pressured. Nawalan ako ng time management.

And on the 23rd day ng March, nakatayo ako habang binibigkas ang oath, at sa huli ay pinirmahan ito, nagflash back lahat ng mga alaala ko. Alaala na nais kong maging alaala na lamang at wag nang mangyari uli. Nais ko siyang mailagay sa aking history kung saan, naging malaking parte ito ng buhay ko. Naisip kung maging sentimental. Pero at the other side, naisip ko na I have to stay focused, I have to stay what I am, nanonood sila. Nuong gabing natutulog ako bago ako tumayo kung nasaan ako, hindi ko maisip kung tama ba ang aking naging desisyon. Di ko alam kung nagkamali ba ako. Pero nung nakatayo ako, tumingin ako ng diretso at nakita ko ang mga kawayan, I said to myself, "Though I had lost the thing that I valued the most, I made the right decision for that thing." At kung ano ang thing na yun, that's too confidential.

Natapos ang graduation. Natapos na ang lahat. Bagong simula.

Tapos ayun, nanlibre ng kaunti sa tindahan ni Beb's at di rin nagtagal, umuwi at nagpahinga.

Sa kaharian ng Britons, si Prinsipe William ay mayroong alagang ibon. Mahal na mahal ni Prinsipe William ang ibon. Ito na kasi ang pinakamagandang ibon sa buong Briton. Inaalagaan ng maigi ang ibon at ang prinsipe mismo ang gumagawa nito. Ngunit isang araw, ang prinsipe ay ipinadala sa kaharian ng mga Spaniards upang makipagusap sa hari nito. Lingid sa kaalaman ng mga Britons, kaya pinatawag ng hari ang prinsipe sa kanilang kaharian ay upang salakayin ang mga Britons. Sa pangunguna ni Prinsipe Lem, nilusob nila ang kaharian ng Britons. Ngunit sadyang tanga ang mga Spaniards kung saan nagpakaligaya na sila dahil inakala nilang walang mga kawal sa kaharian. Di nila alam, sila'y napalibutan na at inubos sila ng madalian. Nakatakas si Prinsipe Lem dala ang ibon at ilang kawal. Marami ang napaslang sa mga Spaniards. Pagbalik ni Prinsipe William, ibinalita sa kanya ang nangyari, sinabi naman na walang masamang nangyari sa mga kawal o sa hari kaya tumakbo agad siya papunta sa kanyang asotea kung saan iniwan nya ang ibon. Wala na ang ibon. Naisip ni Prinsipe William na lusubin ang mga Spaniards, ngunit dahil nga galing siya dito nakita nya na matibay ang pundasyon at mahirap pasukin ng outsiders. Mahal nya ang ibon, pero duda siya kung makukuha pa nya ito.

KINABUKASAN

Di ko alam kung natamo ko na ba ang total freedom. Kasi naman, merong iba na ayaw pa rin ako palayain. Tipong ewan. Di ko maintindihan.

Ang Next Time

2009-03-20T17:41:00.000+08:00

(Hayaan nyo na akong magdrama, kasi minsan lang to)

Ito na ang next time. Marami ang naganap, may class picture, exams, pagtatalo, pagsasalpakan, pagaaway, tawanan, pakikipagusap, pagkikita at iba pa. Sa dami, parang di ko na maalala yung iba, pero meron akong isang naaalala, at ito ang istoryang pamamagatang "DEAL"

Well, this story happened nung medieval times pa, kung saan, may nabuhay na villager na naging isang sikat na sikat na knight at heneral ng army. It all started with a simple deal.

Nuon kasing time na yun, merong 5 bihag na abducted ng mga tulisan na tinatawag na Gobilam. Well, itong samahan ng mga tulisan na ito ay naghohostage ng mga prominenteng tao at pinaparansom sa pamahalaan o sa kung sino mang mayayaman, mga lords, noblemen at mga sikat din na tao. Malaki ang kinikita ng Gobilam. Ngunit this time, nagkamali ng pagaakala ang Gobilam. Inakala nila na ang foreign missionaries ay mga mayayaman din kaya hinostage nila. Ang masama, walang pang ransom ang mga ito. Sinubukan ng hari magpadala ng hukbo ngunit lahat ay bigo. Naisip nyang i-settle ang kaso pero ayaw maniwala ng Gobilam. Malaki ang hinihingi ng Gobilam mula sa kaban ng bayan kaya di pumayag ang hari. Naisip nya na magbigay ng malaking gantimpala sa sinuman ang makakaligtas sa mga missionaries. Alam nya na imposible na itong mangyari.

Isang villager, nagngangalang Cartesius ang nagmalaki sa kanyang mga kaibigan na sina Laura at Alessandra. Sinabi nya na kaya nyang iligtas ang mga bihag. Naisip rin nila Laura at Alessandra na maari itong magawa ni Cartesius ngunit alam ni Cartesius na imposible nya matapos ang misyon ng buhay. At last, nahulog sa deal si Cartesius kahit ayaw nya. Ipinasa nya ang kanyang biodata sa punong mahistrado at nginitian siya nito at sinabing "Sigurado ka?" Di na ito sinagot ni Cartesius at naglakbay pabalik kanila Laura at Alessandra. Sinabi nya na magsisimula na siya. Napagkasunduan nila na kapag umatras si Cartesius sa laban, kinakailangan nyang sumali sa patimpalak na ginaganap taon taon na pagawit. Ngunit wala silang napagusapan kung ano ang deal kung si Cartesius ay magtagumpay. Lingid sa kaalaman ng lahat, ang nais lang ni Cartesius ay si Alessandra.

At nagsimula na ang pakikipagsapalaran ni Cartesius. Dala ang inspirasyon at paninindigan, nilusob nya magisa ang kuta ng kalaban. Hindi siya lumaban ng harapan bagkus nagkunwari siyang miyembro ng Gobilam. Kahit ilang beses siyang pinapahirapan, tuloy tuloy pa rin siya sa paguunderground para sa kanilang deal, ang kanyang inspirasyon at ang kanyang ipinangako. Inunti unti nya ang pagpatay sa mga matataas na lider ng Gobilam. Habang siya ay nasa bukid at nagpahinga pagkatapos ng pagaararo, narinig nya ang usapan ng 2 tulisan.
T1: Ikakasal na raw yung anak nung hari ah.
T2: Si Prinsipe Vlad?
T1: Oo.
T2: Swerte naman nung babae. Sino yung babae?
T1: Simpleng villager lang daw eh, Alessandra ba yun?
T2: sino naman yun? San naman sila nagkakilala?
T1: Di ko rin alam. eh teka nga pala, maiba tayo...
Sa narinig na balitang iyon, parang gumuho ang mundo ni Cartesius. Lubos nyang dinamdam ito. Ilang beses na siyang nabubulyawan ng mga big boss dahil sa kanyang mga mali. Naisip ni Cartesius na sumuko tutal wala na rin ang inspirasyon nya at tapos na rin ang patimpalak sa pagawit. Wala na ang deal. Pero naalala nya ang pangako nya kay Laura at Alessandra. Inisip nya na pangako pa rin ito at di nya dapat sirain. Isa pa, malapit na nyang makamit ang tagumpay. Kahit anong dagok ang dumating, kahit wala nang inspirasyon, tinuloy nya ang plano.

Itinakas nya ang lahat ng mga bihag at pinasabog ang buong kampo. Hindi alam kung ilan ang patay. Pero bumalik siya ng kapatagan at pumunta ng kaharian dala ang 5 bihag. Bumalik siya sa kaharian at nagulat ang hari. Sa tuwa ng hari, binigay na sa kanya ang salaping napagusapan, binigyan din siya ng posisyon bilang knight sa kaharian. Ngunit naisip ng hari na ang katalinuhan ni Cartesius ay di naangkop maging isa sa mga miyembro lamang ng hukbong sandatahan. Ginawang heneral ng hukbo si Cartesius.

Naghihintay na lang si Cartesius ng pagbibigay sa kanya ng kapangyarihan ay lumabas siya ng palasyo at binalikan si Laura. Sinabi nyang natupad nya ang deal, ngunit wala nga silang napagusapan ukol dito. Naisip ni Cartesius na bumalik na lamang ng kaharian at umiwas muna sa mga tao sa labas.

THE END

"A man in authority who oppresses poor people is like a driving rain that destroys the crops." -Proverbs 28:3

Paborito kong quote ngayon, nakita ko lang siya sa yearbook ng kapatid ko. Hehe.

Saka na ako magdadrama ng tuluyan. Saka na...

The Man with Nothing to Lose

2009-03-16T17:20:00.000+08:00

Di nagtagal, natapos ko ang Max Payne. To tell you the truth, siguro kung 1 araw na nonstop na laro, tipong buong 24 hours igugugol mo sa Max Payne, matatapos mo ang laro. Di siya mahirap lalo na kapag ginamitan mo ng cheats. Pero mahihirapan ka siguro kung wala. Nakakaenjoy din naman ang storyline pero yun nga lang, tapos na agad. Maganda yung sounds nya, yung musical score, tapos yung mga cut scenes at siyempre bullet time. Ang trademark ng Max Payne. Iba nga lang yung mukha nung iba at yung characteristics nung iba sa pelikula. Sa film kasi si Lt. Bravura ay negro na parang hiphop samantalang sa Max Payne 2, matanda siya na maputi. Sa film, corrupt siya samantalang sa game ay hindi.

Anyways, nagabsent ako today kasi para sa passport na akala ko ay tatagal ng 3 oras. 1 oras lang ang hinintay ko kasi mga 7 na rin ako nakarating at tapos na. Di na rin ako pumasok kasi may kailangan pa akong tapusin at naisip ko na kung papasok ako ay magkakalat lang ako sa school. So I decided not to nalang. Marami siguro akong na-miss (probably) pero di ko naman mapagsisihan na yun.

About the chemistry naman, wala na talaga. Lintik talaga kumuha nun.

Marami pa akong sasabihin pero itutuloy ko nalang siguro next time.

Chemistry

2009-03-08T04:06:00.000+08:00

First problem ko ang chemistry ngayon. Hindi dahil sa babagsak ako kundi nawawala ang Chemistry notebook ko. Actually, meron akong 3 possible locations na mapagiwanan nun. 1st ay school. Kasama sa school ang classroom at locker. Parehong wala sa mga lugar na nabanggit. Next location ay headquarters. Though di ko pa nahanap ng maigi sa headquarters, within visibility ay wala. Last ay ang bahay. Habang nasa school ako nung Friday, inisip ko na baka naiwan ko lang sa bahay, but I was mistaken. Wala sa bahay. So kung wala sa mga target locations na ito, merong posibleng 2 bagay na nangyari. Una ay naitapon na iyon at mawawalan ako ng grade sa notebook, seatwork at assignment at ikalawa may nakakuha, nakapagtago o kumuha.

Kung sino man po ang nakakita nito, pakibalik agad. Mahalaga kasi yun. Malaki siyang notebook na kulay pink na may pangalan at section ko sa harap. Kung wala na duon, meron pang ibang parts sa notebook na may pangalan ko. Pakibalik naman po. Salamat.

Problem Question # 1

Is it the truth?

Kamakailan lamang, na-interrogate ng grupo ng Vintage Spy ang dalagang nagngangalang Luisita habang siya ay nagpapahinga. Dahil na rin sa di na siya makalusot, naisip na nya sagutin ang mga tanong ng Vintage Spy. Dahil sa mga sagot nya, nagkaroon ng ilang kalinawan ang mga bagay. Ngunit nais naming kuhanin ang isa pang panig, tinanong namin si Benjamin kung ano talaga ang nangyari at nagtugma ang kanilang mga pahayag. NGUNIT, isang text message mula kay Luisita ang lumusot at nakuha ng Vintage Spy na nagsasabi na, "Hindi na daw ngayon." Kumbaga, kung galit siya kay Benjamin dati, hindi na raw ngayon. Parang natauhan siya at naisip nya na paunang pakiramdam lang nya yun. Napagalaman din ng Vintage Spy na meron ding intensyon ang isang tao na nagngangalang Christopher kay Luisita. Does Christopher stand a chance? We don't know.

Problem Question # 2

Can't you?

Si Warren ay isang binata na nagalit sa dalagang nagngangalang Martha. Ngunit si Martha ay galit kay Adolf at hindi kay Warren. Hindi pa rin maalis sa isip ni Warren ang pagkagalit kay Martha kahit 1 buwan na halos ang nakakalipas bago nya nalaman na galit si Martha kay Adolf. Kahit alam ni Warren na malaki ang tsansa nya para magkaroon ng mas maraming kagalit, di pa rin maalis ang galit nya kay Martha. Nakakilala si Warren ng isang dalagang nagngangalang Esther. Naisip ni Warren na bakit di nya ibuhos lahat ng galit nya kay Esther at kalimutan nya. Ngunit naninimbang din si Warren kung may kagalit na ibang tao si Esther.

Ang lahat ng mga impormasyong ito ay nakalap ng Vintage Spy kaya kinakailangan itago lahat ng tunay na naganap. Ang pagsasalaysay ay mga representasyon na kung meron kayong logical at critical thinking ay masosolve nyo agad pero malaki ang posibilidad na di nyo na malaman ang mga tao.

Mission : Sentry Security Agency

Bukas na magsisimula ang misyon ni Arsene sa Sentry Security Agency. Bukas din, isang opera ang magaganap malapit sa Sentry Security Agency na nagngangalang Rembrandt Opera House. Well, maraming high officials ng SSA ang dadalo.

Gagawa muna ako ng mga proyekto.

Arsene Strikes Back

2009-03-06T17:25:00.000+08:00

Cool off sa cases si Arsene. Wala na siyang isosolve. Lahat sarado na. But this time, Arsene has another mission. But it is not to gather information. Hindi ito simpleng mission. This requires great undercover.

Mission: Sentry Security Agency

BACKGROUND:
Ang mission na ito ay isang sensitive mission ngunit dahil sa walang connection ang SSA (Sentry Security Agency) dito, naisip ko na ibroadcast ito. Kung titingnan sa panlabas na anyo, ang SSA ay isang simpleng opisina ng security agency. Ngunit napagaralan ng Vintage Spy na meron itong underground o tinatawag na "BASEMENT" sa opisina kung saan nagtrain sila ng mga assassins, killers, thieves at kung ano ano pa. Mga high profile guards ang tawag sa mga ito. Mas kilala ang mga ito bilang Elite Sentry. Meron silang mga special skills at special talents at nag hire minsan ang mga illegal na mga sindikato worldwide mula dito. Minsan naman, merong assassination jobs ang SSA para sa mga ito. Mailap ang Elite Sentry. Minsan lang sila makita. Isa sa mga teachers sa Elite Sentry School ay si Micheal Jacksman. Si Jacksman ay isa sa mga guro din ni Arsene sa pinanggalingang school ni Arsene ngunit mas malaki ang inoffer ng SSA na sweldo kaya agad siyang lumipat.

MISSION:
Hindi ito simpleng misyon. Kinakailangan ni Arsene mag undercover at magkunwari bilang isa sa mga estudyante ng Elite Sentry School. Kinakailangan nyang mag stay for almost 2 weeks para sa schooling. Advanced na kasi ang pagaaralan nya dahil alam na nya ang basic. Kailangan nya muna tiisin lahat ng mga nangyayari para makuha ang main goal. Mainfiltrate ang system ng SSA at masira ito. Well, within that 2 weeks kinakailangan makagawa ng something si Arsene at matapos ang mission nya na masira ang SSA. Kung matapos nya ang schooling at di nya natapos ang misyon, maaring isabak agad siya sa 1st mission ng SSA para sa "OJT".

Corruption

Starting from simpleng paghingi ng candy hanggang pagnanakaw at pandaraya sa pera.

Isa sa mga pangunahing kalaban ng ating pamahalaan ngayon ang korupsyon. Pero san nga ba ito nagsisimula? Minsan sa simpleng pananakot mo sa isang tao ay isang uri na ng korupsyon. Kadalasan, nagaganap ang korupsyon kung
1. ang isang tao ay nasa kapangyarihan at ang isa o ang iba ay wala
2. ang isang tao ay mahina
Marami ang nagrereklamo ng pagiging corrupt ng ilan sa ating government officials. Pero bakit di natin tingnan ang ating mga sarili? Malay natin, nakagawa na pala tayo ng korupsyon ng hindi natin nalalaman.

Hindi lang pera ang kinasasangkutan ng korupsyon. Maging sa mga bagay bagay, materyal man o hindi. Halimbawa, ang pangbubully ng isang tao to the extent na hingian mo siya ng pera, materyal na bagay o ano pa man ay isa nang uri ng korupsyon. Kung titingnan, parang wala namang masama pero ayun nga, simula pagkabata, namulat na sila sa korupsyon. Darating ang panahon na medyo lalaki sila at kahit pera ay pagiinteresan na nila. Hindi nila iisipin na mali ito dahil nakasanayan na.

So di na tayo magtataka bakit parang wala lang sa mga ibang governement officials ang maging corrupt. Minsan kasi kala nila tama na ito dahil nakasanayan na. Masita man sila, nakikinabang pa rin sila. Pero palagi namang nagaganap ang korupsyon kung may isang mahina at ang isa ay malakas o mapangapi.

Well tama na, andami ko nang gagawin pa...

Guilty beyond reasonable doubt

2009-03-02T16:18:00.000+08:00

This past few days sa di ko maintindihang dahilan, tila parami ng parami ang nagsasabi na "Oi, next year wag mo ako pahirapan ah" or "patay next year" or kung ano ano pa. Tila mga guilty na di ko maintindihan.

Well, bakit nga ba guilty ang isang tao o masyadong defensive especially in this kind of treatment? (kung saan alam nila na next year may rank ka na at under mo na sila). First siguro is kung may atraso sila sayo. Yung tipong binackstab ka, trinaydor ka na di mo alam, nagsasalita sa likod mo o walang kakayahan magsalita sa harap mo at sa ibang tao dinadaan. O yung tipong habang naghihirap ka eh nilalaglag ka pa. Tingin ko yun lang talaga yung dahilan bakit sila guilty. Kasi kung wala ka namang ginawang masama, bakit ka matatakot???

Meron kasing iba (probably di nya nababasa to), na sobrang kabado to the extent na hinanda na nya ang kanyang "back up" sakaling may mangyari. Siguro masyado lang siyang nainsecure o kinakabahan, hindi ko alam.

They never know me.

Meron akong dapat itype pero naisip ko na wag n lang.

Anyways, natatawa ako dito sa isang line na ito mula sa isang pelikula (para kasing ewan yung istorya nito. Tipong alam na nung babae pero kunwari di pa nya alam na may gusto yung lalaki sa kanya.)

Girl: Tanungin nga kita, mahal mo ba talaga siya?
Boy: Hindi
Girl: Eh ano yung nararamdaman mo para sa kanya?
Boy: Mahal na mahal na mahal.

Corny. Grabe.

Ayoko na magsalita. No comment.

1:3

2009-02-27T16:30:00.000+08:00

bakit nga ba naconvert ang 1 week sa 3 weeks? Bakit kailangan pang maghintay ng 3 linggo o halos isang buwan?

Haizzz...

Tulad ng dati, ito nanaman ang panimula kong statement. Pano naman kasi, ang inasam asam ng lahat na pagdating ng takdang araw ng "unang linggo", eh biglang nausog sa ikatlong linggo. So marami pang araw ang gugugulin at uubusin upang mapuno hanggang ikatlong linggo. Haizz, mahirap talaga magexpect.

The Tale of the 4 Misfortunes

Isang horse enthusiast ang nagaalaga ng 4 na kabayo. Ang pangalan ng enthusiast na ito ay si Douglas. Nahilig siya sa kabayo at naisip na magalaga ng 4 na kabayo na sina Rosa, Ozawa, Diana at si Nica. Well, mahal na mahal nya ang mga kabayong ito hindi lang dahil nagpapanalo sa karera ang mga ito kundi dahil na rin sa enthusiast talaga siya ng kabayo. Siya mismo ang nagaalaga sa mga ito. Isang araw, iniwan nya sa isang katiwala ang mga kabayo dahil kinakailangan nyang umalis upang magtrabaho sa ibang bansa. Ilang buwan ang nakalipas at nadelay siya ng kanyang pagbalik. Naisip ng katiwala na duon na nanirahan si Douglas sa ibang bansa at itininda ang mga kabayo sa malaking halaga. Pagbalik ni Douglas, wala na ang kanyang mga kabayo. Nagalit siya ngunit wala na siyang magagawa pagkat di na nya makita ang mga taong bumili.

Isang araw, sa sobrang lugmok ni Douglas, naisip nya na dumaan muna sa race track at magpalipas ng oras. Though di na siya masaya dahil wala naman ang mga alaga nya upang lumaban, sinasariwa na lang nya ang mga alaala. Di nagtagal, habang naglalakad patungong upuan si Douglas, nakita nya ang kanyang kabayong si Ozawa, hawak ng isang jockey. Di na nya naisip habulin pa ito dahil di naman pumapalag si Ozawa, mukhang masaya naman siya sa bagong jockey na nagmamayari sa kanya na si Leon Guerrero. Di nagtagal, nang papunta na si Douglas sa Mezzanine, nakita din nya si Diana. Tila napapaamo na siya ng jockey na may hawak sa kanya na si Calvin. Naisip ni Douglas ng umupo na lang at sarilihin ang kalungkutan ng naisip nyang kumain muna sandali. Bumaba siya at pagkatapos kumain, nakasalubong nya ang isa pa nyang kabayo, si Rosa na sinasakyan ng isang jockey. Tila hinahatak pailalim si Douglas ng mga nakikita nya ngunit wala siyang magawa. Pagakyat nya ng mezzanine, may nagalok sa kanya. "Bos, tayaan mo na si Nica. Magaling yun." Nakita nya ang kabayo nya at tinanong ang tao. "Sino ka ba?" "Ako si Adrian. Mayari kay Nica." Nanahimik si Douglas at naisip na umuwi na lamang.

Well sana matapos na namin ang FIlipino, sa mga group 1 na makakabasa nito, 9 am ang practice. May PERMIT po tayo.

Do what it takes...

2009-02-18T16:01:00.000+08:00

Tuloy na tuloy pa rin...

Ang virus. Neverending talaga. It affects everything it inserts into. Ang masaklap pa ay sinisira nito ang system. Isang example na ay ang laptop ni Dan Figueroa (sinasabing second source ng virus). Hindi na ito nagbukas. Kakatapos lang ng aming Cambio launch, nasira na ang laptop.

Merong sinabi si Migraso, somewhat "Combofix". Pero di ko muna triny.

Bagong Cases...

Wedding Case

Di pa naman sila kasal. Pero kasi, naisip ko na ito yung magandang pangalan ng case kasi may something talaga. May relation ito sa kasasara lang na kaso na The Classroom Case. This time, dahil nga nalaman na natin na may gusto si Marie kay Haydn, at meron din si Haydn kay Marie, merong mga sources na nagsasabi na its not just "gusto", parang meron pa raw "behind". Kung ano man ang something na yun, yun ang nilalaman ng wedding case.

Meron din akong ibang namataan pero naisip ko na di ko na ikwento kasi di naman siya nakakaapekto sa kung ano man ang business ng Vintage Spy.

Yung Unanswered Question Case, obviously, Case Closed na yun at ayoko na sana buksan uli so di ko na binuksan, its just that Celia was wearing the ring that Vladimir gave her man months ago.

Dun pala sa namatayan, condolences.

Anyways...

Kanina, medyo badtrip talaga ako, tinapos ko lang yung paglalakad ko hanggang simbahan. Balak ko sana, matulog na lang ako sa jeep para mawala ang kabadtripan ko. Pero lalo palang lumala.

Pagsakay ko sa isang jeep na bulok na may plakang TWC 398 byaheng Santol-Stop and Shop at Pina Ave. Dahil nga di na lalampas sa 4 km ang byahe ng jeep, ang minimum fare ay 7.50. Ang sa estudyante at senior citizens pati sa disabled ay 20% discount. So sa 7.50 ang 20% nya ay 1.50. So 7.50-1.50= 6.00. So 6 lang or sais pesos lang ang dapat ibayad ng mga estudyante sa weekdays at ibabayad ng senior at disabled. Pero itong jeep na ito ay sadyang madugas. Matanda na ang driver, malapit na lang katabi na nya ang mga uod. Pero sadyang madugas talaga siya at di pa marunong magsisi. Hindi ko alam kung madugas siya o sadyang tanga na di nya alam ang 1.50 discount o di nya alam ang six pesos at inakalang seven pesos. Lumalabas na .50 lang ang discount ng mga estudyante atbp. Well ang operator nito ay si Mr. Bernardindo. Kung siya man si Mr. Bernardino, well nasa kanya na yun, ipapakain nya sa pamilya nya mga kinurakot nya, dinugas nya at kung ano ano pa. HIndi man siya si Mr. Bernardino, ganun pa rin. Ipapakain nya sa pamilya nya ay pera mula sa pandurugas nya ng piso sa mga estudyante.

Noon ko pa napapansin na meron talagang jeep na naniningil ng P7 para sa estudyante. Akala ko dati, yun ang normal na taripa. Ngunit napapansin ko na P6 pa rin ang singil kaya naisip ko na mandurugas ito. Huling beses na sumakay ako sa pila ng jeep sa Santol Ext. Naningil nanaman ng P7. TInandaan ko yung pagmumukha nya. Di lang ako nagsalita pero naisip ko na sa susunod na ulitin nya, babasagin ko na yung pagmumukha nya. Nagkataon ngayong araw na ito, badtrip talaga ako. Pagsakay ko, nagabot ako ng P20. Sinuklian ako ng P13. Tinanong ko naman siya ng magalang "Magkano po ba ang estudyante?" Matapang pa siyang sumagot na "siyete" Medyo mahinahon pa ako pero naiinis na ako, "Bakit po sa iba sais lang sa inyo siyete?" DI siya sumagot. Nainis ako, binulong ko, "Mandurugas kang **** ka." Hinayaan ko lang. Pasalamat siya talaga matanda siya, kung hindi talaga, pero ayun na nga. Tiningnan ko lang siya buong panahon na nasa byahe ako. Naghinay hinay ako, inisip ko lang na malapit na siya mamatay at maari nyang kailanganin ang pera upang pambili ng paglilibingan nya. Alam ko balang araw meron din siyang makakatapat na pasahero na tatapos sa tulad nya.

Isang pangyayari ang naganap along EDSA. Siyempre mga buses, mahilig mag-gigitgit yan. Walang pakialam yan kung may masagi sila, singit dito, singit duon. Isang bus, sanay na siya siguro kakasingit nya eh siningitan ang isang sasakyan. Nainis ata ang mayari ng sasakyan. Nung pumara yung bus para kumuha ng pasahero, umakyat yung mayari nung sasakyang ginitgit nya. Walang anu-ano o kahit anong salita, tinutok nya sa ulo ng driver ang baril at wala pang isang segundo ang lumipas, pinutok nya agad ito. Bumaba siya ng bus at bumalik sa kanyang sasakyan.

True story yan, nabasa ko sa dyaryo yan eh. Kaya kung may kakilala kayong jeep driver o kung ano pang driver, wag nang pamarisan ang ilan sa mga naganap. Di ninyo nanaising maulila.

Sa iba naman, wag kayong tumulad sa tanga o mandurugas na driver ng TWC 398 na jeep. Tanga siya, hanggang dun na lang siya, mandurugas siya, wala na siyang iuunlad.

Back to back Victory ang inabot namin kanina.

UNa ay sa English. Late, may minus ngunit siyempre medyo nakakabilib. salamat sa mga kagrupo ko kahit may nalate. Sa Entrepreneurship naman, sayang lang wala si Ma'am Reina. Pero ayos na yun, at least andun si sir Dennis. Credits din pala kay Dan Figueroa for the videos and laptop.

Susunod na inaasahan kong victory, ang FIlipino. Obra maestra talaga ang ginawa ko. Haha. Saka ko na irereveal ang name.

MAraming projects, wala pa akong nasimulan sa IT. Sa Friday na ipapasa. Di ko pa tapos ang script at magsasabit pa kami ng tarpauline.

Bakit Hindi?

2009-02-17T17:28:00.000+08:00

It keeps going thru my mind. Bakit nga ba hindi?

Isa siyang slogan. Isang pangtitrip na ilagay sa slogan. Seriously speaking, sa ngayon, naghahanap ako ng picture ko sa JS, wala kasi ako mahanap. If meron kayo, pakisabihan naman ako.

Let's go to our agenda.

Gobilam Corp.

Lahat ng folder na nasa loob ng flash drive ko ay may subtitles nito. Naka hide ang mga tunay na folders at nakalabas ang .exe na folders na may Gobilam sa baba. Well di lang siya simpleng gumagawa ng sariling folders sa flash drive. Unscannable siya sa anti-virus na nasubukan ko (AVG, NOD-32 pati BEPA). Di rin siya mapatay ng Noob Killer na sinasabing magaling sa mga flash drive problems. Bumabalik at bumabalik siya. At hindi lang flash drive ang ginagawa nyang biktima. If yung flash drive is sinasksak sa PC, naaapektuhan din ang PC especially kapag binuksan mo ang mga "patibong" na folders.

Umaga pa lang, sinabi na ni Migraso ang tungkol sa FU Virus. Nacorrupt daw ang Flash drive nya dahil sa FU na ito. Well, nagloko din ang ibang PC sa IT Lab dahil sa dalang virus nitong Fu na ito. Nag lag at kung ano ano pa. Malaking threat ang kinakaharap ngayon.

Base sa mga sabi sabi, isang uri din ng Fu virus ang pumasok sa aking flash drive na undeletable at ang tanging pagasa ay ipareformat ang flash drive na 90% lang ang kasiguruhan.

Sa ngayon, di ko pa magamit ang flash drive. Masyadong risky kung ilalagay ko siya sa pinakamamahal kong PC. Wala pang lunas sa "Fu Manchu" na ito. Walang makaiscan at walang makapatay.

"Minsan, sa kakatangin mo sa iyong pinanggalingan, hindi mo na napansin ang kasalukuyang oportunidad at natapilok ka pa"

Ang Oftek ay suportado ang Oftek, ang Book ay suportado ang Book at ang Entre ay todo suporta si Entre.

Expected na lahat ng magaganap. Maraming kinakabahan, maraming nagpapaunang salita. Pero hindi mananaig ang lahat ng iyon. Ang batas ay batas. Walang maaring lumusot dito. Siyempre kahit per section ang suportahan, hindi mawawala ang laglagan pagdating ng panahon. Kung ano man ang dahilan ng laglagan, hindi ko alam. Pero siyempre, suportahan na lang yan. Kumbaga bansa sa bansa.

Bakit ko nga ba naiextra itong mga seksyon na ito?

Bakit hindi?

"Imposibleng March 12 eh"

Ilan sa mga katagang narinig ko. Kasi nga naman, March 12 ang kalagitnaan ng exam ng graduating students so hindi March 12. Later than March 12 kaya?

Bakit Hindi?

Meron akong gustong ikwento pero it would not be fair for the people involved kung isasama ko sila. So naisip ko na wag nalang ikwento.

Saka ko na itutuloy, magkakabisado pa ako ng script.

Mission: Hotel Heist

2009-02-14T18:36:00.000+08:00

February 13, 2009

Pinadala ng Vintage Spy si Arsene sa isang hotel dahil nakatanggap ang Vintage Spy na mayroong heist na magaganap sa hotel na iyon. Hotel Renaissance ang pangalan. Well para maikubli ni Arsene ang kanyang pagkatao kailangan nyang magpanggap bilang isang gentleman na dadalo rin sa party. Ito kasi ang report na natanggap ng Vintage Spy.

Isang thief syndicate na Lupin ang nagbabalak magsimula ng heist sa Hotel Renaissance kung saan gaganapin ang isang Private Ball na para sa mga matataas na posisyon sa pamahalaan, nasa luklukan at may mataas na rango sa militar, sa simbahan at sa larangan ng sining, at mga sikat na personalidad. Sisimulan ng Lupin ang kanilang pinakamatinding heist. Hindi lang kasi basta heist ang gagawin nila, papatayin din nila ang mga ibang tao upang makuha ng bise presidente ang pamahalaan. Binayaran sila upang gawin iyon at pinangakuan ng malaking posisyon at pera. Dahil dito, tinawag nila ang kanilang operasyon na OPERATION LUPIN. Ang hindi nila alam, namanmanan sila ng Vintage Spy.

Inalam ni Arsene ang ilang mga kasama sa sindikato pero hindi nya nakilala ang mga ito. Naisip nalang nya bantayan ang kinikilos ng ibang nilalang. Pagpunta nya sa Hotel Renaissance, nagpanggap siya na isang colonel sa 6th Infantry Batallion ng AFP. Dahil dito napapasok siya. Nakapagpagawa din siya ng replica ng invitation at pinahack ang computer systems ng hotel upang ilagay ang pangalan ni Col. Arsene Kudo. Wala namang kumikilos ng kahina-hinala at walang naiiba. Maya maya pa, isang limousine ang tumigil sa harap ng hotel, lumabas ang 3 lalaki na tila mga matataas na opisyal ng pamahalaan, komersyo at hukbong sandatahan. Isang malaking lalaki, isang medyo payat na intsik at isang maginoo ang lumabas sa sasakyan. Hindi sila kilala ng ibang tao ngunit sila ay nasa listahan at may imbitasyon sila. Nagpakilala sila bilang may-ari ng Reformists Group of Companies. Ang malaking lalaki ay si Luther Martin, ang intsik ay si Domenico Fang at ang maginoo ay si Domingo Crisanto. Maya maya pa bumaba mula sa elevator ang isa pa nilang pinakilalang kasamahan na si Epifanio Gustavo. Isa rin siya sa may ari ng RGC. Nakilala sila ni Arsene at naisip ni Arsene makisama muna sa kanila upang di mahalata ang kanyang pagkukunwari.

Nagsimula na ang ball. Mapapansin sa mga kilos at galaw ni Domingo na galing talaga siya sa isang mayamang angkan, makikita rin sa kilos ni Epifanio ang ilang bakas ng pagiging sundalo. Hindi napansin ni Arsene ang dalawa pa dahil nasa malayo itong mesa. Naisip ni Arsene na magopen ng ilang mga topic pero tila walang ideya ang mga taong nabanggit. Nagsimulang magduda si Arsene ukol sa pagkatao ng mga ito. Naisip ni Arsene tumawag sa headquarters at alamin kung meron ngang Reformists Group of Companies at kung nageexist ang pangalan ng 4 na may ari nito. Sinabi ng Vintage Spy na matatagalan ang pagalam nito na baka umabot sa 1 hanggang 2 oras. Pumayag naman si Arsene at bumalik na sa function room dahil kahit anong oras ay maaring magsimula ang heist. Tinapik ni Arsene sa balikat si Domingo at wala sa ideya ni Domingo na kinabitan na siya ng tracking device at kung saan naririnig ang kanyang mga sinasabi. Nagsimula ang kasiyahan. SI Epifanio ay pumunta sa kanyang asawa at sila ay nagsayaw. Makikita naman na maraming sinasayaw si Domenico at may ilan ding sinasayaw si Luther. Si Domingo naman ay isinasayaw ang isang dalaga. Mapapansin din na maraming gustong makipagsayaw kay Domingo dahil na rin siguro sa kanyang pisikal na kaanyuan. Hindi rin nagtagal ang pagsasayaw ni Domingo at ng dalaga dahil kinuha na ni Luther ang dalaga. Nagsimulang mawala si Domingo maging si Domenico at nawalan ng kasayaw ang asawa ni Epifanio. Nagsimulang magduda si Arsene ngunit nakita nya na may iba palang kasayaw si Domenico at si Domingo ay napapalibutan na ng iba pang mga babae, si Luther naman may kasayaw ding iba. Nagsimulang magiba ang musika, naging party ang tema ng musika at nagsimulang magdilim, nagsigawan at nagkaroon ng pagwawala, ang iba, dala ng kalasingan ay umakyat ng entablado at nagtanggal ng mga coat. Nakita ni Arsene ang pigura ng apat na may ari ng RGC sa entablado at inisip na wala namang masamang plano ang mga ito.

Nagpatuloy sa kasiyahan ang lahat at parang baliw na sina Domingo at Epifanio na walang tigil sa pagsayaw. Sila Luther naman ay nakikisama din. Bumalik sa katinuan ang musika at naging sentimental uli. Inakala ni Arsene na ang heist lang ang mapipigilan nya, meron pala siyang maisasarang kaso.

Si Marie ay nasa kasiyahan, at kasayaw nya si Haydn. Hindi lang basta sayaw kundi magkayakap na sila. Nakita ito ni Arsene at naisip nya na confirmed na talaga. Nagmamahalan silang dalawa at isasara na ni Arsene ang kaso ngunit biglang nawala sina Domingo at Domenico.Kaya nabaling muli ang atensyon ni Arsene sa heist.

Wala pa ring nangyayaring heist. Walang nagaganap. Natapos ang gabi at nakakuha si Arsene ng parangal. Natawag ang kanyang pangalan sa harapan. Nuong siya ay kinkuhaan ng litrato, nawala ang apat na may ari ng RGC. Tumayo sila isa isa at lumabas ng hall. Pagkabalik ni Arsene sa kanyang upuan, nakita nya ang kanyang cellphone na may 3 missed call mula sa Vintage Spy, naisip nyang tawagan ang Vintage Spy at ito ang nangyari. Chineck ng Vintage Spy ang Reformists Group of Companies at walang nageexist na ganung kompanya. Hinanap din nila kung may nagexist na mga pangalan at ang tanging nagexist lang ay kay Luther Martin at Domingo Crisanto. Si Luther Martin na kapapanganak lang 6 na buwan pa lang ang nakakaraan at si Domingo Crisanto na 30 taon nang patay. 3 ang Luther Martin pero walang nagmamay ari ng kompanya at wala ring kakayahang magkaroon. Nagsimulang magduda si Arsene ngunit walang naganap na heist. Pagkakuha nya ng tubig nya sa mesa merong maliit na note sa ilalim na may calling card. Ito ang nakasulat sa note.

Nice try, Arsene.

Mayroong nalaglag na isang maliit na bagay mula sa note at kinuha nya ito. Ito ang tracking device. Binasa nya ang calling card at nakasulat ay,

LUPIN Paint Center

sa likod ng note ay nakalagay ang mga katagang ito,

May next time pa, sisiguruhin namin na di ka na makakasira, Arsene.

Naisip ni Arsene na baka nalaman ng grupo ang plano nya. Naisip nyang isara ang kaso ng Hotel Heist ngunit alam nya na nariyan pa ang Lupin. Dahil duon,

MISSION PASSED

Hindi natuloy ang heist.

Anyways,

The Classroom Case

With relation sa sinabi ni Arsene duon sa kanyang mission, nakita na magkayakap sina Marie at Haydn, therefore,

CASE CLOSED

Sa Nalalapit na...

2009-02-11T15:48:00.000+08:00

Obviously putol ang title kasi maraming bagay ang nalalapit. Isa-isahin natin ito by title...

Sa nalalapit na...

Junior and Seniors Promenade (w/ 3 sophomores!)

2nd year pa lang ako, nais ko na magkaroon ng prom. As we all know, matagal tagal na rin bago nagkaroon ng prom ang PUP. Naging retreat kasi ito. If I am not mistaken, 2004 pa ata ito. Anyways, balik tayo sa 2nd year ako. Bakit ko nais magkaroon ng prom? Maliban sa dahil nga matagal nawalan, eh maisasayaw ko "siya". So lumipas ang 2nd year na punong puno ako ng pag asa na magkaroon ng prom. Sabi ko pa, kahit abutin yan ng 10,000, itutuloy ko yan. Umabot ang 3rd year at nagbigayan ng survey form. Marami sa aking mga kaklase, "NO" ang sinagot. Pero dahil nga inspirado ako ng mga panahong sinasagutan ko ang survey form, "YES" ang sinagot ko at mga magagandang reasoning din ang naibigay ko. Naisip ko pa na isabay sa Christmas Party ang JS para masaya. Lumipas ang ilang buwan at dumating ang 2009. Masaya ang pasok ng taon pero hindi masaya ang sunod sunod na balitang dumating. Dahil sa mga balitang ito, naisipan ko na sana walang JS. Pero ayan na at meron na. Bayad na lang ang hinihintay. I tried everything to stop payment, merong iba na nagalsa pero natuloy pa rin. Sa ngayon, ilang araw na lang ang hinihintay, magsisimula na ang Blue Danube. Well siguro kung December yung JS, masaya pa rin. Anyways, ayun nga. Hintayin na lang natin ang magaganap sa Friday the 13th.

"Jamming" Day

Kabilang kasi ako sa samahan na naisipang itigil ang "smoking". Hindi related sa smoking ito o yosi pero ayoko magexplain dito. Well, sabay kasi sa JS at ang Jamming Day na ito. Sa araw na ito sana walang maganap na masaklap.

Election '09

Hindi eleksyon para sa National o Local Government. Dalawang eleksyon ang tinutukoy ko, isang para sa "pamahalaan" at isang para sa "hukbong sandatahan". Mauuna talaga ang sa hukbong sandatahan na dapat nga ay noong nakaraang araw pa ngunit napostpone at di ko na alam kung kailan. Sa pamahalaan naman, mga bandang Marso pa ito siguro at di ko alam kung tatakbo ba ako, maglalakad o magjogging.

Independencia

Independence Day na tinatawag. Though ang official Indipendence Day ng bansa ay sa Hunyo pa, ibang Independence ang tinutukoy ko dito na mangyayari at nalalapit na. Ayoko ipaliwanag. Bahala na. Pwede rin siyang tawaging "Islaman Day" (not related to Islam)

Periodical Test

Maraming beses na ako inexcuse, di ko alam paano ko hahabulin yung mga namiss kong subjects especially Entrepreneurship.

Clearance Day

Isa sa pinakamahirap na pagdadaanan ng lahat ng estudyante ng Laboratory High School. Mahabang pila, pawisang mga tao at masikip na rooms, ito ang mararanasan nyo sa araw ng clearance. 3 days ang alloted diyan kasi napakahirap talaga. Well isecure nyo na lahat ng resibo, mga registration cards ninyo at ilagay sa envelope para pagdating ng clearance ay di na kayo magkumahog ayusin ang mga gamit ninyo.

Graduation

Aalis na ang mga 4th year sa Laboratory High School at kami na ang papalit, life's like that, alumni na rin sila at magdodonate na rin sila sa school (hehe).

Pilian ng section (for the 2nd years)

Ito, pinakamasayang parte. Alam ko para sa mga 2nd year, empyerno ang NAT. Ako mismo nainis ako sa test na yan eh. Pero ito na, pilian. Pwede ka sumama sa friends mo kung mapalad ka, pwede ring hindi kung matalino ka (tulad ng isa kong kaibigan). Pero ayun nga, malaki ang chances na makasama mo friends mo. Pero depende. Choose wisely talaga. Maligaya din ako sa araw ng pilian ng section kasi... (unwritten)

Pagpunta ng Chorale sa Malaysia

Medyo matagal pa so di ko muna ididiscuss...

Sigwa

Gaya nga ng nasabi ko, "Babala ng Sigwa" pero may chances naman na di mangyari yun pero kasi meron akong tatlong pinagbatayan duon. Para masaya sabihin ko na, una kasi duon talaga "siya" kasi siya nga ang nagsabi na pumasok ako sa ganito, siya na rin ang pinagbatayan ko ng sigwa. Ikalawa, "patutunguhan", ibang term ng patutunguhan, alam nyo na siguro kung ano. Ikatlo ay ang "environment" siyempre yung mga tao sa paligid pero di ko masyado binigyan ito ng importansya kasi nga mas mahalaga ang una. Pero ang una ay nasira na. Kumbaga, nagbigay siya ng signos na magkaroon na ng sigwa, pero nariyan pa ang ikalawa na maaring mag save. Kung sakaling parehong ito ay nasira, hindi na ito maisasalba ng ikatlo unless naging maayos muli ang una na mukhang imposible na so posible magkaroon ng sigwa.

Sa ngayon, ngayon lang uli ako nakapagonline at aalis na rin ako, saka na ako magdadagdag kapag marami pang oras, wala na kasing oras.

Anyo Isa

2009-01-29T15:11:00.000+08:00

Nagkaroon ng pagsasanay sa paghawak ng sandata, ang arnis, isang uri ng Pilipinong martial art. Ngunit hindi tungkol dito ang aking post. Tungkol ito sa ilang kaganapan matapos at bago ang pagsasanay.

Bago ang lahat, irerelate ko muna ang istoryang ito...

Ang istoryang ito ay tungkol sa isang kura, na nagnganalang Padre Dominador, at ang dalagang si Clara.

Nuong nasa sekondaryang pagaaral sila Dominador at Clara, merong namumuong pagtitinginan sa kanilang dalawa. Hinihintay ni Clara ang pagtatapat ni Dominador. Si Dominador naman ay naghihintay ng tamang pagkakataon para magkaroon siya ng siguradong pasya at mabuti ang kalalabasan. Naging sikat si Dominador. Nakilala siya sa kanyang talento sa sining, pagawit at iba pa. Sumikat din siya dahil sa kanyang talino at nakilala siya ng buong paaralan dahil sa mga dinala nyang karangalan para dito. Lingid sa kaalaman nya, mayroong matagal nang manliligaw si Clara. Inayawan na ito ni Clara ngunit napagtanto nya na balikan na lamang ang manliligaw na ito na si Nostradamaso. Ilang linggo na lang ang hinihintay ni Dominador para magtapat kay Clara ay nalaman nya na si Clara na at si Nostradamaso. Sa sobrang lungkot at pighati ni Dominador, iniwan nya ang lahat at pumasok sa seminaryo.

Sa loob ng seminaryo, tinuon nya ang kanyang buong atensyon sa diyos at kung saan saang relihiyosong bagay. Natapos ang kanyang pagaaral at siya ay naging isang pari sa isang bayan. Tinawag siyang Padre Ador. Isang araw, naimbitahan siyang magmisa sa kanilang paaralan bilang panimula ng alumni homecoming ng kanilang batch. Naroon sila Clara at Nostradamaso. Naroon din ang ilang mga kaklase nya at kahit kamagaral dati. Gusto nya sana banatan sa sermon si Nostradamaso ngunit naisip nya na hindi ito makabubuti. Una, madadamay ang ibang nakikinig at interesado sa kanyang sermon at kanyang sasayangin para lamang sa isang tao at ikalawa, masisira ang solemnity ng misa. Naisip nya na hayaan na lamang ang lahat at nagpatuloy siya sa pagmimisa.

Anyways, sa ngayon, merong isang malaking epal na nageexist. Actually noon pa siya nageexist. Palagi din siyang laman ng aking mga post ngunit ngayon naisip ko magpost nanaman dahil nakita ko nanaman ang kanyang mapanlibak na tingin na tila tingin ng diablo na galit na galit. Itatago natin siya sa codename na Mr. Blow. Si Mr. Blow, noon pa man ay wala nang magawa sa buhay. Mataas ang pangarap, hambog, walang pakialam sa pakiramdam ng iba, walang pakialam at makasarili. Gahaman pa. Hindi mahirap si Mr. Blow. Katunayan, isa siya sa mga mayayaman ngunit sadyang sukdulan lang ang kanyang kaganiran at kasakiman. Kung sino man si Mr. Blow, hintayin mo lang at darating ang panahon na titira ka sa loob ng comfort room.

The Classroom Case

Base sa ilang kasabihan, sarado na ang kaso. Pero gaya nga ng nasabi ko, kahit napapansin ko na si Haydn nga talaga ang tinutukoy ni Marie, kailangan lagi ng Vintage Spy ang confirmation ni Marie para tuluyang maisara ang kaso. Sa ngayon, si Haydn ang top suspect.

Bukas may test pa, kailangan ko pang magaral. Till here na lang siguro muna dahil tinatamad na rin ako magpost pa.

Sa Panaginip na lang pala kita maisasayaw

2009-01-28T18:58:00.000+08:00

Ngayong araw na ito...

Wala pa ring humpay ang ilan sa aking mga kaklase sa pagpapatugtog ng "Ang Huling El Bimbo". Tapos normal naman ang lahat sa umaga except sa mga maliliit na changes na nagaganap. Mahirap mag cope up. Especially kapag all the time, ang inisip mo is puro despair and kawalan ng pagasa. Hindi nga naman magkaroon ng pagasa, ang mahirap ay sumobra sa pagasa na kung minsan sa sobrang pagasa na nasa iyo, mahirap nang abutin. Kailangan nating tanggapin ang katotohanan. Kahit mahirap. Laging ganyan ang script ko sa mga humihingi ng tulong sa problema, sa kung ano ano pa. Ngunit ngayong ako ang may problema, kahit ilang beses ko ito sabihin sa sarili ko, parang napakahirap. Parang napakahirap isipin, i-surpass ng problema kahit sabihin na nating may mga kasama ka. Hindi madali. Siguro sa ngayon, hindi ko alam ang iaadvice ko sa sarili ko...

"My friends keep telling me, that if you really love her, you've got to set her free."

Kung susuriin, siguro normal ang lahat. Walang pagbabago. Ako pa rin yung taong nakilala nila na masayahin, maingay at madaldal. Pero deep inside, and siguro nakikita naman ng iba sa mata ko na hindi yun ang nasa isip ko ngayon. Hindi joke, hindi kaligayahan ang iniisip ko. Lingid sa kaalaman ng lahat, lingid sa tingin ng marami, everytime na nagiisa ako, I always think of that involuntary. Ayoko na. Pero lagi akong dinadalaw sa aking pagiisa. Tila isang multo na ayaw umalis at patuloy sa pagpaparamdam na lalo kong ikinalulungkot. Doble, triple at libong beses na pagbagsak.

"I don't want to remember, the things we use to do, all the things that reminds me of you."

Hindi ganun kadali makalimot, especially if that person means a lot to you. Tapos halos araw-araw meron kang natatanggap na balita. Tulad ngayong gabi, meron nanaman akong natanggap na balita, tapos talo nanaman. Di ko na alam. Alam mo yung tipong dito na nga lang umikot ang lahat, ito ang dahilan ng lahat at dito mo ibinuhos ang lahat tapos yung lahat na binigay mo, pinasa sa iba. Tsk, tsk, tsk.

"Hanggang kailan magdurusa makita ka sa piling niya hanggang kailan pagmamasdan ika'y masaktan; sana ay nalalaman mo na may nagmamahal sa 'yo heto lang ako."

Siguro, kahit sabihin kong isasara ko na ang kabanata na ito ng buhay ko, kahit siguro sabihin ko na tatapusin ko na ang nobelang ito at gagawa muli ng panibagong nobela, alam ko na matatagalan o mahihirapan akong lagyan ng katagang "Wakas" ang dulo ng libro at mahihirapan gumawa muli ng panibagong nobela. Isang masayang panimula at malungkot na katapusan ang nangyari sa aking nobela. Alam ko sa sarili ko, at siguro alam rin ng iba, na sarado na talaga. Wala nang pagasa ang isang katulad ko. Makahanap ka man muli, baka mawala pa. Wag ka na lang maghanap at maghintay sa kung ano ang darating. Kung wala mang dumating, siguro iyon talaga ang nakalaan para sa akin at iyon ang nararapat para sa akin.

"Hindi ko na hinahangad ang yaman sa mundo, pagmamahal mo lang ang tanging hinahanap ko."

Kahit sabihin kong tapos na, wala na, tama na, sa tuwing naririnig ko ang katotohanan, sa tuwing nakikita ko ang nangyayari, sa tuwing nasasambit sa akin ang mga kaganapan nitong mga huling araw, tila isang bangungot na kailanman hindi na sisikatan ng umaga. Tahimik lang ako, pero hindi ako tanga. Hindi lang ako masalita at expressive sa kung ano man ang iniisip ko. Naniniwala kasi ako na lahat ng bagay, mayroong tamang panahon. Ngunit bago pa man dumating ang tamang panahon, wala na yung bagay na pinaglaanan mo. Hindi ko naman nais na makuha ang lahat, dahil para sa akin, siya lang ang lahat.

"At kung hindi man dumating sa atin ang panahon, na ako ay mahalin mo rin"

Ang tangi kong dapat gawin ngayon, tanggapin. Iyon na iyon. Nangyari na at magpapatuloy ito, maligaya sila, walang tutol ang iba, sino nga ba ako para sirain ang katiwasayan ng isang pagsasama? Alam ko na darating naman ang panahon na ang mismong pagkakataon na rin ang magpapakita ng katotohanan at hindi ko na kailangang pangunahan ang panahon. Sa pagkakataong panahon ang magpaliwanag ng lahat, maaring wala na ako ngunit ang mahalaga, ay nalaman pa rin ito. Hindi na rin ako makikialam o makikiepal pa pagka't magmumukha akong siraulong naghahabol. Aminin na natin na mahalaga siya, ngunit minsan, kinakailangan mong magpalipad ng kalapati para bigyan itong laya. Maging masaklap man para sa iyo ang kanyang paglisan, ang tangi mo na lang magagawa ay maging maligaya na siya'y masaya sa pagpagaspas ng kanyang mga pakpak at paghahanap ng bagong masisilungan.

"I'll just keep on dreaming till my heartaches ends."

Siguro, kung nais kong buksan muli ang aking natapos na nobela, sasariwain ko na lamang ang masasayang tagpo dito. Ang mga tagpo kung saan lubos ang aking kaligayahan, mga pagkakataong nagkakaroon ng komunikasyon ang dalawang tauhan, mga pangyayaring hindi ko pinakita ang kaligayahan ng lead character sa taong sinisinta nya. Iyon na lamang ang paraan upang maibsan ang aking kalungkutan. Magkagayunman, alam ko na sa tuwing babalikan ko ang masasayang alaala ng aking nobela, isang pagsisisi din ang madarama ko. Ngunit sabi nga nila, "Kung hindi uukol, hindi bubukol" at kahit siguro na ginamit ko ang oportunidad at pagkakataon, maaring matapos ng maaga ang nobela ko. Masaklap man ang kinahinatnan ng nobela, kung babalikan naman ang mga naunang kabanata, maaalala ang lahat ng kaligayahan na nakapaloob dito.

"Kung sakaling, iwanan ka nya, wag kang magalala, may nagmamahal sayo, nandito ako."

Hindi pang habang buhay na nandito ako. Darating at darating ang panahon matatapos ang taon, matatapos ang susunod na taon at magkakaroon tayo ng kanya kanyang patutunguhang daan base sa ating mga pangarap. Pero tulad ng dati, kung sakaling naging malupit sa iyo ang tadhana, wag mo lang kalimutan na mayroong taong nakatayo at nagmamasid sa iyo. Laging nandyan sakaling kailanganin mo. Wala man ako ng kahambugan at lakas ng loob tulad ng iba, meron akong pagtitiis, paghihintay at pagninilay nilay na kakaunti lang ang mayroon.

Siguro nga, "Lahat ng pangarap ko'y bigla lang natunaw, sa panaginip na lang pala kita maisasayaw."

Everyone except TRAITORS

2009-01-27T16:13:00.000+08:00

"Hindi lahat ng inaakala mo ay tama, minsan nagdadamit ng pagkukunwari ang tama."

This is not about the infiltrator case, this is not about any case. This is about the Vintage Spy itself.

Kagaya ng nabalita kahapon, bumagsak na ng tuluyan ang Vintage Spy. Napagisip isip ni Arsene na kung magpapatalo siya at hahayaang tuluyang bumagsak ang detective agency, mayroong mga siraulong maliligayahan at matutuwa. Dahil dito, sa tulong ng ilan sa kanyang mga ally, muli nyang itinatag ang Vintage Spy Investigation.

It will never fail. Parang sa Captain Nguso, Namatay man, nagbalik ito at magcoconquer.

Tama na, baka mawasak ko yung keyboard...

The Classroom Case

Umiigting na ang pagalam sa kaso. Alam ni Marie na under surveillance siya. Naisip ng Vintage Spy na bakit pa nya dapat guluhin ang buhay ni Marie. Malalaman din naman nya ito thru silent spying. Dahil dyan, merong ilang proofs na nakuha ang Vintage Spy.

Paulit ulit na dineny ni Haydn ang relasyon nila ni Marie. Ngunit si Marie, sinabi man nya na wala, ayaw na nyang buksan ang topic na ito. So tumahimik na ang Vintage Spy. The night ended with still the "only clue".

Dumating ang kinabukasan, merong something. Nagpadala pala ng pang grupong mensahe si Marie. At ilan lang ang hindi nakatanggap nito. Sa mga suspek ang mga di nakatanggap ay sina Roan, Crisostomo, GI at si Fredo. Nakatanggap naman si Haydn, si Bok. Kanselado na sa mga suspek si Emmanuel. Si Roan, di nakatanggap dahil di na siya aktibo sa kanyang network, meron na siyang bagong network. Si GI ay hindi nakatanggap dahil wala siyang cellphone. Si Fredo ay di nakatanggap dahil smart siya. Tanging si Crisostomo na existing ang di nakatanggap. Ngunit nung bandang gabi, nakatanggap din naman ng mensahe si Crisostomo.

Hindi matibay na ebidensya kung may koneksyon ang di pagkatanggap ng mensahe sa pagiging si Crisostomo ang suspek. Kung susuriin, maaring hindi lamang isinama ni Marie ang pangalan ni Crisostomo sa padadalhan dahil na rin sa di nya alam kung buhay pa ang network nito. Ngunit sa kabilang dako, maaring di nya pinadalhan si Crisostomo dahil umiiwas siya o nahihiya siya dito. Pinakamalaking tsansa pa rin ang suspek kay Haydn. Una dahil na rin sa mga katanungan ni Marie at ilan sa mga pagaalam ni Marie sa paguusap ukol kay Haydn.

Ngayong tanghali, isang impormante ang nagsabi na nagbitiw si Marie ng pangungusap na, "What if di siya nagexist?"

May dalawang pagpapaliwanag ang pangungusap na ito. Sa literal na pahayag, maaring sabihin na di totoo ang "Bigfoot" na tinatawag nila. Isa itong pagdedeny tulad na lamang ng ilang kaso na nahawakan ng Vintage Spy na sinabi na "hindi nageexist." Ayoko magbigay ng kaso dahil may konek ito sa Vintage Spy. Sa isa pang pananaw, kung saan nagkaroon ng representasyon si Marie sa "DI SIYA NAGEXIST", maari itong magturo sa isang suspek. Ang suspek kasing ito ang nagbigay ng ganoong pahayag kamakailan lamang.

Sa ngayon, walang malinaw na suspek. Magulo, maraming malaki ang paa. Pero gaya nga ng sabi ko, ayoko na makaabala ito sa buhay ni Marie.

Saka na uli ako magpopost, gagawa pa ako ng assignment...

The Company's Demise

2009-01-26T15:12:00.000+08:00

FINALLY...

Ang gusto ng mga siraulong walang magawa sa buhay, bagsak na ang Vintage Spy. Lugmok pa sa putikan. Ang Vintage Spy Investigation ay bumagsak na, why? Here it is...

Before anything else, I would like to close 1 case...

THE INFILTRATOR CASE

CASE CLOSED

Si Coleman ang infiltrator na nagbanggit sa alkalde ng lahat ng kaso ng Vintage Spy. Though sarado na ang Vintage Spy, nagiingat pa rin si Arsene kay Coleman kahit sa tingin nya ay kaya nabanggit ni Coleman ang kaso sa alkalde ay dahil sa pagkadulas nito. Ngunit magkagayunman, ang tiwala ni Arsene sa madla ay wala.

okay...

Mayroong contribution si Infiltrator at isang tao na itatago natin sa codename na Lucas. Maging ang isa sa mga suspek sa Infiltrator case na si Tinyente, kontributor din.

Nabanggit nga natin na si Infiltrator ay nagbanggit sa alkalde ng tungkol sa kaso na hawak ng Vintage Spy, at nabanggit din na madaldal ang alkalde. Nabanggit ng alkalde ang istorya sa congressman, gobernador, bise alkalde, mga konsehal, kapitan ng baranggay, tanod, taumbayan atbp. Ngunit naikwento lamang nya ito sa kanyang nasasakupan pa lamang, Hindi pa nya ito nailabas sa ibang bayan. Here comes Lucas. Mayroong kasing pieces of evidences na napulot si Lucas at pinagkonekonekta para mabuo at maging isang ebidensya laban sa Vintage Spy Investigation Company kahawig ng hawak na proof ng alkalde. Walang nabanggit na kahit ano kay Lucas at walang koneksyon ang Vintage Spy kay Lucas ngunit dahil na rin sa di matigil na pagdadaldal ng tao, ay nakasama na siya sa nakidaldal. Huling kontributor, ang tinyente. Alam kong di plano ng tinyente ilaglag ang kompanya dahil may mga naitutulong ito ngunit sa lubos nyang kaligayahan ay nailabas nya lahat lahat ng mga pruweba, patunay at kung ano ano pa sa buong pulisya. Nalaman maging ng mga sibilyan ang tungkol sa kaso dahil sa kanyang pagbibiro at nalaman nung taong mismong involved sa kaso. Actually alam na nung tao mula pa nung ipinagkalat nya ang pruweba at dahil rin sa sobrang tuwa nya kaya kumalat. Ngayon, napatunayan pa.

Tahimik na nagmasid si Arsene sa unti-unting pagbagsak ng Investigation Company na kinabibilangan nya. Ang lahat ng kanyang naipundar, ginawang kaso at kung ano ano pa, ngayoy naabo dahil sa ilang insensitivity ng may mga hawak ng kaso. Sa ngayon, buong Pilipinas na ang nakakaalam ukol sa kaso. Hindi alam ni Arsene kung paano tatakasan ang pagkakaalam na ito. Kinakailangan nyang gumamit ng iba. Ngunit mahihirapan siya pagkat wala nang investigation unit na sumusuporta sa kanya.

Ang tanging magagawa ni Arsene, takasan, pero mahirap. Buong mundo ang nakamasid sa kanya at ang Pilipinas ay alam na ang pagkatao nya dahil kasama ito sa kaso. Inisip nyang hindi pa huli ang lahat. Ipaglalaban nya ang kaso ano pa man ang mangyari. Maging wala na ang mismong Vintage Spy, pipilitin nyang maging isang Vintage Spy. Nandyan man sila Infiltrator, Lucas at Tinyente maging ang alkalde, pipilitin ni Arsene lagpasan ang mga ito. Kung may matumba, imposible pang makabangon.

Isang malaking hamon ang kinkaharap ngayon ni Arsene. Paglalaban ng puso, galit, paghihiganti at damdamin.

If you can read the book Noli Me Tangere, tapos isipin nyo yung nagsusulat ng blog post na ito ay si Crisostomo Ibarra, ang nangyari sa pagiibigan nila ni Maria Clara, ang pagextra ni Linares at namagitan sa kanilang dalawa (take note, Linares), ang pagextra ni Lucas, si Elias, si Padre Damaso, ang mga kaibigan ni Maria Clara na sina Sinang, Victoria, etc, ang alperes, at kung sino sino pang characters, maikukumpara mo ang nangyayari sa akin ngayon. Hanggang sa pagbagsak ni Crisostomo Ibarra na parang wala siyang nagawang mabuti sa mundo at kinukutya pa siya ng mga tao. Hay naku... Di kaya nabasa ni Rizal ang mangyayari sa isang taong katulad ko?

Do I have everything?

Sabi nila, pero tingin ko hindi, cause I ain't got you. You're my everything. (naks)

Kung si Kudo hindi nya masabi kay Ran ang kanyang nararamdaman dahil lumiit siya sa pagiging Conan, ako naman di ko masabi dahil naging COnan ako. haha...

Mga haring nakikihati sa kita ng trabahador.

Grabe nga naman ang ibang tao sa mundo. Ipinapakita lang nila ang sobrang kaganiran at kaswapangan. Ganito kasi yan. Halimbawa, sa isang kumpanya, merong manager at mga staffs. Ang staff ay sumuweldo, di kuntento ang manager sa sweldo nya at kumuha pa sa staff, insensitive sa kung saan kukuha ng pangkain ang staff dahil binawasan na nya ang sweldo... Hay naku... Paano pa pag naging pulitiko yung mga yan? Dagdag magnanakaw at pahirap nanaman sa bansa yan... Di ko maintindihan talaga. Para silang mga tao na nakikikain sa kaning baboy. Parang ganun. Walang contentment in life. Kung tingnan nila yung araw, yung clouds, yung puno, at kung ano ano sa paligid nila, e di sana naaliw sila hindi yung nangaagaw pa ng trip...

"As long as you live, you still have the second chance..."

Yan ang paulit ulit kong sinasabi. Kaya siguro, tutulad ako sa last samurai, yung tipong kahit alam mong ang katapat mo ay machine guns, mga matitinding kalaban at ikaw, samurai at arrows lang ang dala mo, lalaban ka pa rin. It is not the victory that counts here. It is the valor. Yung courage mo na harapin ito alang alang sa dignity mo. Haharapin mo ang lahat at least kung namatay ka man, you die with honors. Hindi yung mamamatay ka na, nagsisisi ka pa. Yeah. People, I WILL FIGHT.

Okay, enough na muna siguro for this time, marami akong gustong isulat pero nakakalimutan ko... So next time na lang uli...

Philippine History...

2009-01-24T11:28:00.000+08:00

STORY TIME!!!

This happens in a REAL STORY.

Noong unang panahon, si Ferdinand Magellan na isang traveller ay nadiskubre ang Pilipinas at sinabi ito sa mga kastila (hindi siya yung mismong nakadiskubre kundi nalaman nya na nageexist pala ang lugar na ito). Kahit namatay siya, sunod sunod na ekspedisyon ang ipinadala ng mga Kastila sa Pilipinas at sa huli, kahit anong laban ng mga Pilipino ay nanalo ang mga Kastila at nasakop tayo ng mahigit 300 taon.

Sa loob ng 300 taon, kakaunting sibilisasyon lang ang nailagay ng mga Kastila. Kadalasan pa, ginagawa nila ang mga sibilisasyon na ito para sa mga kapwa rin nila Kastila na maninirahan sa Pilipinas. Ipinagmamalaki rin nila na sila ang nakadiskubre sa Pilipinas. Kakaunti lang ang naalala ng mga Pilipino na kabutihan na ginawa ng mga Kastila. Kadalasan, ang mga kalupitan at pangaapi ang nanaig sa kanilang isipan. Puro pansariling interes lang ng mga kastila ang kanilang pinapairal at hindi ang kapakanan ng pinapakinabangan nilang bansa. Di lang nila basta inalipin ang mga Pilipino, kinuha at sinamsam pa nila ang mga kayamanan nito. Ngunit wala pa rin magawa ang mga Pilipino dahil inferior sila. Merong mga bayani ang nagbuwis ng buhay ngunit nagtapos din ang pananakop ng mga kastila sa isang kasunduan na nagkakahalaga ng milyon milyon.

Bahala na kayo magisip bakit ko kwinento to...

Anyways. ang laking effect ang nagawa ng infiltrator. Finally. Gaya ng inaasahan. Sabi ko nga, ang alkalde ang pinakamadaldal na tao na nilikha na siguro at naikwento ang kaso na nileak ng infiltrator sa ibang tao. Kaunti na lang, buong bayan na nya ang makakaalam tungkol sa kaso. Well, .5 percent na lang para masabi na case closed na si Infiltrator...

Di ko aakalain na darating ang panahon na ang tulang Tonight I Can Write ni Pablo Neruda ay magaapply sa buhay ko. Kahit anong gawin ko, it just keeps on ringing.

DI ko alam. Saka na ako magedit.

The Infiltrator

2009-01-22T15:44:00.000+08:00

Stabbed in the back. Balik 1st year at 2nd year.

Ayoko nang ibalik ang kwento dahil naitype ko na ito sa blog ko ng maraming beses. Pero this time, history repeats itself but in a different event. Dahil dyan, merong bagong case na nagawa ang Vintage Spy...

The Infiltrator Case

Si Infiltrator, isang traydor. Ganito ang kwento.

Ang Vintage Spy Investigation Office ay nageempleyo ng mahigit kumulang 84 katao. Hindi lahat sa mga tao dito na nagtatrabaho ay alam ang kanilang tunay na pinagseserbisyuhan. Ang iba dito ay nagsisilbing tipster, tagapagpanatili ng transmitters at iba pa. Sa ibang kaso ng Vintage Spy, may mga ilan sa mga tao ang kinukuha sa labas. May mga kaso rin na mayroong maraming pinagkakatiwalaan at hindi lamang ang Vintage Spy at ang pinakamagaling na agent na si Arsene ang nagtatrabaho.

Sa isang case ng Vintage Spy (dahil sa confidentiality, hindi natin ilalabas ang pangalan ng kaso), mayroong 7 tao ang nakakaalam ukol sa kaso kasama mismo si Arsene. Itong mga taong ito ay naisama sa kaso dahil na rin sa isang pagkakamali ng operator ng Vintage Spy at napagalaman ng mga ito. Pinangako naman nila na hindi sila magsasalita ukol dito at walang lalabas. Ngunit ang joke time ay di talaga mapigil. Nagkakaroon ng ideya ang ilang sibilyan ukol sa kaso. Nahirapan ang Vintage Spy i-conceal ang kaso. Ngunit maari siyang magdeny dahil wala naman sa mga sibilyan ang proofs at nasa kamay ito ng Vintage Spy at ng 7 tao.

Ngunit sa isang kasiyahan, may nalaman si Arsene. Si Mayor Ibarrack, isang alkalde sa isang maliit na bayan sa Timog Katagalugan ang nakaalam ukol sa kaso. Meron din siyang hawak na proof kung saan ay hawak lamang ng 7 tao. Si Mayor Ibarrack ay kilala bilang madaldal na tao. Wala siyang sinasantong sikreto. Lahat lumalabas. Dahil dyan, kinabahan si Arsene at maaring ikabagsak ng buong Vintage Spy INvestigation.

Naisip ni Arsene isipin ang mga posibleng suspek sa kaso. Mga pangyayari at mga pagkakataong na naganap para malaman at mapasakamay ni Mayro Ibarrack ang proof. Ang 7 tao ay awtomatikong suspek na. Itatago natin ang pangalan ng pitong tao para sa kanilang proteksyon.

Unang naging suspek, si "Tinyente". Si Tinyente ang orihinal na pinanggalingan ng proof. Siya ang unang napadalhan ng operator ng proof kaya nya nalaman ang kaso. Siya rin ang nagpadala sa ibang tao na kaya nagkaroon ng 2 pang kopya ang proofs na nalaman ng 2 tao at nabasa pa ng 2 tao muli. Ngunit, mayroong hidwaang nagaganap sa pagitan ng Tinyente at ng alkalde dahil na rin sa sobrang kadaldalan at sobrang mapanakit na pananalita ng alkalde kaya medyo imposible na siya ang magbigay ng proof sa alkalde.

Ikalawang suspek, si "Tony". Magkasama sa trabaho sina Arsene, Tony, at ang tinyente. Ngunit di nila alam ang ginagawa ni Arsene. Nalaman na lamang nila ito ng malaman nila ang tungkol sa kaso. Medyo may kaimposiblihan din si Tony dahil meron ngang hidwaan sa pagitan ng alkalde at sa kanilang 3 at isa pa, di sila close.

Ikatlong suspek, si "Bajo". Si Bajo, ang unang nakahula ng password para tuluyang mabuksan ang kasong ipinadala at malaman ang nilalaman. Sinabi rin nya kasi sa ibang mga tao ang password na kanyang nalaman. Ngunit imposibleng gawin din ito ni Bajo dahil wala rin silang koneksyon sa alkalde, isa lamang siyang hamak na sibilyan.

Ikaapat na suspek, si "Aparri". May alam siya ngunit di na siya gaano nakikialam pa sa kaso. Wala rin siyang hawak na proof at meron din siyang hinanakit sa alkalde dahil isa siya sa biktima nito ng mapangalipustang pananalita ng alkalde. malayong si Aparri.

Ikalimang suspek, si "Sentimo". Wala siyang pakialam talaga. Hindi nangaasar o ano pa man. Wala siyang orihinal na kopya ng proof ngunit nabasa nya ito at alam nya ang password ngunit malaking kaimposiblehan din na si Sentimo dahil wala siyang koneksyon sa mga matataas na uri ng tao gaya ng alkalde.

Panghuling suspek, si "Coleman". Siya ang pinakamalapit maliban kay Tinyente. Pero dahil nga kinansela na natin si Tinyente, siya na lang ang suspek na natitira. Ito ang mga batayan kung bakit si Coleman ang posibleng INFILTRATOR.

> siya ang pinakamalapit na tao sa alkalde. Magkaibigan sila ng alkalde mula pagkabata at hindi na mawawala iyon. Napansin din iyon dati sa pananalita ni Coleman at pananalita ng alkalde.
> siya ang pinakaposibleng magkwento. Wala nang ibang nakakaalam ng kaso at may hawak ng pruweba. Isa si Coleman sa mga may hawak ng pruweba. Kung sakaling galing ito sa labas, walang mababanggit na pruweba ang alkalde.

Sa mga patunay na ito. Mayroong 98% na posibilidad na siya ang nagbigay ng proof at impormasyon sa alkalde. Posible siya ang infiltrator ng Vintage Spy. Maaring hindi nga siya pumasok o naisama sa 7 tao bilang infiltrator ngunit ininfiltrate pa rin nya ang intelligence division ng Vintage Spy at ipinagsabi ito. Dahil dyan, ang infiltrator ay isang, Spy's Enemy na at pababagsakin ng patalikod.

Infiltrator, whoever you are, kung ikaw man si Coleman, or whoever, you are being watched. You have 3 days to surrender yourself or you will subjected to legal actions. Si INFILTRATOR ay isang kaaway. Ngunit sa ngayon, hindi muna natin isasara ang kaso. Magbibigay tayo ng 3 araw bago ito isara. Kung sino ka man infiltrator, your end is near.

P.S. If ever na maisara ang kaso at malaman kung sino si Infiltrator, hindi ito ipapaalam sa kanya dahil siya ay pababagsakin sa di nya alam na pagkakataon at di nya alam na panahon.

The Classroom Case

This day, maraming napansing kakaiba si Arsene...

Medyo tama ang mga obserbasyon ni Bok at ni Arsene nitong mga nakaraang araw. Si Haydn ay malapit kay Marie at hindi ko alam kung si Haydn ang tinutukoy ni Marie. Hindi na natin gagawan ng kaso ang pagiging malapit ni Haydn dahil sa man's point of view, alam na natin na medyo sinusuyo nya si Marie.

The Foreigner Case

Tigil muna tayo sa pagtitinginan nila Marie at Roan. Medyo nalilink kasi si Roan ngayon sa ibang tao. well, let's call her Nikki. Si Nikki at si Roan ay parehong maaga. Wala lang kaming magawa kaya napapansin namin ang kanilang "sweetness"

Hanggang dito na lang muna tayo.

Whoever you are infiltrator, be ready, your enjoyment in your life begins TOMORROW. Hell days begins on January 26 for you, INFILTRATOR.

Anyways, hindi mo rin naman mababasa ang blog site ko dahil hindi ka welcome, pero kung gusto mo basahin, mas maigi, At least in that way, malaman mo na isa kang malaking bigfoot.

State of Bewilderness

2009-01-22T03:27:00.000+08:00

Currently in some computer shop at nagiimbestiga.

Ano nga bang meron?

In everything that you do, we have to make decisions. Minsan these decisions make you successfull pero most of the times, hindi. Kadalasan pa, may mga desisyon na magpapawala sa iyo ng isang bagay at dahil duon ay pagsisihan mo ang ginawa mong desisyon.

Let me tell you a story tungkol sa isang knight na nagngangalang, Sir Ray.

Automatic na na nuong medieval times ang sapilitang pagkuha ng mga batang lalaki na nas edad 12 pataas para gawing sundalo. Minsan nagiging sundalo sila kahit di nila kagustuhan. Yung iba naman, napipilit na lang. Isang bata na nagngangalang Rachimanov Gustav. Noon pa man, balak na nya maging isang sundalo. Bata pa siya, nagtrain na siya na masanay sa mga strengthenous activities para mahasa ang kanyang skills. Dumating ang araw ng pagkuha. Kinuha siya ng mga sundalo ng hari at dinala sa palasyo. Kasama ang mahigit 200 na batang lalaki isa isa silang binabasbasan upang maging isa sa mga magtrain para maging sundalo. Ngunit merong mga magagaling sa kanila ang magiging knights at magkakaroon pa ng special training para sa knighthood. Nagpakita ng galing si Rachimanov at nabilib sa kanya ang mga tao. Nabilib ang mga guro nya at sinabing balang araw, may posibilidad na maging hari ito. Sinabi ng mga wisemen na hindi maari dahil hindi naman siya from royal blood. Pero kay Rachimanov, ginawa nyang maging magaling dahil gusto nya at hindi dahil sa kahit ano mang advantages. Dumating ang araw ng kanilang pagtatapos. Si Rachimanov ang nakakuha ng pinakamatataas na karangalan kaya isa siya sa mga binigyan ng offer ng hari na maging knight. Sa kanyang pamamahinga, nakakilala siya ng isang dalaga na nagtatrabaho sa kaharian. Napahanga siya sa angking kariktan at galing ng dalaga kaya napaibig siya dito. Nalaman nya na may gusto sa kanya ang babae. Ngunit kapwa sila nagtataguan at hindi nagsasabihan ng nararamdaman. Dahil dito, inililihim nila ang nararamdaman ng bawat isa.

Kapwa nila pinagaaralan ang kanya kanyang mga pagkatao, mga kagustuhan at kung ano ano pa tungkol sa kanila. Nais na sana sabihin ni Rachimanov ang katotohanan ngunit hindi maari dahil siya ay nasa militar. Sa tuwing laban ay di na aasahan ang kanyang pagbabalik at hindi na maari pa siyang magkaroon ng pagkakataon pa magmahal. Nahihirapan din siya dahil sadyang maraming manliligaw ang dalaga. Inisip nya na hihintayin na lang nya matapos ang digmaan at sabihin na ang katotohanan. Ngunit matatagalan pa ito dahil matagal tagal pa ang digmaang nagaganap. Wala rin siyang ibang magawa kundi maghintay at isantabi ang nararamdaman.

Nagsimula ang digmaan, dahil sa galing nya, isa siya sa mga ipinadala ng hari para makipagdigma. Tumagal ng ilang buwan ang labanan at nanalo ang kanilang laban. Sumuko ang kalaban at napasakamay nila ang nanakaw na lupain. Bumalik si Rachimanov at naisip ipagpatuloy ang kanyang pagiging knight. Nagsimula ang training. Matagal tagal ang training. Medyo pinagsisihan nya ang pagpasok sa knighthood dahil inuutusan lang siya ng mga mas matataas sa kanya. Kaunti lang ang training na natatanggap nya at puro pangaalipusta ng mga taong mas nakakataas sa kanya. Sa kabilang dako, ang dalagang kanyang sinisinta ay naghihintay pa rin. Ngunit dumating ang araw na nagsawa ito sa kakahintay.

Malapit na ang pagbabasbas ng hari sa 3 knight na hinirang. Si Sir Ray (dating Rachimanov), SI Leo, Sir Gustavo. Naisip nya sabihin na sa babaeng kanyang sinisinta ang katotohanan lalo pa na malapit na matapos ang kanyang knighthood. Ngunit sa kanyang pagbabalik ay wala na siyang nabalikan. Mayroon nang ibang minamahal ang dalagang kanyang sinisinta. Wala na siyang magagawa kundi tanggapin ang katotohanan at tanggapin na natalo siya.

HIndi man siya nagtagumpay sa dalaga, marami pa ring naghihintay na pagkakataon sa kanya. Dahil duon, naisip nya tapusin ang kanyang pagiging knighthood at hintayin ang pagkakataon ng pagbabasbas.

Sa darating na unang linggo ng marso, mawawala ang Mga waitress at waiters. Bakit? Kasi matatanggal na.

seven fifty-four

2009-01-21T15:22:00.000+08:00

Wala akong maisip na magandang titulo para sa aking post kaya ang oras na lang ang inilagay ko. Bago ko simulan ang aking post, nais kong sariwain ang quotations ng newly elected president ng America at ang presidente na ngayon, si Barack Obama...

"Yes we can"

Pero paano kung itapat natin ang sinabi ni Pilosopo Tasyo kay Crisostomo Ibarra sa Noli Me Tangere,

"Ang yumuko sa pagdaan ng punglo ay di karuwagan. Ang masama ay harapin ito upang mabuwal at di na muling makabangon."

What if ganito ang pangyayari...

Meron kang goal. Pero alam mo this time na yung goal na yun is unattainable na. Possible mo siya makuha pero mga 10% lang ang possibility. Would you risk?

Anyways, bago ko ituloy ang post na yan, cases muna tayo...

The Classroom Case

Zero visibility this moment si Emmanuel. Pero mataas ang visibility ni Haydn within kay Marie. Si Roan naman, wala rin. At maging ang ibang suspect...

Isa sa mga suspect, si Bok ang nagbigay ng kanyang testamento ukol dito. Sinabi nya na may malaking tsansa na si Haydn ang tinutukoy ni Marie. Meron kasi siyang binitawan na clue pero para sa benepisyo ng mga taong kasangkot, hindi ko na ibibigay ang clue. Palagi rin nakikita na magkatabi sina Marie at Haydn. Hindi natin alam.

The Case of the Unanswered Question

Merong 2nd chance si Vladimir. And not just second chance, but the whole chance to do so. Nabigyan ng malaking break of the game si Vladimir so he won. And dahil dyan,

CASE CLOSED

Hindi na natin aalamin pa ang panig ni Celia. The testimonies, facts and observations, including the proofs are real.

Paano naisara? Ilang transmitters ng Vintage Spy ang nagshutdown ngunit marami raming transmitters ang ipinatayo ng Vintage Spy para mas makasagap pa ng signal sa ilang pangyayari. Mayroong 2-3 transmitters ang nagpadala ng signal na mayroong namamagitan kanila Celia at Vladimir. Whatever it is, yun ang malabo. Pero meron so case closed.

Dafoe Case

Wala na. Meron man tayong ibang ideya, o impormasyon na nasagap, hindi natin masasabi na si Dafoe ito. Maaring siya si Dafoe pero di natin alam kung siya nga, Dahil dyan, ipapadala na ang Dafoe Case sa...

COLD CASES

Possibly, walang leads kung sino si Dafoe. Sinasabi man nila na ito ay si Roman (codename ng isang suspect), hindi natin masasabi na siya ang hinintay ni Maria. So kung sino man yun, imposible pa tayo makakuha ng leads. Kaya naisip ng Vintage Spy na ilagay na lang sa cold cases ang kaso dahil wala nang leads. Mabubuksan lang ito if ever may matibay na lead. This time, wala na kayong maririnig about this case. Maisasara itong UNCLOSED FILE.

"She loved me, sometimes I loved her too.
How could one not have loved her great still eyes.

Tonight I can write the saddest lines.
To think that I do not have her. To feel that I have lost her.

To hear the immense night, still more immense without her."

-Excerpts for "Tonight I can Write" by Pablo Neruda

Madamdamin ang poem na ito. To see the whole poem, click this link. Una, memorable siya dahil siya ang ginamit kong pyesa sa pagsali sa Mr. PUP. Ikalawa, lagi itong pinapabasa sa akin at ikatlo, this time, unknowingly, nagapply siya sa akin. Especially these verses.

Sabi nga nila, hindi mo kayang hawakan ang tubig. Hindi mo kayang harangan ang daloy ng tubig. Parang yung isang kwentong nabasa ko, mayroong bata, pilit nyang hinaharangan yung daloy ng ilog. Nagpatong patong siya ng bato, binubuhat nya, nagpapakahirap siya. Pero kahit anong hirap nya, humahanap at humahanap pa rin ng butas ang tubig na pagdadaluyan nya. Naghahanap ito ng daanan. Ganun din ang buhay. Hindi mo kayang pigilin kung ano man ang agos.

Sa buhay, marami akong pinagsisihan. Especially last year. Meron kasing mga desisyon na masyado akong naging impulsive. Without thinking the possible consequences. Marami ang nawala, marami ang nadagdag. Pero paano kung ang nawala sa iyo ay iyong bagay na mahalaga sayo?

We cannot escape the fact na lahat tayo natatalo. Darating at darating sa buhay yan. Hindi lahat ng bagay, masaya. Hindi lahat, panalo. May talo yan. This time, it's my time.

Pero mas maigi na rin na nalaman mo ang katotohanan kaysa mabuhay ka sa kasinungalingan. May mga bagay na hindi mo matanggap pero iyon ang katotohanan. Para sa akin, hindi na kailangang bihisan ng pagkukunwari ang katotohanan. Wala tayong magagawa. Iyon ang katotohanan.

Mahirap intindihin. Pero siguro, it's time to give up. Hindi lahat ng bagay ipinaglalaban. May mga mandirigma tayo na hindi nanalo dahil laban lang ng laban. They never know how to accept defeat.

Though inaccept ko ang defeat ko, it is not the end for everything. Buhay pa ako, marami pa akong magagawang productive para sa akin at sa bayan ko. May bukas pa. Meron pang susunod na araw. Andyan ka pa, andyan pa siya, andyan pa ako. Mayroon pa akong kamao.

It's in her eyes

2009-01-20T12:01:00.000+08:00

Sa blogger ako ngayon nagtatype ng post. Firstly kasi matagal tagal ko nang di ito ginamit since nagkaroon ako ng multiply site. So I decided to make my post in here today...

January 19, 2008

Maraming ibang ibang istorya akong nasilayan ngayong araw na ito. Masaya, malungkot, madrama, at kung ano ano pa. Sisimulan natin sa isang shocking story.

Umaga. Di pa ako nakakaalis, I feel something weird is going to happen. Pero dahil hindi ko pwede i-relate or isalaysay ang tunay na kaganapan, narito ang istorya na maaring pagnilaynilayan.

There was a war between the North and South Korea. Dahil ito sa paghahati ng border. Tila walang mananalo sa laban at magtatabla ito. Dahil dito, naisip muna nila magkaroon ng cease fire upang hindi masayang ang kanilang mga weapons pa at magkaroon ng panandaliang kapayapaan for 2 mos to give way para sa New Year. But North Korea was very insistent. Gusto nila mahati na ang border kaya nagsimula uli sila magbagsak ng missile sa Seoul. After ilang days, di na uli nagpadala ng troops or nagbagsak ng bomba ang North sa South Korea. Pero siyempre kahit di gumanti ang South Korea, nagiisip sila na gantihan din ang North. Merong 4 na sundalo mula sa 6th Infantry Division ang napadaan sa ilang North Korean soldiers. Hindi sila nakilala ng North Korean soldiers kaya nakalagpas sila at nakabalik sa base. pagkabalik nila ng base, kwinento nila sa kanilang commander na sila ay pinahirapan at inalipusta ng North Korean soldiers. Nagalit ang commander at nagpadala ng isang batalyon upang lusubin ang North Korean soldiers. As the war was going on, napagalaman ito nung 4 na sundalo na nagkwento sa commander at sinabi sa commander na joke lang ang lahat. Hindi naman talaga sila pinahirapan or whatsoever. Kumbaga nag joke lang sila. Pero huli na ang lahat, nakapagpadala na ng batalyon sa digmaan. Marami na ang nagbuwis ng buhay.

Good thing merong isang nagisip mula pa rin sa 6th Infantry Division na magretreat na. Isuko na muna at saka na lang ipagpatuloy ang laban pag muling umatake ang North Korea. Kahit may damage na nangyari, umatras ang South Korean soldiers at bumalik sa base. Sa ngayon, hindi pa naman umaatake muli ang North Korean soldiers. Pero darating at darating ang panahon na yung joke na iyon ay magkakatotoo.

So ayan, yung di makaintindi, just enjoy the story...

Ito naman ay love story...

Habang naglalakad si Grace, nakapulot siya ng isang diary, and naisip nya ito basahin. Ito ang nilalaman ng diary...

It all started this time... It all started as an acquaintance. Hindi kita kilala noon, this time lang talaga. I just can't tell it. Pero di ko kasi alam eh.

"I can see it in your eyes, I can feel it in your smile."

I appreciate it very much whenever you appreciate me. Pero siyempre, we all have our seperate ways. Nauna kang makakuha ng seperate way. Luckliy, bumalik ka sa mismong base point. Pero how can I?

Akala ko kasi, maari lang madaan lahat sa panlilinlang. Pero nagkamali ako. Ang ginamit ko na panglinlang, ay siyang kinahulugan ko ngayon. Wala na ako masabi. Pero sana, lagi akong makatingin sa iyong mapupungay na mata.

Awts. How sad is this story. Anyways, kwentuhang kaganapan naman tayo.

Ayun nga, shocking morning. Second, yung shocking tests. Third, shocking faces (for example, a stallion) and etcetera. Meron ding Group Interviews etc. Tapos uwian. Tapos case update dahil uwian.

The Classroom Case

This time, it really happened in the classroom. Gawin nating parang scriptwriting ang format.

Scene 1: sa isang maingay, magulo at maduming classroom, dalawang tao ang naguusap ng matahimik. Isang instructor, nasa late 20's, nakaupo sa teacher's chair, nakasandal ang kamay sa teacher's table. Ang isa, si Marie, nasa edad 15 nakaupo sa armchair, nasa tabi ng teacher's table at tahimik na nakikipagusap sa guro.

Dahil nga kahit nakatayo lang ako eh marami akong nasasagap, nasagap ko ang paguusap. It's all about one of our possible suspects, the outsider, Emmanuel. It's about inspiration something. Dahil nga sa ang nasaad na instructor ay alam ang sikreto ng kanyang mga tinuturuan, malamang ay nalaman din nya ang past nila ni Marie. Ito lang yung twist. Nung pauwi, luckily, kasabay si Marie at ang isang suspect, si Roan which happens to be part ng Foreigner Case. Meron pang ibang part ng classroom case na sina Crisostomo, Haydn at Bok. Parang nagninilay nilay si Marie. Possibly, effect ito ng paguusap nila ng nasabing instructor kanina ukol kay Emmanuel. Tapos medyo emotional din during that time si Roan. Tahimik lang. Parang may something...

As of now, di ko guguluhin ang kanilang solitude. Pero nagtatype pa rin ako sa blog ko.

Bukas, start of new days, start of another set of shocking tests. Goodluck.

P.S. Nasa links ko na ang blog ng isa kong kaibigan na si Dan Figueroa also known as Eagleman, Lao Tzu, Lu xiu zhang, Lee Kong King, Chinese Mafia, *Toot* *toot*, may gusto kay *tooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooooot* hehe... Haba... Maraming issues and etc. Isa pa, sa mga Koreans out there, fictional po ang story. The story is fictional.

It's in her eyes

2009-01-19T19:55:00.002+08:00

Cases REOPENED

2009-01-16T11:19:00.000+08:00

Nagkaroon ng Case Holiday within these weeks. Una dahil sa papalapit na exams at ikalawa ay dahil sa ilang mga circumstances na unexplainable. Pero dahil tapos na ang case holiday, back to work muna tayo.

Bago ang lahat, nais ko munang i-reopen ang isang case. As far as I remembered, ang kasong ito ay hindi naipublish na naisara pero naisara ito officially ng Vintage Spy after gathering some information about the people involved in this case. Therefore, we call this,

THE CASE OF THE UNANSWERED QUESTION: REOPENED

To give a brief background kung paano naisara ang kaso, here it is...

It has come to an end na talaga. The Vintage Spy saw the process kung paano natapos ang pagtatyaga ni Vladimir. Celia finished it. She gave her last words and it was officially done. Natulog ng ilang buwan ang kaso. Dahil nga sarado na, hindi na binigyang pansin. Ngunit, as I was having the Case Holiday, I observed something. May "something" pa rin between kay Celia at kay Vladimir.

If it was second chance for Vladimir, hindi natin alam. Pero base sa mga nakikita at noobserbahan ng ilang spies, it shows that Vladimir is having his second chance on Celia. Gaya nga ng sabi ko dati, MALABO. Pero ang malabo kapag pinunasan, lumilinaw. Ilang proofs kasi ang naglitawan especially nung examination week.

As for now, hindi ko pa isasara ang kaso. If ever nga na nagkaroon si Vladimir ng second chance, that is what we are going to find out.

Actually hindi ko alam kung pwedeng pagisahin ko nalang ang kasong ito. Ngunit naisip ko na magkaibang individuality ang mga ito so gawin nating magkaiba. This case should be entitled,

The Classroom Case

Bakit classroom? Ganito kasi yan. Halimbawa sa isang bansa. Kung ang pangulo ng bansa ay mayroong kasong kinasasangkutan, hindi lang pangalan nya ang nasasangkot sa case kundi pati pangalan ng buong bansa. Anyways, ang tinutukoy ko na mairerelate sa case na ito ay ang The Foreigner Case

Ang Foreigner Case ay hindi pa naisasara. The case doesn't end there. Yung kanilang pagtitinginan, yung kanilang ngitian, mga usapan at kung ano ano pa, I know, may something. That's why this new case is formulated. Di ko alam kung halata ba talaga pero talagang nakikita ni Arsene. At kahit anong gawin nyang pagiwas, nakikita nya pa rin.

Pero we will not stick to ROAN being the primary suspect. Ganito kasi muna ang scenario...

Sa classroom, habang si Arsene ay nagaaral ng ilang mga cases nya para ipasa sa headquarters ng Vintage Spy, mayroon siyang nasabat na usapan. Lantad kasi ang usapan kung kaya't narinig nya kaagad. Isang tao, na itatago natin sa pangalang Fredo ang nagsabi na mayroong sinisinta si Marie sa paaralan. Hinuhulaan din ni Fredo kung sino ito ngunit kahit sino ang banggitin ni Fredo, dinedeny ni Marie. Meron din umextra pa na tao na itatago sa pangalang Bok, ang nagbabalak din hulaan kung sino ito. Ayaw din umamin ni Marie at ginagamit ang quote ni Florendo na "Whathhhever".

Bakit ko naisip na nasa loob lang ng classroom ang suspect? Una, hindi pagbabalakan, hulaan ni Fredo iyon kung sa buong paaralan ang pinapahula ni Marie. May malaking posibilidad na nasa loob ito mismo ng silid-aralan dahil sa ipinaglalakasan pa ito ni Fredo. Ikalawa, though meron ding probability na magkagusto si Marie sa taga labas ng silid aralan, hindi pa rin supisyente ang ilan sa mga napaghahalataan ni Arsene. Walang nahahalata si Arsene na kilos ni Marie sa labas ng silid aralan.

Sino-sino ang mga suspek?
1. Roan - sabi ko nga, mairerelate ang kasong ito sa Foreigner case. Parang meron silang pagkakaintindihan more than friends. Though walang istorya na lumalabas na may gusto si Roan kay Marie, pero dahil siguro sa ganitong pagkakaintindihan kaya posibleng magkagusto si Marie kay Roan.
2. Emmanuel - Hindi taga classroom. Walang konek sa buhay ninuman. Di naman siya nobody pero meron silang iisang organisasyon na sinalihan ni Marie. Meron din silang past ngunit kapag tinatanong si Marie ukol dito, dinedeny nya. Whatever the reason is, technologically speaking, meron pa rin nakikitang traces na may gusto pa rin si Marie kay Emmanuel.
3. Cris - Short for Crisostomo. Dahil tapos na ang reign ni Edward at Noli naman ang usapin ngayon, bakit hindi natin isama si Cris. Maaring may possibility din na si Cris dahil nung tinanong ni Fredo kay Marie kung si Cris, hindi agad sumagot si Marie at ngumiti lamang ito at kinailangan pang ulitin ni Fredo ang katanungan para sumagot muli si Marie ng "Sino pa." Ganyan kasi ang kadalasan ginagawa ng mga nagdedeny, nahihirapan magisip kung magdedeny o aamin na lang.
4. GI - sundalo siya. Di lang siya Amerikano so hindi siya Joe. Codename nya ang GI. Si GI, kung si Roan ay nakakatanggap ng 50% ng atensyon ni Marie, si GI ay nakakatanggap ng 20% nito dahil kaibigan ni Marie ang kalaguyo ni GI.
5. Fredo - Paano kung ayaw lang talaga umamin ni Marie na si Fredo nga?
6. Haydn - Hindi ito yung nobyo ni Belo. Codename lang itong Haydn. Posible rin na si Haydn dahil isa ito sa kanyang closest friend na lalaki sa loob ng paaralan.
7. Bok - Sabi kasi ni Bok, pwede naman isama ang sarili nya. Why not?

Kung mapapansin, napakarami pa ng possible suspects. Mahirap mag decide. tahimik si Marie ukol dito. But of course, Arsene will feed on hosts. For sure, merong madudulas dyan at maisasara ang kasong ito.

As for the Foreigner Case, it remains, unclosed.

Dafoe Case

Hindi pa nahuhuli ng batas si Dafoe. Wala na rin akong idea kung sa paanong paraan ko pa malalaman kung sino si Dafoe.

Enough of cases. Mahirap ang exams. Sobra. Pero wala ka nang magagawa dahil kailangan mong sagutan kung ano man ang inihain sa iyo. Whatever it is, we have to continue it. Anyways, magsisimula ang pagiging hagardo, bukas.

Gusto ko sana mag story-telling pero may pupuntahan pa ako. Another opportunity was lost but a sign was taken in advance.

Happy Birthday nga pala kay Master Bule.

Taoism

2009-01-10T17:20:00.000+08:00

Nuong ako'y nasa 2nd year, sa aming pagaaral ng Asian Civilization, napagaralan namin ang tungkol sa Taoism. Well base on the book, ang philosophy ng Taoism is wag guluhin ang "flow of nature" which is the Yin and Yang. Kailangang maging balanse ito.

Why did I decided to relate this topic? Kasi ang istorya ngayon ay medyo may relation dito...

"It is not just me who makes my future but also the people around me." -D.S. Clarin

This is a story about an arms supplier at ang laban ng 2 bansa. Ang Germany at ang America ay may nagaganap na digmaan. Well dahil sa digmaan na ito, marami ang namatay at marami ang nasugatan. Marami rin ang mga nasirang bagay bagay. Ngunit isang araw, isang unknown person ang nag order ng napakaraming supply ng ammo at mga weapons sa Germany. Hindi nagdalawang isip ang arms dealer at itinanda ang mga ito thinking that yung money na napagbentahan ay magagamit nila pangayos ng mga nasira sa kanila during the war. Ngunit nagkamali sila. Di pa man nila nagagamit ang pera, nilaglagan na sila ng atomic bomb na gawa lang sa Germany ng America. Nalaman nila na ang bumili sa kanila ng napakaraming ammo ay ang kanilang kalaban mismo, ang America which leads to their downfall. Wala silang magagawa dahil pagkakamali din nila. Nagpabulag din sila sa pera. Wasak na ang Germany at sinabihan ang America na mag cease fire na sa Germany dahil sila ay susuko na at tinanggap na nanalo na ang America. Ngunit hindi kuntento ang Amerika sa ganoon lamang. Gusto nila mabura sa mapa ang Germany. Unknowingly sa Germany, nagpadala ng air strike ang America patungong Germany. Pagdating ng mga fighter jets, isa isa itong naglaglag pa ng mga bomba na tuluyang ikinabagsak ng Germany. Pero di pa rin nabura ang Germany. Nalaman ng Germany na America ang gumawa nito. Wala na rin silang magagawa. Wala na silang armas.

To admit the truth, why am I continually writing these fictional stories is that I'm so down right now. The truth is, everything I am relating is what really happens on me now. I did not start the joke, but the joke is on me. We can't expect too much. We don't have to. And we really shouldn't. Since I was young, I learned to be self-reliant. But as the saying goes, "no man is an island." That's for real. But, even if we cannot live alone, we can do some things better alone. Para sa akin, mas maganda mag trabaho ng mag isa. Walang gulo, walang problema, wala ka pang responsibilidad. Masaya ang may katuwang sa lahat ng dapat mong gawin. Pero bandang huli, hindi mo alam kung magpapatuloy ang kasiyahan mo. Darating ang time na you'll realize, "I should've been better if I am not in here." But it's too late. You are in there. You have to face it.

If anyone of you can read this, or kung kayo o ikaw na nagbabasa nito, tinamaan, just relax. Hindi ako galit. Gusto ko lang ishare sa iba kung ano ang nasa utak ko ngayon.

Since I was young, hindi ako madaldal na tao. Anyone can rely on me. Wala akong dinadaldal unless kailangang idaldal. I keep things on my own. Until such time na lahat ng bagay sa buhay ko, kailangang ako lang ang magdala. Wala akong pinagkukwentuhan. If ever may problem ako, why should I relate them the story. I know no one would understand or no one would care. They'll just make fun of you and stories about you. They'll just talk about you. So naisip ko itago lahat ng bagay. Naging secretive akong tao which has its own positive and negative effects. Positive in the sense na wala akong natatapakan dahil sa pagiging secretive ko. Wala akong nalalaglag dahil ayoko ang nanglalaglag. Sabi ko nga, pinaka ayaw ko sa mundo ang mga traydor. Negative siya in a way na sinasarili ko lahat ng bagay. Kahit di ko na kaya, kahit sinasabi nila na "let it out". Kasi I know wala rin naman silang magagawa para dito. They'll just give advices. Madaling magbigay ng advice. Pero kung ikaw na ang nanduon sa situation na yun, minsan kahit yung mga magagaling na pastor or advisers, humihina rin. Dahil sa pagiging secretive ko, maraming gustong umalam ng buhay ko.

Naging napaka-confidential ng buhay ko. Walang nakakaalam. LAHAT, namumuhay sa akala, issues, etc. Walang may alam ng totoo. Haka-haka ang lahat. Pero pilit nilang inaalam. Ang di ko maintindihan, isa lang ako sa mga tiny speck na nageexist sa mundo. Marami pang iba dyan. Di ko alam kung epekto ba yan ng panonood ng showbiz talk shows na inaalam ang buhay ng may buhay, makialam ng buhay ng iba at umepal sa kung ano anong gatherings para lang maka scope ng news. To admit, isa rin ako sa mga gustong makakuha ng balita. Maybe because of curiosity. But, I never broadcast it. Di naman ako si Boy Abunda para isiwalat ang buhay ng may buhay. Sakali man, akin na lang yun. Ni hindi nga alam ng tao na alam ko eh. Wala siyang idea na under surveillance na siya. Kasi ayoko makagulo sa buhay nya. he has to live his life and I don't want to mess up with anything in his plans. I let nature flow freely.

Pero ang masaklap, dahil sa dumaraming bilang ng gustong umalam ng mga bagay bagay ukol sa akin, it lead to my downfall. In the sense na halos mapahiya na ako. But they won't care. They only want publicity. Kumbaga sa talk show, wala silang pakialam kung mapahiya yung artista. Sasabihin pa nila "Isiwalat ang katotohanan!" eh mga P*tang ina pala sila, buhay nila di nila maayos tapos buhay ng iba pinupuna pa nila. Pinapahiya pa. Ang sa kanila kasi, maka rate ng malaki, mataas ang ratings kahit may nasasakripisyong buhay. They won't care. Marami namang artista eh. Ano kung bumagsak ka? Marami pa akong pwedeng i-tsismis.

All I want is freedom. I want peace. Kung gusto nyo ng tsismis, go f*ck yourself. In that case, meron kayong maibabalita at nang di kayo makaabala sa buhay ng may buhay.

Pasensya sa "word usage". I'm just so down kasi. And ida-down pa sa mga susunod na araw...

Ilang araw na lang, periodical na... Good thing may nasimulan na kami sa project sa P.E.

P.S. Sa mga Germans at Americans na nagbabasa ngayon, ang istorya po ay FICTIONAL. Anyways, if ever hindi pa kayo contented sa mga nalalaman nyo, may ipapaalam ako sa inyo.

Alamin nyo bakit ganyan kayo. Alamin nyo kung anong problema nyo sa sarili nyo. Yun lang.

We shall fight till the end!

2009-01-09T16:44:00.000+08:00

"What you see may not be what he sees." -D.S. Clarin

Story time!!!

Isang araw, si Luigi, isang adventurer ay naglalakad sa isang unknown path. For others it may seem unknown pero for him, alam na nya ang tungkol sa lugar na ito. For almost 1 year, pinagaralan nya ang daan na ito. Isang daan na sinasabing maglelead sa isang hidden gold. Ang gold na ito ay makukuha thru 3 different ways. It's either you go by air or by land using 2 different paths. Kapag nag by air ka, walang obstacles pero wala ka namang paglalandingan. Unless naka jetpack ka or parachute at eksakto kang makakarating sa site. Pagka't kung hindi, hindi makikita ng kahit anong detector ang site. Wala nang coordinates and area at hindi na ito mabasa ng GPS. Kung by land naman, merong Short Cut at ang Death Path. Sa short cut, madali ka lang makakapunta pero di mo alam kung makakaabot ka pa sa dulo. Iba iba kasing deadly insects ang namamahay dito at hindi mo mauubos. Sa Death path, walang nageexist na ganun. Ngunit mahaba-haba ang lakbayin. Marami rin iba ibang obstacles na probably di mo alam. Iyon ang pinagaralan ni Luigi.

Wala pa ni isang tao ang nakarating sa site dahil lahat nabibigo. Pinili ni Luigi ang death path. Kahit mahaba, kahit matagal, konting tiis lang. At least sigurado ka.

Isang araw, napagisip na nyang bumyahe. Habang naglalakad siya sa death path, merong ilang obstacles ang dumating ngunit dahil nga napagaralan na nya ang area, siyempre expected na nya ang mga magaganap. Pero there is this one thing na hindi nya napagaralan. Merong nageexist na canibal sa paligid ng gubat at sa daanan ng death path. Sa dami ng nawala, inakala nilang dahil ito sa obstacles ngunit hindi lahat ay tama. Ilang kadahilanan din ay dahil sa pagpatay ng canibal sa mga adventurer na babyahe. Ilang araw nang naglalakad si Luigi. Maganda ang takbo ng adventure nya. Safe. Expected nya kasi lahat ng magaganap kaya victorious siya.

Kinaumagahan, nagsimula nanaman siyang maglakad. Maya maya biglang may sumunggab sa kanya at sinaksak siya sa likod. Nagulat siya at napaharap. Ang canibal ang umatake sa kanya. Pinilit nyang humulagpos pero ilang saksak ang inabot nya sa canibal. Matagal tagal ding labanan ang naganap at habang inaatake siya ng canibal ay nauubusan na siya ng lakas. Sa huli, nakuha siya ng canibal.

Alam nyang hindi na nya mararating ang gold. Alam nyang di na siya makakabalik sa bahay nya, makakatulog muli ng masaya at pupunta sa bagong adventure. Sigurado, patay na siya ngayong araw ding ito. Walang sinasanto ang canibal. Hinihintay na lang maubos ang stock ng karne bago siya katayin. Nanghihinayang siya sa halos isang taong paghahanda. Isang taong pagsasaliksik pagka't lahat ng ito'y nawala ng dahil sa isang di nya napagaralang bagay. Lahat ay nasayang dahil sa isang recklessnes. Pero huli na ang lahat. Wala na ang pot of gold. Wala na lahat ng paghahanda. Sira na ang plano. Patay na siya mamaya...

Meron pang isa pang istorya...

Sa isang malayong lugar, mayroong napakagaling na pintor ang nagpinta ng painting na tinatawag na Viaje. Isang araw, nagkasakit ang pintor at kailangang kailangan nya ng pambili ng gamot. Naisip ng may ari ng bahay na bilhin sa kanya ang Viaje sa mababang halaga. Dahil sa kailangang kailangan ng pera ng pintor, wala siyang magawa kundi ibenta ang kanyang obra maestra. Dinugas pa siya ng may ari dahil binawasan pa ang pera. Hindi siya nakalaban dahil mahina na siya. Nang bumalik ang bumili ng gamot, patay na ang pintor. Lingid sa kaalaman ng nakararami, ang Viaje ay kanyang isinumpa. Ang sumpa nya ay: Sinuman ang pumuri at magandahan sa kanyang ginawa ay magkakaroon ng malubhang karamdaman. At walang sinuman ang pwedeng mag may ari ng Viaje dahil sinuman ang magmayari ay mamamatay. Kinagabihan nasunog ang bahay.

Ilang taon din ang nakalipas at meron nang mangilan ngilan ang nakadiskubre sa sumpa. Marami ang nagkasakit at marami rin ang namatay. Ang iba'y namatay sa sakit. Isang mayamang haciendero, si Juan Crisostomo ang dumalaw sa museo isang araw. Kasama ang ilan sa kanyang mga tauhan at kaibigan. Habang ang tour guide ay tinuturo sa kanila ang mga iba't ibang paintings, humiwalay ang 1 tauhan ni Juan at isa nyang kaibigan. Mayroon silang nakitang painting na naka tago sa isang kwarto na hindi nadadaanan ng tao. Vault talaga ang kwarto ngunit nakalimutan itong bukas. Pumasok ang dalawa sa loob. Ang painting ay natatakpan ng isang malaking puting tela. Nang hatakin ni Francisco ( kaibigan ni Juan), nabighani agad ang tauhan na si Verdolagas (tauhan ni Juan). Sadyang maganda ang painting ng Viaje. Agad inatake sa puso si Verdolagas at nilagnat si Francisco kinagabihan. Napipi si Francisco dahil sa lagnat at nagkastroke si Verdolagas. Pareho silang hindi makapagsalita.

Dahil sa naganap, natakot ang mga tao maging si Juan Crisostomo. Isang araw, inimbatahan sa isang kasal si Juan Crisostomo ng kanyang kaibigan na si Jaime. Kapansin pansin sa entablado ang isang mataas na bagay na natatakpan ng puting tela. Natapos na ang kasiyahan ngunit hindi pa rin binubuksan ang tela. Lumapit si Juan kay Jaime.
"Ano yan?" tanong ni Juan sabay turo sa bagay
"Gusto mo malaman?" tanong ni Jaime
"Oo naman."
Binuksan ni Jaime ang tela. Tumambad ang painting ng Viaje. Walang nasabi si Juan kundi pagkamangha.
'Ang ganda." sabi ni Juan
"Hindi." sabi ni Jaime
Walang ideya si Juan na nakatingin na siya sa isinumpang painting. Hindi siya natigil kakapuri at hindi rin siya pinigilan ni Jaime. Umuwi si Juan.

Makalipas ang ilang oras, habang nasa bahay si Juan ay nilagnat din siya ng napakataas na nagdahilan sa kanyang pagkabulag. Nabulag si Juan na ikinasaya ni Jaime. Nabawasan ang kanyang kalaban sa negosyo. Lubos ang kasiyahan nya at wala nang magawa si Juan.

Anyways

Practical test sa P.E. Though we cannot fight, we shall fight. Ayun tapos na. Bahala na kayo alamin ang resulta.

Tapos marami pang etc sa mundo... Alam mo yun? Bahala na.

The Curtain Falls

2009-01-08T15:26:00.000+08:00

"The curtain falls but I stood still, not knowing what to do. For I was not ready for the end to come." -D.S. Clarin

Isang napakasikat na philosopher ang nagsabi ng mga katagang ito. Well bago ang lahat, gusto ko muna ikwento yung history ng paglalaban ng 2 states sa Kingdom of Denmark.

Noong 16th Century, hindi pa kingdom ang Denmark at ang mga states ay pagmamayari pa ng State-Kings. Mayroong 3 major states ang Denmark nuon. Dala na rin ng kaunlaran kaya naging tanyag ang mga state na ito. Ito ay ang Funen, Jutland at Bornholm. ang Bornholm, regarded siya as pinakatahimik na state. Parang hindi siya gaanong nakikialam sa mga state wars na nagaganap sa area. Ang sa kanya, mapanatili nyang kanya ang state at mapaunlad nya ito, ayos na sa kanya. Nagkataon lang na meron silang mayayaman na lupa at mapagmiminihang lugar kaya naging tanyag siyang state. Ang Jutland, siya yung tinatawag na "Colonial State". Isa sya sa mga tanyag na state na hawak ng state of Funen. Ang Funen naman, isang state na maliit lang ngunit dahil sa gera at mga digmaang ipinapanalo nila, lumalaki ang sakop nilang kolonya.

Matagal nang pinagbabalakan ng Funen ang sakupin ang Bornholm. Ilang taktika na rin ang ginamit upang masakop ang malaking area ng Bornholm. Ngunit sadyang magaling ang hukbong sandatahan ng Bornholm kaya hindi nila ito mapasok. Idagdag pa dito ang pagtatayo ng wall sa paligid ng state ng Bornholm upang walang makapasok na infiltrators. Hindi rin basta basta nakakapasok ang isang tao sa Bornholm kung hindi siya taga rito. Naisip ng Funen na pakilusin ang lahat ng nasakop nyang kolonya kasama ang Jutland ngunit bigo pa rin ang ginawa nilang digmaan. Naisip ng Funen na mahihirapan at matatagalan sila sa pagsakop sa Bornholm. Isa pa, mauubos lang ang pera nila kakapadala ng mga tauhan para sa digmaan. Tinigil muna nila ang digmaan ngunit nagpaplano sila ng posibleng paraan para mapabagsak ang Bornholm.

Ang Bornholm naman, on the other hand, sa halos 1 taon ng pakikidigma ng Funen ay nagdagdag ng tao para sa hukbong sandatahan nila. Ngunit dahil nga nagpahinga ang Funen ng halos ilang buwan at walang ginawang hakbang para mapabagsak ang Bornholm, naisip nila na baka natakot na ang Funen na sakupin pa sila. Hindi man sila naging maluwag sa pagbabantay, binawasan nila ito at ibinaba ang alert level hanggang maging normal ito. Tila pasuko na ang mga wisemen ng Jutland para magisip ng magandang taktika para pabagsakin ang Bornholm pero pinilit pa rin sila ng Funen para magtrabaho. Wala silang magawa pagkat kolonya lamang sila.

Nawala ang init ng digmaan ng Funen at Bornholm. Ang Bornholm panatag ngunit ang Funen hindi. Nagiisip sila ng paraan at depensa sakaling gumanti ang Bornholm. Isang araw, isang convoy ng mga karuwahe ang tumigil sa tapat ng gate ng walled area ng Bornholm. Walang mga papeles ang mga karuwahe at wala ring taga Bornholm dito. Sinabi nila na meron silang ihahatid na regalo mula sa state ng Lolland (colony din siya ng Funen ngunit dahil sa kaliitan ng state na ito, hindi gaano alam noon na nagexist ito and nasakop) sa state king ng Bornholm. Pinuntahan ng ibang gwardya ang palasyo at tinanong ang state king. Sumama ang state king sa may gate. Hindi muna siya nagpakita at ipinatanong sa gwardya ang regalo. Sinabi ng mga tao sa karuwahe na ito'y mga ginto at pilak (ginto at pilak ang simbolo noon ng pagiging mayaman ng isang lugar). Nagulat ang state king at lumabas. Tiningnan nya ang nilalaman at tama nga. Literal na ginto ang nasa loob, mga iba't ibang bato at mamahaling bakal. Naisip ng state king na dadagdag ang kayamanan nya kaya naisip nyang patuluyin ang karuwahe pero dahil maggagabi na, naisip nyang patuluyin sa palasyo at patulugin muna ang mga tao duon habang ang mga karuwahe ay pinabantayan sa mga kawal.

Nung gabi, hindi lang ginto ang nilalaman ng mga karuwahe. Sa ilalim nito ay mga tao. Hindi naman maraming tao ngunit mga kawal mula sa Funen at Jutland. Pinaslang nila ang mga kawal na nagbabantay at dumiretso sa gate upang papasukin pa ang ibang sundalo at hukbo na naghihintay sa kanila sa labas. Pinatay rin ang mga nagbabantay ng walls at lahat ng sundalo ng palasyo. Sa huli, pinatay ang state king at nagtagumpay ang Funen sa pagkatalo ng Bornholm. Tila konsepto pa rin ng "Trojan Horse" ang ginamit.

May ilang kawal pang natira na nagbalak mag rebolusyon ngunit wala na. Pagmamayari na ng Funen ang Bornholm at sila ay pinatay. Ang iba ay sumuko na lamang. Wala ring magawa ang mga tao dahil malulupit ang mga taga Jutland at Funen at pinapatay ang mga taong magaalsa kaya sumunod na lang sila. Kinamkam ng Funen ang lahat ng kayamanan ng Bornholm at dahil nga sa mayaman itong lugar, marami silang nakamkam. Naisip nilang pamahalaanan na ang Bornholm at naglagay ng isang Colonial General sa Bornholm upang mamahala.

Inisip nalang ng mamamayan ng Bornholm na nasa mabuting kamay sila tulad ng nangyari sa Jutland na sakop din ng Funen. Inisip nila na di sila tuluyang babagsak ngunit duda sila dito.

Una, walang ginawa ang Funen kung hindi kuhanan sila ng mga yaman at hindi ito umiikot sa sarili nilang estado kaya naghihirap sila di tulad dati. Ikalawa, nauubos ang tao nila para sa digmaan na ginagawa pa ng Funen at panghuli, walang pakialam ang Funen sa kanila.

Iniisip ng mga taga Bornholm na baka mabura na lamang sila ngunit wala na silang magagawa. Huli na ang lahat dahil kolonya na sila ng Funen.

Actually yun lang talaga ang blog post ko...

Tests na next week... Review, review, review.

Sige, gagawa pa ako ng assignments, etc.

P.S. Nagbasa uli ako ng Captain Nguso Season II tapos nareminisce ko yung past. Haha. Anyways, galing talaga nung paggamit duon ni Juan Salvador ng "Art of Deception" ng sabihin nyang inassinate nya si Andrew Woodland ngunit hindi pala. Anyways, sa mga taga Denmark, wag maoffend, di totoo yung istorya. Gawa gawa ko lang yan.

New Year, New Missions

2009-01-06T13:33:00.000+08:00

Maganda ang pasok ng taon pero hindi maganda ang pasok ng resume ng classes. First case...

THIEF STRIKES AGAIN!

Yeah right. He/She/It/They or kung siya man si Heisei Kaitou, strikes again. It starts with me. Merong 2 bagay na probable nyang kinuha. First ay ang aking Geometry Book. THIS IS MY 2nd book! Grabe. Napapagastos na ako kakabili ng libro tapos itong ikalawang libro ko pa yung nawala. Please help me find it. Kung kinuha mo man, oo ikaw, pakibalik naman. Please. Anyways, pangalawa nyang kinuha, IT notebook ko. It's a blue notebook na medium-sized. Last seen ang Geometry Book is nung December 12. Sinabi ng ilang sources na nakita pa raw nila ito next few days pero pagkarating ng December 17, it vanished.

Pati nga pala yung pin ko na pinaghirapan ko sa aadobe i-vector, nawawala. Ewan ko kung may nagnasa nanaman ng masama duon.

Simula pa nga lang, meron nang dagok agad akong kinaharap. Then another thing that requires my deepest thinking lies on this story. Of course, it's another representation at kung inyong maintindihan good. Here goes the story.

Dahil nga sa sobrang tahimik lang si Arsene, mas marami siyang nalalaman na mga bagay bagay. Ngunit hindi lahat ng napagaalaman nya are just simple cases. Meron ding mga cases na maaring umapekto sa buhay mo at meron ding cases na umapekto sa buhay nya ngayon. This morning. Habang nakaupo si Arsene sa 1st Row, 5th Column from the left at nagaaral ng Business Communication Skills, mayroong pumasok na girl. It was Maria. Suddenly tinanong siya ni Legarda. It seems na merong inabangan si Maria sa manner of questioning ni Legarda which Maria denies. Though she denied, it seems Maria was admiting na rin pero dineny for the avoidance in the issue. Ang inabangan ni Maria, unknown pa siya. Hindi siya kilala ni Arsene pero probably kilala siya ni Legarda dahil alam nya na posibleng inabangan ito ni Maria. Because of this, the man is called, DAFOE.

Dafoe Case

Full Name: Wilhelm Dafoe
Position: 1st, 2nd, 3rd, 4th Yr. High School
Gender: Male

Hindi pa alam kung sino si Dafoe. Kaya siya nilagay sa isang codename. Kung saan kinilig si Maria na nainis si Arsene, siya ang aalamin natin. Who is Dafoe. This time, it's not just my detective skills which will work. Hindi lang ang aking espionage kundi pati ang kapangyarihan ng transmitters. I would use every resources na pwede kong magamit upang malaman kung sino si Dafoe. Dafoe, alam mo man ito, you are now considered the Spy's Enemy and you will be subjected to legal actions.

Arsene just kept silent all day. Thinking about sa lahat ng cases nya. Iniisip ang relasyon ng bawat isa. And here comes Dafoe. Hindi nya inisip maging self centered. Siguro nagkataon lang na dahil sa seclusion ni Arsene sa mass, hindi na rin nagtiyaga pa si Maria hintayin pa siya. Oo nga naman, first week of March pa magiging si Arsene uli ang dating nakilalang Arsene. Matagal pa or baka hindi na dahil sa secluded na si Arsene. Arsene thought that Maria would wait dahil na rin siguro kasi sa paguusap nila dati pero tingin nya nagkamali siya. Up to now, Arsene hadn't made up his decision.

Hindi lang naman iyan ang natanggap na balita ni Arsene this day...

Sabi ng ilang transmitters na si Arsene daw ay pinagaagawan ng isang big advertiser. Meron din isang transmitter na ayaw ibigay ang identity ng advertiser pero for sure nasa 3rd year ito. Wala daw sa Office Technicians. So kung sino man ang advertiser na ito, sana makilala siya ni Arsene kasi Arsene MAY render his service.

The wine's good. Di siya nakakalasing. Masaya uminom. Lalo na pag may tsokolate.

We Shall Observe Holidays

2008-12-31T13:41:00.000+08:00

Quit muna tayo sa missions, quit muna tayo sa cases. Saka na natin sila ibalik after the holidays. Wala naman talaga akong gana mag post pero medyo may ilang mga bagay lamang akong nais ikwento.

Nung December 27, umakyat muli kami sa Baguio not for mission. Family gathering ito. Mas mababa siguro ng ilang temperatura mula nung umakyat ako para sa misyon. Pero ito ang catch. Wala nang vacant rooms para tulugan. Di na kami naghanap ng suite or whatsoever dahil tulugan na nga lang wala na. Fully booked lahat. Gabi na rin kasi kami nakarating and we have to find a place na kahti matulugan lang for the night. (This reminds me of the Nativity Story. Well siguro, pwede siyang irelate.) Tama ang sinabi ko, Nativity. Talagang lahat ng hotels, inns, transients, rooms for rent sinasabi, "Fully Booked na po.", "May reservation po sir?", "Bukas try nyo." (Medyo nainis ako sa nagsabi nito kasi di nya ginamit ang utak nya. SAN KAMI MATUTULOG SA GABI?), and the likes. We stayed by the Session Road sa malapit sa Burnham para magisip. Lumalamig na ang klima, naglabasan na ang mga ukay ukay. Napakaraming tao. Isipin mo ang sale sa MOA. Ganun. Andami talaga. Iba ibang uri. May foreigner at may mga kalahi din natin.

So namomroblema pa rin saan magiistay. Luckily merong kamaganak na may kakilala na nagpaparenta ng transient. So para ngang nativity. Sabsaban siya sa liit pero at least may maistayan. Puno ang parking ng sasakyan sa Session Road. Traffic kahit saan. Sa Harrison Rd, Marcos Hway at lalo na talaga sa Session. Dami talagang tao. Napagalaman namin na kaya pala ganun karami ang volume ng tao ay dahil sa almost 160,000 ang umakyat ng Baguio. Iba't ibang restaurant rin ang aming pinasok kaya naubos ang aming pera. Nagenjoy din kami sa mga binebenta ng PMA. Meron ding formation na ginawa ang PMA. Naalala ko na ilang araw na lang, papasok na ako. Galing talaga. Tapos sinasaliwan ng drums yung pag martsa nila. Meron akong video nung ginawa nila kaso yung pagexit lang yung nakuhaan ko. Andami ring tao sa PMA. Kakabilib pati yung pagtaas-baba nila ng riple. Astigin din yung pagbaba nila ng flag. 5 tao tapos di ko na kasi masyado nakita. Basta parang may mga gwardya yung may hawak ng flag. 1700 HRS pala nila binababa ang flag. Sakto. Meron ding museum ang PMA. Andun yung mga weapons na nakumpiska, dating uniform, memorabilia, mga ginagawa ng kadete sa room nila, at kung ano ano pa. May bayad. Pero di ko alam. Kaya nakalibre ako. Hehe. Nagulat na lang ako paglabas ko merong naniningil ng bayad.

Enough of Baguio. Bandang 30-31 wala nang tao gaano.

Kung mapapansin, matagal tagal din di binuksan o inupdate ang Huang Tin Sun. Dahil nga sa HOLIDAY. So mahaba haba ang holiday ng author kaya matatagalan pa ang pagupdate.

Grabe rin ang work load na iniwan. Una ay Filipino, patatapusin na ata ang libro. Sunod yung IT, dalawang kalendaryo. Mahirap rin kahit yung sa group. Ikatlo, long test daw sa entrepreneurship pagbalik ng klase. Grabe naman. Para namang lahat ng tao nasa kani-kanilang bahay lang during the vacation na walang ginagawa. Yung tipong nakaupo lang. Siyempre yung iba, tulad ko eh nagbakasyon, wala sa Maynila, busy or pumunta ng probinsya. Di bale sana kung wala ka rin ginagawa sa probinsya. Siyempre kung may kapamilya ka doon, makikipagsocialize ka. Hindi naman dahil bakasyon, nasa bahay ka lang. Siyempre bakasyon, minsan nilalamang ng mag-anak na lumabas dahil minsan lang ito. Sana naman maintindihan nila ang ilang bagay na ito. Hindi lang kami basta nakatunganga lang sa bakasyon. Meron ding gatherings at hindi academic days. Talaga nga naman.

Well first blog ko to, kanya kanyang kuro-kuro yan. Kung hindi kayo sang-ayon, gawa na lang kayo sarili nyong blog tapos duon nyo ako batikusin o wag na kayong mambatikos. Binigyan ko na nga kayo ng paglilipasan ng oras (hehe) para di lang kayo mag-iCall.

Ilang araw from now, we will have designations. Kung ano man iyon, wag nyo na pilitin arukin dahil di ko rin naman ilalabas.

Siyanga pala, friendly reminder lang sa nagpaplano na wag magbayad for the JS this coming week...

Siguro nga mas maganda kung field trip. Me, myself, mas gusto ko ang field trip. Kaya ako nag "aye" sa JS dahil akala ko hindi maapektuhan ang field trip pero tingin ko nga maaapektuhan. Anyways, we can't do anything about it na. It has been passed. Kahit hindi natin bayaran yan, yung president lang natin ang mahihirapan. Kasi sa kanya isisisi bakit hindi nya masingil or bakit hindi magbayad ang kanyang suborinates. It will be an added pressure for her. At kahit naman talaga ano nang mangyari, matutuloy din. People, kahit sino man ang presidents nyo, be considerate enough. Be responsible enough na sundin na lang ang school rules. Kasi hindi man kayo maapektuhan nyan, yung people of higher ranks, yung president ng bawat rooms, yung representatives, yung SCO and yung mismong president ng SCO ang mananagot. Hindi tayo. So wag na natin silang pahirapan. Let us comply to the rules friends. We don't want any trouble. So let's be united in this happening and be cooperative and sensitive enough para sa ating leaders. Hindi biro ang mag organize nito. Pinaghirapan din nila ito and pinaghandaan para naman walang sisihan ang maganap. Hope I made myself clear.

Sabi nga ni Sec. Duque, wag magpaptuok so ginagawa ko naman. Hehe. Mahirap mag take ng risk.

Anyways, ilang oras pa bago mag new year pero nais ko na kayong batiin ng

HAPPY NEW YEAR!

Mission: Ilocos Region

2008-12-24T02:54:00.000+08:00

211208 0900 HRS

Unexpected ang pagbibigay sa akin ni Mr. Holmes ng assignment. Pangasinan ang destination. Pagkarating ko kaagad sa base, ibinigay agad ang mission order. Nakahanda na ang means of transportation ko na isang kotse. Ihahatid ako directly sa rest house at duon sisimulan ang mission.

1100 HRS, The Lakeshore

Nag stop over muna ang sasakyan sa "The Lakeshore" na nasa loob ng North Luzon Expressway (NLEX). Siyempre kailangan din ng fuel sa katawan. Pampanga ata ang area na ito. Ilang hours pa.

1200 HRS, Toll Gate, NLEX

Alam ko malayo pa. Pampanga pa lamang ito. Nakalabas na ng NLEX. Nakaka receive na ako ng updates from the base pero walang signal ang aking two way radio so hindi ko maibigay ang exact location ko sa base thru my voice. I have to use writing. At ito na nga sinulat ko muna dito.

1400 HRS, Basista, Pangasinan

Arrived at the rest house. Wala ka actually makita kundi puro taniman. Tahimik, at kaunti ang polusyon. Mainit ang araw. For sure di nyo pa alam ang mission order ko, well ito ang mission order:

Di ko na ilalagay ang exact copy kasi classified ang case na ito so ang pinaka mission dito is makuha ang vitaminized sack of rice na ipapadala sa local markets. Locally experimented ang bigas na ito na naglalaman ng Metamphetamine HCl. Tinawag siyang vitaminized upang malinlang ang mga tao. Ginawa ito upang kumita ng malaki ang mga pushers. Ang taong nasa likod nito, si "Uncle Sam" pa rin. Unknown pa ang real name pero nagtatago siya sa pangalang "Uncle Sam". Siya rin ang may pakana ng lahat sa Baguio. Hindi ko alam kung saan talaga siya pero kung hindi ito makuha ng Vintage Spy Investigation, ako na mismo ang huhuli kay Uncle Sam.

-Arsene (sgd.)

Signed Out: 2000 HRS.

221208 1000 HRS

Iniwan na ako ng sasakyan na naghatid sa akin. Mahirap daw kasi na matunton ang kinaroroonan ng isa sa kanilang mga agent.

1230 HRS

Hinahanap ko pa base sa mga binigay na clues kung nasaan ang vitaminized rice. Sa mga leads na naibigay, walang tama. Mahirap maghanap. Around 1120 HRS nga pala, nagkaroon ako ng signal so nakokontak ko uli ang base. Meron akong direct contacts sa iba pang field agents at mula mismo sa headquarters. Kaso kadalasan nilang pinapadala ay mga "General Message" kung saan involved ang buong investigation party. Meron din namang ibang sumasagot sa aking mga katanungan.

1930 HRS

Meron atang ibinigay sa akin ng antedote na mayroong substance na tinatawag na Venn-Tholin Drug. Isang uri ng drug ito na nakakapagpalakas na parang steroids ngunit kung mali ang intake or hindi tama ang intake ay nakakamatay. Parang na overdose ata ako. Nanghihina ako at halos hindi makagulapay. Bumalik nalang ako sa resthouse dahil dito. Nakakapanghina talaga. Parang katapusan na.

2100 HRS

I decided to end contacting the base. Hindi na kaya ng katawan ko. I have to rest. Pero isa sa mga agents na nasa headquarters ang kumontak sa akin at sinabi na meron daw on sight mula sa Muscov. Kung andito man si Uncle Sam, hindi ko alam. Nanghihina na rin ako para lumabas pa ng rest house. I just need to keep silent.

2230 HRS

Nawala ang threat ng pagdating ng Muscov. Nakalampas na sila sa Area of Responsibility ng Basista. I have to sleep.

-Arsene (sgd.)

Signed Out: 2230 HRS

231208 0600 HRS

Kailangan gumising ng maaga. Nakatanggap ako ng update mula sa base na nalaman na ang kinaroroonan ng vitaminized rice. Umalis na kami.

0730 HRS

Dumating kami sa area. Isang bodega siya sa Dagupan City. Ang area nya ay hindi pwedeng isiwalat pagkat ito'y residential area. Naroon ang vitaminized rice at dinala na namin. Wala namang humarang pero napansin namin ang camera na agad naming sinira. Wala namang ibang lookouts or something sa area. Abandoned warehouse ang lugar.

1230 HRS

Medyo natagalan kami ng balik sa resthouse dahil meron pa kaming ibang inalam about sa vitaminized rice. Sa buong area walang nakakaalam tungkol sa rice na ito. Wala ring may idea na may laboratory na nag exist within the area. Probably, galing ito sa Manila rin sa mismong base ng Muscov na hindi rin alam kung saan.

1400 HRS

Rest time. Natulog ako ngunit sa aking pagtulog, hindi ko alam kung pangitain ba siya or ano pa man pero kung gusto nyo magpakwento, contact nyo nalang ako. Ayoko ikwento talaga. Case Classified din kasi. You can access it here...

1900 HRS

Ibang klaseng feeling naman naramdaman ko. Nerve Spasms ata. Di ko alam. Ang sakit ng mga kamay ko. Take note, MGA. So yung 2 kong kamay. Hindi ko makontak ang base. Tiis tiis lang...

-Arsene (sgd.)

Signed Out: 2200 HRS

241208 0000 HRS

EXACTO!

Galing ng gising ko. Exact. Kasi ganito talaga yan. Bago ako mag sign out, nakatanggap ako ng report mula sa base na nalaman ng Muscov na nakuha ang vitaminized rice nila. Good thing hindi nila nakilala kung sino so ngayon, hinahanap nila ang vitaminized rice. Kailangan kong makalabas ng Ilocos region at makabalik ng Manila before 0700 HRS bago nila matunton at malaman na nasa akin ang vitaminized rice. Siguro aalis ako ng resthouse around 0100 HRS.

1230 HRS

Kailangan nang umalis ng resthouse. Dumating na ang magsusundo. We have to go.

0330 HRS, NLEX

Merong goma na tumama sa aming sasakyan. Of course accident. Buti mild lang at hindi umikot ang aming sasakyan. Sinira lang nya ang aming bumper at ang muffler. Wala ka nang magagawa. Kailangan nang makabalik.

0600 HRS, Manila

Finally.

-Arsene (sgd.)

MISSION PASSED, Thus closes MISSION: Ilocos Region

Note: Lahat ng pangyayari, TOTOO, FACTUAL. It's just that nilagyan lang ng istorya tungkol sa "vitaminized rice" pero ang lugar, time, date at pangyayari is factual.

Mission: Baguio - Mission Ends

2008-12-17T17:50:00.000+08:00

Arsene ON-MISSION

Natigil ang updates ni Arsene sa mga globe subscribers at around 0900 HRS ng 131208. So naisip ni Arsene ipagpatuloy.

Wala na siyang exact time pero merong dates.

131208

Paghahanda ito actually. Bumalik kami ng camp at around 1200 HRS para umabot sa registration ng 1330 HRS. Pero bago pa man iyon, around 1000 HRS, dumaan ng Mines View Park at duon na rin nananghalian. Kumikinang ang presyo ng mga bilihin. Tipong barbecue na mabibili mo ng P10 sa Manila sa kanila ay P35. Chicken na sa Jollibee ay P80 with drinks and rice, sa kanila ay chicken lang wala pang rice or drinks. Pero dahil wala na rin akong magawa, kumain na rin ako.

Pagbalik ng camp, natulog pa muna ako at nagising sa oras na itinakda. 1430 HRS ay nagsimula na ang camp introduction. Medyo duda ako para sa mission ko. Yung target, medyo nawawala sa site pero tuloy lang.

Around 2000 HRS, nagsimula na ang mission ko. Makuha ang trophy ng Lakan na naglalaman ng isang pinagaaralang artifact na gustong mapasakamay ng Muscov Science Institute na underground company na gumagawa ng mga illegal na steroids para umabot sa 1 Billion ang energy level ng tao. Meron din siyang mga ginagawang weapons of mass destruction thru the use of drugs at makukuha lamang nila ito kapag nakuha nila ang artifact na nasa loob ng trophy ng Lakan. I know, one of the contestants is from Muscov. Sana di nila malaman na mula ako sa Vintage Spy Investigation. Anyways, nagparade.

-Arsene

Signed Out: 2330 HRS

141208

0609 HRS

Nagising ako. I know it's late, merong pang excercise pero buti inabot ko naman. Medyo kabado ako. Kapag hindi ko nakuha ang titulo, mapapasakamay ng Muscov ang trophy at matutuloy ang plano nila. I have to win. I have to. Kailangan maibalik ko sa pangangalaga ng Vintage Spy ang artifact na ito. Mga 1900 HRS natapos ako magdinner, Natulog pa ako at nagising ng 1932 HRS. Magsisimula na ang contest.

Good thing, I won. Maigi. Kailangan ko itong pagingatan. Nabigo ang Muscov. Nagtagumpay ang Vintage Spy. Ibabalik ko na ito dyan sa base.

Siyanga pala base, bakit di na kayo nagrereport ng nangyayari? Ano na ba nangyayari sa base? Na-hack ba yung systems or whatsoever? Baka naman hindi na safe itong communication natin.

-Arsene

S.O.: 2330 HRS

Base: No. Safe pa rin. Nung kahapon, umuwi ng maaga ang isa nating computer programmer. May LBM. Pero magkagayunman, hack-free pa rin ang systems. Don't worry Arsene. Good job. Hope you go back to base as soon as possible.

151208

0630 HRS

Di na ako nakapagattend ng excercise. Late na ang gising. Pero di bale. Continue lang.

Naglakad muna ako sa loob ng kampo. Nagisip-isip. Ayoko na sana bumalik ng base. Oo nga't ako ang pinakamagaling na spy sa buong agency. Pero naeenjoy ko ang lugar. Tahimik, walang gulo, walang ingay. Simple. Alam ko pagbalik ko bagong mission, bagong problema nanaman. Di ko alam.

1330 HRS nagsimula ang plenary. Marami akong naging friends. At isa sa mga ka-commision ko, galing ng Laguna, si Roy Josh ang nakaintindihan ko. halos pareho kasi kami ng ugali. Di ko alam kung nagwowork din siya sa isang detective agency. Anways, natapos ang plenary ng 1800 HRS. Kumain na ako ng dinner.

Around 2030 HRS, nakuha ng sinamahan kong school ang Outstanding Delegation. Ang galing. Congratulations PUP Laboratory High School!

Di rin ako nakatulog kaagad. Lumabas muna ako magpalamig ng niyaya ako ni "Lakambini" na take a walk.

Pumunta kami sa may baba ng Albert Hall at marami ring nakipagusap. Naglalaro ng Patintero ang ibang delegates. Hindi ko napansin ang pinaghihinalaan kong padala ng Muscov. Siguro di na siya pumunta. Sobrang lamig that time. Grabe. Nagkaroon naman kami ng magandang komunikasyon at naisipang bumalik ng barracks ng 161208, 0130 HRS.

Lahat tucked na sa kama, I have to go na rin.

-Arsene

S.O.: 0145 HRS

161208

Uuwi na. Free time na at naisipan pumunta ng Burnham Park.

Around 0930 HRS, nasa bangka yan actually. Nagenjoy ako sa bangka kasi paikot ikot. hehe. Natagalan bago naka abante yung bangka.

Around 1030 HRS, pumunta na ng palengke at pinalibutan kami ng iba't ibang specie ng lugar. Nagtitinda ng plastik at kung ano ano pa. 1130 HRS ng bumalik ng kampo.

Mga 1300 HRS na ng nag board ng bus. Umalis na rin ang bus at naghintay muli ng pasahero. 7 Hours uli na byahe. Back to Manila.

Mission Passed. Thus, closes Mission: Baguio

Arsene, signing out.

-Arsene

Line distorted at 1400 HRS.

That ends Mission: Baguio. Ang pictures during the mission process ay hindi pa fully uploaded. I-upload ko muna ang partial nito.

Mission: Baguio

2008-12-11T16:40:00.000+08:00

Ito ang bagong update group message na sisimulan ko. Ang Mission:Baguio. Ganito ang background nyan.

Si Arsene, isang agent ng Vintage Spy ay pinadala ni Godfather sa Baguio upang imbestigahan ang isang case. Natanggap ni Arsene ang malaking envelope na naglalaman ng mission nya at mga pertinent information tungkol sa mission at tinatakan ito ng FOR YOUR EYES ONLY. Pagbukas nya ng envelope, merong folder at may tatak ng Vintage Spy Investigation. Meron ding ALL CAPS sa labas ng folder na HIGHLY CONFIDENTIAL. Dahil duon, hindi maisisiwalat ng blog na ito ang nilalaman ng mission. Pero magbibigay ng updates si Arsene kung nasaan na siya para masubaybayan natin ang bawat minuto ng kanyang mission. Merong ilang tauhan ng Vintage Spe Pictures ang nag hack ng Online Technology ni Arsene na ginagamit nya para magbigay ng update sa base ng Vintage Spy Investigation. In that time, malalaman natin ang mission ni Arsene.

Therefore, Mission:Baguio starts NOW.

2131 HRS, 111208

Kasalukuyan ko nang inaayos ang mga gamit bukas. Kailangan walang makalimutan. Sabi nga ni Godfather, "We cannot afford any mistakes, Arsene." Umaalingaw-ngaw pa rin sa tenga ko hanggang ngayon. Kailangan maganda ang kalabasan nito. Kahit pinadala na ako sa iba't ibang lugar within PUP or Manila or Sta. Mesa, hindi pa ako naipapadala sa isang convention tulad nito. Malalim talaga. May magaganap. And I have to know it.

Till here na lang muna. Hindi ko na mailalagay pa ang ibang updates sa net. Delikado. Thru mobile phone ko na lang siguro ipapatch.

-Arsene

Ayun. Bukas pa ata ang alis ni Arsene. 1000 Hours.

Maiba tayo...

Kanina, I cannot explain. Maganda ang weather. Everything's fine. Pero as usual, meron nga bang pagbabago. Wala pa rin. It is still me, walang salitaan. Though gusto ko sabihin kung gaano kaganda ang weather, my instincts stop me. Haizzz... Sana darating ang time and sana malapit na, na masabi ko kung gaano kaganda ang weather. At gaano kahalaga ang weather.

Nakabili na rin ako ng dapat bilhin ngunit may suliranin...

May mga maiiwan na gawain dito sa Maynila tulad ng project sa IT, presentation atbp. Binibigyan ko ng responsibilidad si Migraso para sa IT at si Gianan para sa presentation. Hope they do their posts well...

Goodluck Arsene! Bon Voyage!

Mission: Baguio

2008-12-11T16:39:00.000+08:00

We Three Kings

2008-12-10T15:44:00.000+08:00

Nakikinig lang ako sa tugtugin na "We Three Kings" nang may mga bagay na nagfaflash back sa akin.

Hindi talaga ako pwede magkwento ng direkta so siguro I'll just relate this story...

Sa isang kaharian, merong isang monarko na namumuno sa lugar na iyon. Ang pamilya ng Cervantes. Si Haring Cervantes o mas kilala sa tawag na Haring Cer, ay merong mga kaanak. Marami siyang anak ngunit mga significant lang ang isasama ko. Bago ang lahat pala, meron siyang reyna. Si Reyna Juana. Well ito na nga. Dahil nga sa matanda na si Haring Cer at malapit na ring pumanaw si Reyna Juana, naisip nila na ipasa ang pamumuno sa kanilang mga anak. Ito ay sina Prinsipe Salvador, Prinsipe Santiago, Prinsipe Alberto, Prinsipe Guerrero, Prinsipe Lamiente at marami pang iba. Meron din siyang ibang kamaganak na naninirahan sa kanyang palasyo. Naroon ang tiyahin ng pinsan ng asawa ng kapatid ni Reyna Juana. Naroon din ang iba nyang pinsan, at iba pang kaanak nya at ng kanyang asawa. Isang araw, naisip utusan ng hari ang 5 nyang anak para mangaso. Hindi man ito gusto ni Reyna Juana, wala pa rin siyang magagawa dahil utos ito ng hari. Bago umalis ang 5 prinsipe, binigyan ito ni Reyna Juana ng tigiisang salamin. Bago pa man sumakay sa kanya-kanyang kabayo ang mga prinsipe, tinawag sila ni Viktoria, ang tiyahin ng pinsan ng asawa ng kapatid ni Reyna Juana.
"Ihanda nyo ako ng isang kabayo at sasabay ako sa inyong byahe." sabi ni Viktoria
Wala naman magawa ang mga prinsipe kaya si Prinsipe Guerrero ay kumuha na ng kabayo. Habang kumukuha ng kabayo si Prinsipe Guerrero nagkwentuhan ang iba pang mga prinsipe. Naputol ang kwentuhan nila ng dumating si Viktoria.
'Mukha kang hindi prinsipe sa gayak mo Santiago! Mag-ayos prinsipe ka naman!" utos ni Viktoria
"Ngunit mangangaso lang naman kami. HIndi na nangangailangan ng mga mamahaling roba at kasuotan. Tayo tayo at mga hayop lang naman ang makakakita sa atin." pagpapaliwanag ni Viktoria
"Wala kang karapatang magpaliwanag!" sabi ni Viktoria.
Naisip pa sumagot ni Prinsipe Santiago pero nabaling ang paningin ni Viktoria sa ibang prinsipe.
"Malapit nang mapunit yung bag na dala mo sa kabayo"
"Ano ba yan."
"Punyemas"
Mga puna ni Viktoria ang naririnig ng mga prinsipe.
"Ang epal talaga ng Viktoria na yan. Ano bang pakialam nya." reklamo ng ibang prinsipe.
"E di ligawin natin siya! Iwanan natin siya sa gubat!" sabi ni Prinsipe Salvador.
Nagsimula na ang paglalakbay at ginawa nila ang plano nila...

Ganito kasi iyan... Itong istorya na ito, actually gusto ko talaga magmura. Kaso kasi masyadong masama. Madagdagan ng explicit content yung blog ko...

Anyways, di na ako makakaupdate kasi pupunta ako sa Baguio.

Biglaan ang mga pangyayari. Hindi inaasahan...

Anyways, sige na, gagawa pa ako ng resume.

All I Ask of You...

2008-12-08T15:40:00.000+08:00

Isang araw, naisipan kong manood ng Phantom of the Opera. Hanggang ngayon di pa rin ako maka-get over. There is something kasi sa story na nakakarelate talaga ako especially sa buhay ni Phantom. Hindi man ako inaapi ng mundo, meron pa ring something. Tipong ako si Phantom at nakita ko si Christine na kumakanta kasama ni Raoul, siyempre nararamdaman ko rin ang nararamdaman ni Phantom.

Everytime na nakakakita ako ng ganitong mga scenes, I know, there will always be hope. Tuwing may araw. Mga panahong pasinag ang araw, alam ko na darating ang panahon na ang araw ay sisikat din. Ngunit sa ilang mga bagay, kung saan palubog na ang araw, parang patapos na ang oras ng liwanag at kailangan mo muli mamuhay sa dilim at hintayin ang araw kinabukasan. Ngunit ang tanong, kailan sisikat ang araw na ito?

Panalo si Pacquiao, Patay na si Marky Cielo. Di rin talaga akalain ang mga bagay na ito. Regarding naman kay Pacman, kung tinuloy ko pala ang pusta ko, panalo sana. Pero ayos lang. Hehe. At least di ako napasok sa sugal.

Base sa mga nasasagap ng aking transmitters, merong something na nagaganap. Kung ano ang something na yun, saka ko na lilinawin kapag andyan na ang mga solid proofs.

Sa Cases walang updates. Though merong updates sa Foreigner Case, parang ganun pa rin naman kasi. So wala pang significant event na naganap or TUNAY na updates.

May mga panahon na gusto mo magalit pero dahil nga sa ako ang taong hindi nagagalit, siguro napigil ko pa rin ang emosyon ko. Pero I will always remember the days. And someday, kapag sumikat na ang araw ko, hindi ko isusumbat sa kanila ang days na habang nasa dilim ako eh lalo pa nila ako ibinabaon. Ipapaalala ko lang na minsan akong nalugmok sa dilim ngunit nakaahon si liwanag...

All I Ask of You...

2008-12-08T15:39:00.000+08:00

Condition Zero

2008-12-05T16:08:00.000+08:00

Hindi ko alam kung ano meaning nito. Pero astigin kasi pakinggan.

Anyways, hindi na regular ang updates tulad ng dati kasi limited na ang time ko sa pagamit ng computer so pati yung Katas ng Buhay ay hindi na rin ganoon ka updated.

Magkagayunman, meron tayong updates at bagong case.

The Escober Case

Well matagal tagal natulog ang case na ito and ayoko na sana tapusin pa kasi walang proofs na lumalabas. Walang leads at inisip ko na baka mali lang ako at hindi naman ito sa loob ng school o walang nagmamayari sa loob ng school. Pero nuong isang araw. To be exact, Wednesday ata. Merong nakasulat sa board ng aming section. Capitalized lahat. It was ESCOBER. During that time, 2 tao ang nagsusulat sa board. Si Marty at si Knight. (Take note, babae si Knight). Anyways, tinanong ko si Marty sino ang nagsulat ng ESCOBER sa board. It will lead kung sino talaga si "Sender" at sa huli magtuturo kay Escober. Sinabi nya na ito ay si DJ (a codename). Dahil dyan meron akong single suspect para kay Escober. Si Edward. Siya pa lang. Kasi si Edward lang talaga ang pwede mo ikonekta kapag pinagusapan si DJ. And gaya nga ng sabi ko, "Everybody loves Edward."

This day mismo. Meron akong napapansin. Actually kahapon pa.

Sino Sila? Well we cannot give their identities.

The Foreigner Case

Maraming pagkatao na ang dinaanan ni "Foreigner". Dahil nga ilang beses na rin siya nasasangkot sa mga cases. Pero this time meron akong napapansin lamang. Actually hindi lang ako, maging si Arsene at si L na pumuna kanina ng pangyayari. Merong "kakaibang pagkakaintindihan" sa pagitan ni Roan (screen name ng Foreigner) at ni Marie (screen name nung girl). Sa picture, ang footage na ito ay nakuha kahapon by the Vintage Spy. Well una kasi yung mga tinginan nila sa isa't isa. I know it's not just tingin. It's something. Hindi naman siguro mutual understanding pa. Pero ewan. There is something talaga. Pati yung paglipat lipat ng rooms merong something. Ano man ang something na iyon, aalamin ko yan.

(yo man! Alano changing his appearance.)

Wala pa akong maidagdag. Next time na lang uli siguro kasi masakit na ang ulo ko...

The Conflict

2008-12-02T15:17:00.000+08:00

Si alguna vez la vida te maltrata
acuerdate de mi
que no puede cansarse de esperar
aquel no se cansa de mirarte
-Luis Garcia Montero

Ito ang translation nyan...

Kung sakaling malupit sa iyo ang kapalaran,
alalahanin mo ako
dahil hindi mapapagod sa paghihintay
itong walang sawang tumitingin sa 'yo.

Sa LRT ko yan nakita... Medyo mairerelate kasi sa aking kwento ngayong araw na ito...

Ang presidente ng isang kumpanya ay naghire ng isang private bodyguard dahil na rin siguro sa banta sa kanyang buhay. Siyempre, merong conflict dahil nga sa bodyguard siya at presidente ng kompanya ang isa. Hindi sila gaano naguusap or wala man lamang silang any other communication maliban sa business matters na sasabihin ng presidente or schedule. Hindi sila nagkukwentuhan sa iba pang bagay. Sa kumpanyang iyon, naging malapit ang head of security sa presidente at dahil duon, naging close sila ng presidente. Mas pinagkakatiwala na ng presidente ang mga bagay bagay sa head of security kaysa sa kanyang bodyguard. Lagi nang nakikitang magkasama ang presidente at ang head of security kaya inaakala na siya na ang bagong bodyguard at driver na lang ang dating bodyguard. Then hindi nagtagal may dumating na sampid sa kumpanya. Nago-OJT siya bilang gwardya sa pinto ng kumpanya. Taga check ng bags at ng IDs. Mas nagkaroon ng closeness between sa president at sa guard though hindi pa rin nawawala ang pagextra ng head ng security sa presidente na hindi naman isanasawalang bahala ng presidente. Though di naman lagi nakikita ang presidente na kasama ang guard, nakikita sila palagi na nagkakaroon ng masinsinang usapan. Tipong mga sikreto tungkol sa kumpanya ang pinaguusapan. Medyo nagtatampo ang bodyguard dahil kahit minsan ay hindi siya binigyan ng ganung atensyon ng amo nya. Iyon ang dahilan kaya nakakaramdam ng lumbay ang bodyguard dahil kahit minsan ay hindi nakita lahat ng kanyang efforts hindi katulad ng ginawa ng head of security at guard na madaling nakuha ang loob ng presidente.

Ilan din sa mga transmitters ko ay nasisira...

Meron ding ilang extra sa mundo na patay na ngunit bumabangon pa sa hukay para manggulo ng mga nanahimik na buhay na kaluluwa.

Paskong pasko na talaga... I can really feel it...

Why is it needed?

2008-12-02T14:49:00.000+08:00

Kahit kaunting respeto lang...

Iyan naman ang palagi kong hinihingi sa every living creature na naglalakad sa mundo. Pero meron kasing iba na sadyang wala nang pakialam sa request ko na ito. Isang magandang halimbawa. Pangingialam ng IBANG GAMIT. Yun kasi talaga eh. Pangingialam. Tapos wala pang paalam. Tapos pag tinanong mo saan napunta wala pang aamin. Magtuturuan. Kanya kanyang kuro-kuro na alam mo namang kasinungalingan. Ang nakakainis lang kasi yung makikialam talaga. Kawalang galang talaga. Makikita na walang modo. Haizz... Naku...

Anyways, everything still's the same. Especially regarding kay Maria. Sa academics, may kaunting improvement. I really need to improve. May mga bagay na sinakripisyo para sa improvement nito. So I really need to improve. Well siguro hindi lang academics. Pati mga extra curricular at iba pa. Nagiging active na ako ng kaunti sa school. Siguro dahil na rin sa ilang motivation pero walang inspiration.

Marami akong kwento pero di ko pwedeng ikwento. SO siguro akin na muna ito.

Medyo walang saysay ang pinost ko... Next time na lang ako magpopost ng matino tino...